حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ
Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).
நமது கட்டளை வந்து, உலை (சமையலறை) நீரைக் கக்கும் வரை, நாம் கூறினோம்: "அதில் (அந்தப் பாத்திரத்தில்) ஒவ்வொரு ஜோடி (ஆணும் பெண்ணுமாக) விலங்குகளையும், முந்தைய விதியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களைத் தவிர உங்கள் குடும்பத்தினரையும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் ஏற்றுங்கள்." நூஹ்வுடன் ஒரு சில நம்பிக்கையாளர்களே இருந்தனர் என்பது பின்னர் தெரியவந்தது.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
அல்லாஹ் நிராகரிப்பாளர்களுக்காக, நூஹின் மனைவி மற்றும் லூத்தின் மனைவி ஆகியோரைக் கொண்டு ஒரு உவமையைக் கூறினான். அவ்விருவரும் நமது அடியார்களில் இரு நல்லொழுக்கமுள்ள அடியார்களின் மேற்பார்வையில் இருந்தனர்; பின்னர் அவ்விரு மனைவிகளும் தங்கள் இரு கணவர்களுக்கும் துரோகம் செய்தனர், ஆனால் அவர்களுடைய இரு கணவர்களாலும் அல்லாஹ்வின் (வேதனையிலிருந்து) அவர்களைச் சிறிதளவும் காப்பாற்ற முடியவில்லை; மேலும் (அவ்விரு மனைவிகளிடமும்), "நீங்கள் இருவரும் நரகத்திற்குச் செல்பவர்களுடன் நரகத்திற்குச் செல்லுங்கள்" என்று கூறப்பட்டது.