اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

Һеҙгә төндә ҡатынығыҙ менән бергә ураҙа тотоу рөхсәт ителә. Улар һеҙҙең өсөн кейем, ә һеҙ улар өсөн кейем. Аллаһ Тәғәлә һеҙҙең үҙегеҙҙе тыя алмауығыҙҙы белә, әммә тәүбәләрегеҙҙе ҡабул итеп, һеҙҙе ғәфү итә. Шулай итеп, хәҙер уларҙы ҡатыштырып, нимә табылғанын эҙләгеҙ .

وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Айырылышҡан ҡатындар үҙҙәрен өс тапҡыр ҡороһон тыйырға тейеш. Аллаһ Тәғәләгә һәм Ҡиәмәт көнөнә иман килтерһәләр, уларға Аллаһ ҡарынында барлыҡҡа килтергән нәмәләрҙе йәшерергә ярамай. Ә ирҙәренең шул (осорҙа) уларға ҡайтырға хоҡуғы күберәк, әгәр улар яҡшыртыуҙы теләһә. Ә улар (ҡатын-ҡыҙҙар) тейешле рәүештә үҙҙәренең бурыстары менән тигеҙләнгән хоҡуҡтарға эйә. Әммә ирҙәрҙең уларға ҡарағанда өҫтөнлөктәре бар. Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

Ир-атмы, ҡатын-ҡыҙмы, изге эштәр эшләгән кеше мөьмин булһа, Беҙ уларға, һис шикһеҙ, яҡшы тормош бирербеҙ һәм уларҙы ҡылғандарынан да яҡшыраҡ әжер менән бүләкләрбеҙ.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

Һәм (Мөхәммәткә) китапта (Ҡөрьәндә) Мәрйәмдең хикәйәһен һөйлә, (йәғни) ул үҙен ғаиләһенән көнсығышҡа (Бәйтүлмәҡдис) һөргөнгә ебәргән,

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

һуңынан уларҙан пәрҙә (уны һаҡлаған) ҡуйҙы; һуңынан Беҙ уға Рухыбыҙҙы (Йибрилде) ебәрҙек, шуға күрә ул уның алдына камил кеше ҡиәфәтендә күренде.

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

Ысынлап та, мосолман ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, иманлы ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ итәғәтендә ныҡыша, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар сабыр, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар баҫалҡы, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар саҙаҡа биргән, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар ураҙа тота, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ намыҫын һаҡлай, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн Аллаһ навеги ( ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн наве) һәм ҙур сауап.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

Беҙ кешеләргә ата-әсәләренә изгелек ҡылырға бойорҙоҡ. Әсәһе уны ауырлыҡ менән ауырға ҡалдырған, ауырлыҡ менән тапҡан (шулай уҡ). Йөклөлөк осоро тиклем имеҙеү утыҙ ай, шулай итеп, ҡасан ул (бала) оло һәм ҡырҡ йәшкә етә, ул доға ҡыла: «Эй, Раббым, миңә етәкселек бир, мин Һинең ниғмәттәрең өсөн рәхмәтле була алам, тип, Һин миңә һәм минең ата-әсәйемгә бүләк иткән һәм, шулай итеп, мин изге эштәр эшләй алам, тип, миңә һәм балаларыма изгелек бирергә; ейәндәрем, ысынлап та, мин Һиңә тәүбә итәм һәм, ысынлап та, мин мосолмандарҙанмын».

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Эй, пәйғәмбәр! Мөьмин ҡатындар һиңә бәйғәт алырға килгәндә, улар Аллаһҡа бер нәмәне лә тиңдәш итмәҫкә; урлашмаҫ, зина ҡылмаҫ, балаларын үлтермәҫ, ҡул-аяҡ араһында уйлап сығарған ялғанды ​​ҡылмаҫ һәм яҡшы эштә һиңә буйһонмаҫ, шуға күрә уларҙың тоғролоҡ вәғәҙәһен ҡабул ит һәм улар өсөн Аллаһтан ярлыҡау һора. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Һәм Аллаһ мөьминдәргә, Фирғәүендең ҡатынына: «Эй, Раббым, миңә йәннәттә Үҙең менән бер йорт төҙө, мине Фирғәүендән һәм уның ғәмәлдәренән ҡотҡар, залим халыҡтан ҡотҡар!»

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

һәм үҙенең намыҫын һаҡлаған Ғимрандың ҡыҙы Мәрйәмде, шунан һуң Беҙ уның ҡарынына Үҙебеҙҙең (барлыҡҡа килтерелгән) рухыбыҙҙан өрҙөк; һәм ул Раббының һүҙҙәрен һәм Уның китаптарын раҫланы; һәм ул итәғәтле халыҡтан ине.