اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ
iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).
Алар җәһәннәмгә ташлангач, ул янып торган вакытта җәһәннәмнең коточкыч тавышларын ишеттеләр,
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ
takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).
ачудан ярылып бетәчәк. Һәркайчан бер төркем (кяферләр) ул җәһәннәмгә ташланса, аның сакчылары (алардан): "Сезгә (бу дөньяда) кисәтүче пәйгамбәр килмәдеме?" - дип сорарлар.
نَارُ اللّٰهِ الْمُوْقَدَةُۙ
nārullāhil-mūqadah(tu).
(Бу) Аллаһның кабызылган уты,
الَّتِيْ تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٕدَةِۗ
allatī taṭṭali‘u ‘alal-af'idah(ti).
йөрәкне (яндыра).
اِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُّؤْصَدَةٌۙ
innahā ‘alaihim mu'ṣadah(tun).
Чыннан да, ут (үзләре) өстендә нык ябылган,
فِيْ عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ࣖ
fī ‘amadim mumaddadah(tin).
(алар шул вакытта) озын таякларга бәйләнгән.