اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ
iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).
ಅವರನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅದು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನರಕದ ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಅವರು ಕೇಳಿದರು,
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ
takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).
ಕೋಪದಿಂದ ಸಿಡಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ (ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ) ಒಂದು ಗುಂಪನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಎಸೆಯಿದಾಗ, ಅದರ ರಕ್ಷಕರು (ಅವರೊಂದಿಗೆ), "(ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ) ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುವವರು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
نَارُ اللّٰهِ الْمُوْقَدَةُۙ
nārullāhil-mūqadah(tu).
(ಅದು) ಅಲ್ಲಾಹನ (ಶಿಕ್ಷೆಯ) ಬೆಂಕಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಉರಿಯುತ್ತದೆ,
الَّتِيْ تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٕدَةِۗ
allatī taṭṭali‘u ‘alal-af'idah(ti).
ಅದು ಹೃದಯಕ್ಕೆ (ಸುಡುತ್ತದೆ).
اِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُّؤْصَدَةٌۙ
innahā ‘alaihim mu'ṣadah(tun).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಬೆಂಕಿಯು (ಸ್ವತಃ) ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ,
فِيْ عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ࣖ
fī ‘amadim mumaddadah(tin).
(ಅವು ಇದ್ದಾಗ) ಉದ್ದವಾದ ಕಂಬಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು.