وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
आ ओहि लोक जकाँ नहि बनू जे अपन सासुर छोड़ि अहंकार महसूस करैत छथि आ लोक (रिया) द्वारा प्रशंसा करय चाहैत छथि आ (लोक) केँ अल्लाह केर मार्ग सँ बाधित करैत छथि। अल्लाह हुनकर सब काज के ढक दैत छथिन
وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ
wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).
आ जँ ओकरा कोनो विपत्तिक बाद ओकरा सुख देबैक तँ ओ अवश्य कहत जे "ओ विपत्ति हमरासँ गायब भ' गेल अछि |" सचमुच ओ बहुत प्रसन्न आ गर्वित (अनुभूति) केलनि,
وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ
wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).
आ कतेक (निवासी) देश जे जीवन मे मजा लेने छल जेकरा हम नष्ट क' देलहुँ, तखन ओ ओकर निवास स्थान छल जे ओकरा सभक बाद (आब) आबाद नहि भेल, सिवाय एकटा छोट सन हिस्साक। आ एकर उत्तराधिकारी हमरे सभ छी।"