وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).
ә улар саҙаҡа бирмәйҙәр, бәләкәйме, ҙурмы, һәм (шулай уҡ) үҙән аша үтмәйҙәр (джиһадта), әгәр ҙә улар өсөн (изге эш булараҡ) яҙылмаһа, Аллаһ тарафынан үҙҙәре ҡылған эштәренән яҡшыраҡ нәмә менән бүләкләнһен өсөн.
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
Ә мөьминдәрҙең барыһының да (һуғыш яланына) барыуы тура килмәй. Ниңә уларҙың һәр төркөмөнән ҡайһы берәүҙәр дини белемдәрен тәрәнәйтергә, ҡайтҡанда халҡын иҫкәртергә бармай, үҙҙәрен һаҡлар өсөн.