وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).
ani u tɛ saraka di, a ka kɛ fitinin ye wo, a ka kɛ belebele ye wo, ani u tɛ (fana) kuluwo dɔ tigɛ (jihadi la), fo n’a sɛbɛra u ye (i n’a fɔ kɛwale ɲuman), Ala ka sara di u ma (ni) fɛɛn dɔ ye min ka fisa n’u ye min kɛ.
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
Ani, a ma bɛn lanabagaw bɛɛ ma ka taga (kɛlɛyɔrɔ la). Mun na u kulu kelen kelen bɛɛ dɔw tɛ taga u ka diinankow lɔn ka ɲɛ ani k’u ka mɔgɔw lasɔmi n’u kɔsegira, walisa u k’u yɛrɛ tanga.