قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ
qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).
Tukuna (Muhammad), "O Allah e vakabulai iko mai na leqa kei na veimataqali leqa kecega, ia o qai (lesu tale) veimaliwai vata kei Koya."
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
Ka ni sa leqa e dua na tamata, e dau masu vei Keimami ni davo sobu, dabe se tu, ia ni oti na Keimami kauta laivi na leqa mai vua, sa qai lesu tale mai (ki na sala cala), me vaka ni se bera vakadua ni masu vei Keimami me (kauta laivi) na leqa sa yacovi koya. Sa yaco kina me totoka vei ira na tamata era sivia na iyalayala ni veika era cakava.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
E dina sara, o Allah e taqomaka o ira era vakabauta. E dina sara, e sega ni taleitaka o Allah e dua e veivakaisini ka sega ni vakabauta na nona veivakalougatataki.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
Ka sai Koya ga e solia vei iko na bula, ka qai vakamatei iko, ka qai vakabulai iko tale (ena siga ni tucaketale). E dina sara, na tamata e sega ni dau vakavinavinaka vakalevu.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
E dua e tiko vua na kila mai na iVola e kaya, "Au na kauta mai vei iko na idabedabe vakaturaga ni bera ni cila na matamu." O koya gona ni sa raica o koya (Sulaiman) na idabedabe vakatui e matana, sa qai kaya, "Oqo e maliwa ni loloma soli wale ni noqu Turaga me vakatovolei au, se'u sa vakavinavinaka se cakitaka (na Nona veivakalougatataki). O koya e vakavinavinaka, sa qai dina sara ni sa vakavinavinakataka na nona (vinaka), kei koya e sega ni vakabauta na noqu Turaga, sa qai Mo indellost noqu Turaga."
فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ
fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).
O koya gona ni ra sa vodo ki na waqa, era sa masu vei Allah ena taucoko ni solibula (yalodina) Vua, ia ni sa vakabulai ira o Allah mai na kena rawati ki vanua, ena kena isosomi era (lesu tale) ki na veimaliwai veimaliwai kei na (Allah), .
لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ
liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).
me ra cakitaka na veivakalougatataki keitou sa solia vei ira ka laiva me ra (bula) marautaka tiko (ena sega ni vakabauta). Era na qai kila e muri (na itinitini ni nodra ivalavala).
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
Era sega beka ni raica ni Keimami sa cakava (nodra vanua) me vanua tabu, ka taqomaki, dina ga ni ra sa veivakacacani tiko na tamata era wavoliti koya. Na cava na vuna (ni oti na kena vakatakilai na dina) era se vakabauta tikoga na lasu ka cakitaka na veivakalougatataki nei Allah?
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
Ka ni ra sa vakacacani na tamata ena dua na leqa, era kaciva na nodra Turaga me ra lesu tale (veivutuni) Vua, oti ni sa solia vei ira e dua na tiki ni Nona loloma soli wale, vakasauri ga eso vei ira era veimaliwai vata kei Allah.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
Ka dina sara, Keitou sa solia na vuku vei Lukman, oya, "Mo vakavinavinaka vei Allah! Kei koya e vakavinavinaka (vei Allah), sa qai dina sara ni sa vakavinavinakataki koya; kei koya e sega ni vakavinavinaka (vakacacani), sa qai dina sara o Allah na vutuniyau duadua, na vakacaucautaki duadua."
وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ
wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).
Ka ni ra sa vakalivalivataki mai na ua lelevu me vaka na veiulunivanua, era sa kacivi Allah ena yalodina ka vakabauti Koya ena yalodina. Ia ni sa vakabulai ira o Allah mai na nodra yaco ki vanua, eso vei ira era sa tomana tikoga na nodra lako ena sala dodonu. O ira era cakitaka na Noda tikina era sa dau veivakaisini ga sega ni vakavinavinaka.
۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ
wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).
Ka ni sa yaco vua na tamata e dua na leqa, sa kerea (veivuke) vua na nona Turaga ena nona vakasuka (talairawarawa) Vua; ia ni sa solia vua na veivakalougatataki e guilecava (na leqa) ka a masulaka vei Allah e liu, ka bulia na veiwekani me baleta na Allah me liutaki ira (tamata) mai na Nona sala. Kaya, "Mo marautaka na nomu sega ni vakabauta ena dua na gauna. E dina sara, o na tiko ena kedra maliwa na lewe i Eli."
فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
O koya gona ni yaco e dua na leqa e dua na tamata e kacivi Keimami, oti ni Keimami solia vua na Noda veivakalougatataki e kaya, "E dina sara, a soli vei au na veivakalougatataki oqo ena vuku ga ni noqu vuku." Na kena dina, e dua na veivakatovolei, ia e levu vei ira era sega ni kila.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).
Ia ni Keitou sa solia na veivakalougatataki vua na tamata, sa vuki tani ka vakayawataki koya (vakaviavialevu); ia ni yaco na leqa tubukoso, e dau masu vakalevu.
فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ
fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).
Kevaka era sa vuki tani, sa qai (nanuma) Keimami sega ni talai iko mo dua na supavaisa vei ira. Na nomu itavi e sega ni dua tale, mo vakadewataka (na miniti). Ka dina sara, ni Keimami vakila vua na tamata e dua na loloma mai vei Keimami, e ciqoma ena marau; ia kevaka era sa vakararawataki ena leqa ena vuku ni cakacaka ni ligadra (era na cakitaka vakaidina), e dina sara, na tamata era sa cakitaka sara (ki na veivakalougatataki).
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ
inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).
E dina sara, na siga ni veilewai e dua na gauna lokuci, .