اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).
நாம் யாருக்கு வேதத்தை (தவ்ராத் மற்றும் இன்ஜீல்) வழங்கினோமோ, அவர்கள் அவரை (முஹம்மதை) தங்கள் சொந்தப் பிள்ளைகளை அறிவது போல் அறிவார்கள். நிச்சயமாக, அவர்களில் சிலர் உண்மையை அறிந்திருந்தும் அதை மறைக்கிறார்கள்.
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
அதாவது, தங்களிடம் உள்ள தோராவிலும் நற்செய்தியிலும் யாருடைய பெயர் எழுதப்பட்டிருக்கிறதோ, அந்த உம்மியான (எழுதவும் படிக்கவும் தெரியாத) தூதராகிய நபியைப் பின்பற்றுபவர்கள்; அவர் அவர்களுக்கு நன்மையைச் செய்யக் கட்டளையிடுகிறார், தீமையைத் தடுக்கிறார், மேலும் அவர்களுக்கு நன்மையான அனைத்தையும் அனுமதிக்கிறார், தீமையான அனைத்தையும் தடுக்கிறார், மேலும் அவர்கள் மீதுள்ள சுமைகள் மற்றும் தளைகளிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்கிறார். அவரை நம்பி, அவரைப் போற்றி, அவருக்கு உதவி செய்து, அவருக்கு அருளப்பட்ட ஒளிமயமான ஒளியான குர்ஆனைப் பின்பற்றுபவர்கள் பாக்கியவான்கள் ஆவார்கள்.