فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ
fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).
Пас, Аллоҳи Мутаол, подшоҳи ҳақиқӣ, ҳеҷ худое ҷуз Ӯ нест, Худое, ки соҳиби Арши Карим аст.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
Шахсе, ки аз китоб огоҳ буд, гуфт: «Ман тахтро пеш аз он ки чашмонат ба ҳам занад, назди ту меорам». Пас, вақте ки Сулаймон тахтро дар пеши худ дид, гуфт: «Ин аз неъматҳои Парвардигори ман аст, то маро имтиҳон кунад, ки оё шукргузорам ё ношукрӣ кунам. Ҳар кӣ шукргузор бошад, пас, ба худаш шукргузор аст ва ҳар кӣ кофир шавад, пас, Парвардигори ман бениёз ва боҷалол аст».
يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيْمِۙ
yā ayyuhal-insānu mā garraka birabbikal-karīm(i).
Эй мардум, чӣ чиз шуморо ба нофармонӣ аз Парвардигори пурҷалоли худ фиреб дод?