وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Малдарығыҙҙы) Аллаһ юлында сарыф итегеҙ, үҙ ҡулдарығыҙ менән һәләкәткә ташланмағыҙ һәм изгелек ҡылығыҙ. Ысынлап та, Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ
wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).
Һәм улар һинән (Мөхәммәттән) күрем тураһында һорай. “Был бысраҡ нәмә”, – тип әйтегеҙ. Шуға күрә айлыҡ ваҡытында ҡатынығыҙҙан йыраҡ тороғоҙ; һәм улар саф булмайынса уларға яҡын килмәгеҙ. Улар пак булғанда, Аллаһ һиңә ҡушҡан ризыҡтар буйынса уларға ҡыҫыл. Ысынлап та, Аллаһ тәүбә итеүселәрҙе ярата, пакланғандарҙы ярата.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
Ә күпме пәйғәмбәрҙәр күп һанлы диндар шәкерттәр менән бергә һуғышҡа киткән. Аллаһ юлында үҙҙәренә килгән бәлә-ҡазалар арҡаһында көсһөҙләнмәнеләр, рухтарын юғалтманылар һәм (дошманға) бирелмәнеләр. Аллаһ сабыр булғандарҙы ярата.
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
Тимәк, Аллаһ Тәғәләнең рәхмәте арҡаһында һин (Мөхәммәт) уларға ҡарата йомшаҡ булдың. Ҡаты эш итһәң, ҡырыҫ күңелле булһаң, улар һис шикһеҙ тирә-яҡтағыларҙан алыҫлашасаҡ. Шуға күрә уларҙы ғәфү итегеҙ һәм улар өсөн ғәфү үтенегеҙ, был мәсьәләлә улар менән кәңәшләшегеҙ. Һуңынан ҡарар ҡабул иткәс, Аллаһҡа тәүәккәл ит. Ысынлап та, Аллаһ үҙенә тәүәккәл иткәндәрҙе ярата.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Улар ысынлап та ялған хәбәр ишетергә ярата, харам (ризыҡ) күп ашайҙар. Әгәр улар (йәһүдтәр) һиңә (Мөхәммәтте) хөкөм һорарға килһә, улар араһында хөкөм ит йәки уларҙан йөҙ борһаң, әгәр ҙә һин уларҙан йөҙ борһаң, улар һиңә әҙ генә зыян килтермәҫ. Әммә әгәр һеҙ хәл итһәгеҙ (улар эшен), тимәк, ғәҙел хәл итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ ғәҙел булғандарҙы ярата.
اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
Һеҙҙең менән килешеү төҙөгән һәм улар (килешеүҙең йөкмәткеһен) һис тә кәметмәгән һәм (йәки) һеҙгә дошман булған бер кемгә лә ярҙам итмәгән мөшриктәрҙән башҡа, һуңынан уларға вәғәҙәләрен үтәгеҙ, ваҡыт сикләнгәнсе. Ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.
اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ
innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).
Ысынлап та, Аллаһ Тәғәлә Уның юлында тәртипле сафтар менән һуғышҡандарҙы ярата, улар ныҡлы бина кеүек.