وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
Namoota amanan yeroo wal argan immoo "Nuti ni amanna" jedhu. Garuu yeroo gara seexanaa (hoggantoota) isaaniitti deebi'an, "Dhugumatti isin waliin jirra, qoosaa qofa jirra" jedhan.
اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
Rabbiin isaan ni qoosa, gara jallinaattis ni haa lixa.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
Akkasumas (yaadadhaa) yeroo Muusaan ummata isaatiin "Rabbiin re'ee akka qalattan isin ajaja" jedhe. Isaanis, “Nutti qoosuuf deemtaa?” Innis (Muusaan) akkana jedhee deebiseef, "Ani wallaalota keessaa akkan hin taaneef Rabbitti maganfadha."
اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
Isaan warra waan argatan keessaa qooda ni qabaatu, Rabbiin herrega irratti ariifata.
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
Dhugumatti immoo, Rabbiin kitaaba (Al Qur’aana) keessatti isiniif buuse (seera) yoo ati keeyyattoota Rabbiin dhowwamuu fi itti qoosamu (kaafirootaan) yoo dhageessan, isaan waliin hin taa’inaa, osoo isaan haasawa biraa hin seenin. Sababni isaas (yoo isaan waliin taa'uu itti fufte), isaan waliin akka wal fakkaattu beekamaadha. Dhugumatti Rabbiin munaafiqoota fi kaafiroota hunda Jahannam keessatti sassaaba,
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
Yaa warra amantan! Hoggantoota kee namoota amantii kee meeshaa qoosaa fi tapha godhu hin godhin, (jechuun) warra kitaabni si dura kennameef fi kaafiroota (mushirikoota) keessaa. Yoo mu'mintoota taate immoo Rabbiin sodaadhu.
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
Salaata (dalaguu) yoo (isaan) waamte immoo meeshaa qoosaa fi tapha taasisu. Kunis namoota hin hubanne waan ta'aniif.
فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Dhugumatti, dhugaa (Qur’aana) yeroo isaanitti dhufu ni gananii jiru, kanaaf gara fuulduraatti oduu yeroo hunda itti qoosan (dhugaa) isaanitti ni dhufa.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Dhugumatti, ergamtoonni isin dura turan (Muhammad) tokko tokko itti qoosamanii, adabbiin akkasitti warra qoosaa isaaniif deebii kennuuf itti qoosan irratti bu’e.
يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ
yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).
Munaafiqonni kun suuraan waan qalbii isaanii keessatti dhokate ibsu ni bu’a jedhanii sodaatu. (Isaan) jedhi, " (Rabbii fi Ergamaa Isaa) qoosuu itti fufaa." Dhugumatti Rabbiin waan isin sodaattan ni ibsu.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
Yoo isaan gaafattan immoo, "Dhugaa dubbachuuf qoosaa fi taphachuu qofa turre" jedhanii deebisuun isaanii hin oolu. Akkana jedhi, “Maaliif yeroo hunda Rabbiin, fi aayatawwan Isaa fi Ergamaa Isaa irratti qoosaa?”
اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(Munaafiqonni) warra amantoota fedhiidhaan sadaqaa kennan qeeqanii fi namoota waan danda’an qofa argatan (sadaqaa kennuudhaaf) (arrabsan), sana booda munaafiqoonni sun isaan arrabsan. Rabbiin arrabsoo isaanii irraa haaloo ba’a, adabbii cimaa isaan irra ga’a.
وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Dhugumatti, yoo Azaaba isaan irratti raawwatamu hanga yeroo murtaa’etti dabarsinee, “Maaltu isa dhorkaa jira” jedhu turan. Yeroo adabbiin isaanitti dhufu isaan irraa fagaachuu akka hin dandeenye beekaa. Isaanis (adzab) kan dur itti qoosaa turaniin marfamanii jiru.
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
Innis (Nohi) doonii sana ijaaruu jalqabe. Hoggantoonni saba isaa yeroo isa bira darban hunda itti qoosu turan. Innis (Nohi) “Yoo ati nutti qooste nutis akkuma ati nutti qoostutti sitti qoosna” jedhe.
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Yeroo ergamaan gara isaanii dhufu hundatti immoo yeroo hunda itti qoosaa turan.
اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ
innā kafainākal-mustahzi'īn(a).
Dhugumatti, si (Muhammad) (badii) warra (sitti qoosan) irraa tiksina, .
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Kanaaf adabbii (bu’aa) gocha isaaniitiin rukutamaniiru, adabbii kanaan dura yeroo hunda itti qoosaa turan sanaan humna isaanii ol ta’e.
