فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ
fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).
अल्लाह, साचो राजा, घणो ऊंचो है; कोई भी भगवान (पूजा करण जोग) कोनी पण वो, महान सिंहासन रो स्वामी।
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
एक जिणनै किताब सूं ज्ञान हो बो बोल्यो, "मैं थारी आंख्यां री पलक झपकबा सूं पैली ई थारै कनै सिंहासन ले आऊंला।" तो जद उण (सुलेमान) आपरै साम्हीं सिंहासन देख्यो तो बो बोल्यो, "ओ म्हारै प्रभु री किरपा रै मांय है जिको म्हनै परखै है, चायै म्हैं आभारी हूं या (उणरै आशीर्वाद) रो नकारूं। जो कोई आभारी है, तो वाकई वो आपरी (भलाई) रै वास्तै आभारी है, अर जो भी अविश्वास करै है, तो वाकई म्हारो प्रभु सर्वोच्च अमीर है।"
يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيْمِۙ
yā ayyuhal-insānu mā garraka birabbikal-karīm(i).
हे लोगां! थारै परम महिमावान प्रभु रै खिलाफ थानै कांई धोखो दियो है (आज्ञा न मानबा रै वास्तै)?