وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
A maacht d'Gebied, bezuelt Zakat a verbeugt Iech mat deenen, déi sech verbeugen.
فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا
fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).
Ausserdeem, wann Dir (Äert) Gebied fäerdeg hutt, denkt un Allah wann Dir steet, wann Dir sëtzt a wann Dir Iech nidderléisst. Dann, wann Dir Iech sécher fillt, da maacht d'Gebied (wéi gewinnt). Tatsächlech ass d'Gebied eng Zäitbestëmmt Verpflichtung fir Gleeweger.
اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا
aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).
Maacht d'Gebied vun der Zäit wou d'Sonn ënnergeet bis an d'Däischtert vun der Nuecht a (maacht och d'Fajr-Gebied). Tatsächlech gouf d'Mueresgebied (vun Engelen) bezeien.
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
Wierklech, ech sinn Allah, et gëtt kee Gott ausser mir, also veréiert mech a maacht Gebieder fir mech ze gedenken.
فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ حِيْنَ تُمْسُوْنَ وَحِيْنَ تُصْبِحُوْنَ
fa subḥānallāhi ḥīna tumsūna wa ḥīna tuṣbiḥūn(a).
Also verherrlecht Allah owes an moies (Dämmerung),
وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَّحِيْنَ تُظْهِرُوْنَ
wa lahul-ḥamdu fis-samāwāti wal-arḍi wa ‘asyiyyaw wa ḥīna tuẓhirūn(a).
an all Luef sief Him am Himmel, op der Äerd, an der Nuecht an um Mëtteg.