فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
तो अल्लाह दी कृपा दे कारण तुसीं (मुहम्मद) उन्हां दे प्रति कोमल हो गए। जेकर तुस सख्ती कन्नै कम्म करदे ओ ते रफ दिल ऐ तां ओह् तुंदे आस-पास दे लोकें कोला जरूर दूर होई जांगन। इस आस् ते उनेंगी माफ करो ते उंदे आस् ते माफी मंगना, ते इस गल् ला च उंदे कन् ने सलाह-मशवरा करो। फिर जदों तुसीं अपना मन बनाई लैओ तां फिर अल्लाह ते भरोसा करो। सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े उंदे उप्पर भरोसा करदे न।
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
माफ करने आला बनो ते लोकें गी आक्खो जे ओह् समझदार कम्म करन, ते बेवकूफ लोकें उप्पर ध्यान नेईं देओ।
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ते तुहाडे विचों जिन्हां नूं फायदे ते मौके हन, ओह कसम नहीं खान कि ओह (अपने) रिश्तेदार, गरीब ते अल्लाह दे राह विच प्रवास करन वाले नू (मदद नहीं करनगे) ते माफ करन ते सहनशील होन। क्या तुसें गी एह् पसंद नेईं ऐ जे अल्लाह तुसें गी माफ करदा ऐ? ते अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।