وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).
او دوی خیرات نه ورکوي، که کوچنی وي یا لوی، او نه هم (په جهاد کې) کومه دره تیریږي، مګر دا چې د دوی لپاره لیکل کیږي (د نیکۍ په توګه)، ترڅو الله دوی ته د هغه څه څخه غوره بدله ورکړي چې دوی یې کول.
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
او دا د مؤمنانو لپاره مناسبه نه ده چې ټول (د جګړې ډګر ته) لاړ شي. ولې د دوی د هرې ډلې څخه ځینې یې د خپل دیني پوهې د ژورولو او د بیرته راستنیدو په وخت کې د خپلو خلکو د خبرداري ورکولو لپاره نه ځي، ترڅو دوی د ځان ساتنه وکړي؟