۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Ва Ӯст, ки растаниҳоеро, ки ток мерӯёнанд ва растаниҳоеро, ки ток намерӯёнанд, хурмо, растаниҳоеро, ки таъмҳои гуногун доранд, зайтун ва анорҳоеро, ки монанд (аз ҷиҳати шакл ва ранг) ва монанд (аз ҷиҳати таъм) нестанд, офарид. Вақте мева диҳад, аз мева бихӯред ва вақте ки дарав мекунед, ҳаққи худро (закот) диҳед, аммо аз ҳад нагузаронед. Албатта, Аллоҳ исрофкоронро дӯст намедорад.
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Эй фарзандони Одам, ҳар вақте ки ба масҷид медароед, либосҳои зебои худро бипӯшед, бихӯред ва бинӯшед, аммо аз ҳад нагузаред. Албатта, Худо касонеро, ки аз ҳад мегузаронанд, дӯст намедорад.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
Ва ҳаққи хешовандон ва мискинон ва мусофиронро бипардозед ва (моли худро) ба беҳуда сарф накунед.
اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا
innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).
Ба ростӣ, исрофкорон бародарони шайтонанд ва шайтон ба Парвардигораш кофир аст.