وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Ӕмӕ дӕ куы фӕнда дӕ устытӕй искӕй иннӕйыл баивын, ӕмӕ дзы искӕмӕн бирӕ мулк куы радтай, уӕд дзы фӕстӕмӕ мацы райс. Фæстæмæ йæ райсдзынæ мæнг аххосæй æмæ бæлвырд тæригъæд хæсгæйæ? Æмæ йæ куыд райсæн ис фæстæмæ, кæрæдзийæн куы æмдзу кодтат (куыд лæг æмæ ус). Æмæ уыдон (дæ устытæ) дæуæй райстой фидар бадзырд (æмкъайады бастдзинад).
وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Æмæ чидæриддæр рæдыд кæнæ тæригъæд сараза, уый фæстæ йæ аххосджын кæны æнæаххос адæймагыл, уæд æцæгæйдæр, уый хæссы мæнгдзинад æмæ æргом тæригъæд.
وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ
wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).
æмæ (Мах дæр бафхæрдтам) сæ æнæууæнкдзинады тыххæй (Йесойы ныхмæ), æмæ Мариямæн сæ тынг æгъатыр аххосæгтæ,
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
Æмæ йæ куы фехъусай, уæд цæуылнæ зæгъыс: «Уый тыххæй дзурын нын нæу æмбæлон. Кад Дæуæн, уый у стыр мæнгдзинад».
وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Æмæ нæлгоймаг æмæ сылгоймаг уырнæг адæмы чи хъыгдардта, уыдон æнæ исты аххосæй сарæзтой, уæд æцæгæйдæр, хастой мæнгдзинад æмæ æцæг тæригъæдтæ.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
О Пехуымпар! Уырнæг сылгоймæгтæ дæм куы æрбацæуынц байат (æууæнкдзинады дзырд) райсынмæ, цæмæй Аллахимæ ницы æмбаст кæной; нæ давдзысты, нæ хæтдзысты, нæ амардзысты сæ сывæллæтты, нæ сараздзысты мæнг ныхæстæ, кæцытæ æрхъуыды кæнынц сæ къухтæ æмæ сæ къæхты æхсæн æмæ дæ коммæ нæ кæсдзысты хорз хъуыддаджы, уымæ гæсгæ райс сæ æууæнкдзинады дзырд æмæ сын хатыр ракур Аллахæй. Æцæгæйдæр, Аллах у хатыргæнæг, æппæты тæригъæддаг.