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
Ergamtoota immoo akka warra oduu gammachiisaa fi warra akeekkachiisa kennanitti malee hin ergine; garuu warri kafaran dhugaa (dhugaa) balleessuuf jecha sobaan (karaa) falmu, keeyyata koo fi waan isaan irratti akeekkachiifame irrattis qoosaa godhu.
ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا
Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).
Akkasitti, mindaan isaanii jahannam ta’a, sababa kufrii isaanii irraa kan ka’e, akkasumas aayata kiyyaa fi ergamtoota kootti waan qoosaniif.
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
Kaafiroonni yeroo si (Muhammad) argan immoo akka waan qoosaa qofaatti si ilaalu. (Isaan immoo), “Waaqayyolii keessan kan balaaleffate kana?” Namoota Rabbiin rahmata godhaa yaadachuu kijibsiisan ta’anillee.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Dhugumatti, ergamtoonni isin dura turan (Muhammad) illee ni qoosamanii waan turaniif, warra wanta (ergamtoota) yeroo hunda itti qoosanitti qoosan irratti (dararuun) bu’e.
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
Dhugumatti kun nuufis ta'ee abbootii keenyaaf waadaa galamee jira, kun oduu durii qofaadha!"
فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ
fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).
Ergasii madda qoosaa isaan goote, akka Ana yaadachuu dagattee, ati (yeroo hundumaa) itti kolfite, .
وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا
wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).
Yeroo si (Muhammad) argan immoo, “nama Rabbiin Ergamaa godhee itti erge kun moo?
فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Dhugumatti, isaan (Qur’aana) gananiiru, kanaaf gara fuulduraatti oduun (dhugaa) isaan duraan itti qoosaa turan (doom) maal ilaallatu ni dhufa.
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ
qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).
Innis (Fara’oon) namoota naannoo isaa jiraniin, “Isin (waan inni dubbate) hin dhageenyee?”
۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
Deebiin saba isaa "Luuxii fi maatii isaa lafa keessan keessaa ari'aa; dhugumatti namoota (qulqulloota ofitti ilaalani)" jechuu malee kan biraa hin turre.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
Ilma namaa keessaa immoo warri dubbii hojii malee fayyadamuun karaa Rabbii beekumsa malee (namoota) karaa Rabbii irraa jallisuu fi itti qoosan ni jiru. Adabbii salphina ni qabaatu.
يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Hojjettoonni kun hangam gaabbii akka qaban, yeroo ergamaan isaan bira dhufu hundatti yeroo hunda itti qoosaa turan.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ
bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).
Ati (Muhammad) illee ajaa'ibsiifatte (difuma isaanii) isaanis (si arrabsan).
وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ
wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).
Mallattoo (guddina Rabbii) yommuu argan immoo itti qoosu.
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Badii akkamii akka hojjetanis ifa ta’ee waan yeroo hunda itti qoosaniin liqimfaman.
اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ
an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).
akkasitti namni tokko illee 'dagannoon kiyya (dirqama kiyya bahachuu) Rabbiin irratti godheef gaabbiin kiyya hangam guddaadha, dhugumatti ani warra (diin Rabbii) qoosan keessaa tokkodha' jedhee hin dubbanne.
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Raajiin tokko yeroo isaanitti dhufu hundatti immoo yeroo hunda itti qoosaa turan.
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Rahmata Gooftaa keetii ni raabsu? Jireenya addunyaa tana keessatti jireenya isaanii murteessina, gariin isaanii kaan irraa akka fayyadamoo ta’aniif, kaan isaanii sadarkaa sadarkaan warra kaan ol kaafneerra. Waan isaan walitti qaban irra immoo rahmata Gooftaa keetii ni caala.
وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ
wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
Akkasumas waa’ee keeyyata Keenya xiqqoo yoo beeke, egaa (keeyaatonni sun) akka qoosaatti taasifamu. Isaan warra adabbii salphina argatu.
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Hamtuun badii isaan hojjatanis ni ifa, warra dur itti qoosaa turan adabbiin ni mudata.
ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).
Sababni isaas ati qoosaa keessatti aayata Rabbii fudhattee jireenyi adunyaa waan si gowwoomseef.” Kanaaf har’a ibidda keessaa hin baafaman carraan towbaas hin kennamu.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
Yaa warra amantan! Ummanni tokko ummata biraatti hin qoosne (sababni isaas) isaan (warri itti qoosan) isaan (warra itti qoosan) caalu ta'uu danda'a, dubartoonnis dubartoota biroo (qoosuu) hin qaban (sababni isaas) dubartoonni (kan itti qoosan) dubartoota (warra itti qoosan) caalaa ta'uu danda'a. Wal hin qeeqinaa maqaa badaa wal hin waamnaa. Waamichi hamaan (waamicha) isa erga amanee booda hamaa (waaqayyoon hin qabne) dha. Namni towba hin goone immoo isaan jallitoota.