وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا
wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).
An während engem Deel vun der Nuecht, maacht d'Tahajjud-Gebied (als zousätzlechen Akt vun der Verehrung) fir Iech: vläicht wäert Äre Här Iech op eng luewenswäert Positioun erhéijen.
وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا
wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).
Wat d'Dénger vum Barmhäerzegsten Gott ugeet, sinn et déi, déi demüteg op der Äerd wanderen, a wa se vun ignoranten Leit begréisst ginn (mat beleidegenden Wierder), soen se "salam".
وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا
wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).
an déi, déi d'Nuecht verbréngen fir hire Gott ze veréieren andeems se sech néierbéien a stoen.
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
Hire Mo ass wäit vun hire Better ewech, si bieden zu hirem Här mat Angscht an Hoffnung, a si gi mat engem Deel vun der Ënnerhalung aus, déi Mir hinne ginn hunn.
فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).
Also weess keen, wat fir si verstoppt ass vu (verschiddene Segen), déi hirem Häerz als Belounung fir dat, wat si maachen, gefalen.
كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ
kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).
si schlofen ganz wéineg an der Nuecht;
وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).
an um Enn vun der Nuecht hunn si (Allah) ëm Verzeiung gefrot.
اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ
inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).
Wierklech, nuets opwachen ass méi staark (fëllt d'Séil); an (d'Liesen zu där Zäit) war méi beandrockend.