وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ
wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ “ས་གཞི་ལ་གནོད་སྐྱོན་མ་གཏོང་” ཞེས་བཤད་སྐབས། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོ་ནི་ཡར་རྒྱས་གཏོང་མཁན་དེ་ཡིན།"
الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
༼དེ་ཡང་༽ ༼གྲོས་མཐུན་༽ གཏན་འཁེལ་བྱུང་རྗེས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆིངས་ཡིག་ལ་འགལ་འཛོལ་བྱེད་མཁན་དང་། ཁོང་ཚོ་ཕམ་མཁན་རེད།
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
དེ་ནས་(དྲན་དགོས།) མོ་ཤེས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་ཆུ་དགོས་སྐབས་ང་ཚོས་ "ཁྱེད་རང་གི་ལྕགས་ཐག་གིས་རྡོ་ལ་རྡུང་རོགས་" ཞེས་བཤད་པ་རེད། དེར་བརྟེན་དེ་ལས་ཆུ་མིག་བཅུ་གཉིས་འཕྱུར་སོང་། མི་རིགས་རེ་རེས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆང་འཐུང་གནས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧའི་འཚོ་བཅུད་(སྤྲད་པ་)ལས་ཟ་བ་དང་འཐུང་བ་དང་། གནོད་སྐྱོན་བཟོས་ནས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་ངན་པ་མ་བྱེད།
وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ
wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཁྱོད་ཚོ་ལས་)ཕྱིར་ལོག་པའི་སྐབས་ཁོང་གིས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་སྡུག་བསྔལ་བཟོ་བར་འབད་བརྩོན་བྱེད་པ་དང་། ལོ་ཐོག་དང་ཕྱུགས་རིགས་གཏོར་བརླག་གཏོང་བ་དང་།
فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་ཁོང་ལ་ཕམ་པར་བརྒྱབ་སྟེ་དཱ་ཝུད་ཀྱིས་ཇ་ལུཊ་བསད་པ་རེད། དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ལ་(Dawud)རྒྱལ་ཁབ་དང་ཤེས་རབ་སྤྲད་དེ་ཁོང་གི་འདོད་པ་ལྟར་སློབ་སྟོན་བྱས། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མི་ཁ་ཤས་གཞན་དང་མཉམ་དུ་སྲུང་སྐྱོབ་མ་བྱས་ན་འཛམ་གླིང་འདི་ངེས་པར་དུ་གཏོར་བརླག་འགྲོ་རྒྱུ་རེད། འོན་ཀྱང་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རང་བྱུང་ཁམས་ཚང་མར་བྱིན་རླབས་ཡོད།
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་ཕྱིར་ལོག་ན་(ཤེས་དགོས།)ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་མཁྱེན་གྱི་ཡོད།
وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا
wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).
ཁྱེད་ཀྱི་འགྱོད་པ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁས་ལེན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་འདོད་པ་ལ་རྗེས་འཇུག་བྱེད་མཁན་ཚོས་ཁྱེད་རང་གང་ཐུབ་ཅི་ཐུབ་ཀྱིས་(བདེན་པ་ནས་)ཕྱིར་ལོག་དགོས་པར་བསམ་གྱི་ཡོད།
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོའི་ཆེད་དུ་(ཁྲིམས་)གཏན་འབེབས་བྱས་པ་ལྟར་ན། སུ་ཞིག་གིས་འགྲོ་བ་མིའི་རིགས་གཅིག་གི་ཚེ་སྲོག་སྲུང་སྐྱོབ་བྱས་ན་དེས་འགྲོ་བ་མིའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་སྲུང་སྐྱོབ་བྱས་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བ་རེད། ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་གནས་ཚུལ་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་ཡོད། འོན་ཀྱང་དེ་རྗེས་ཁོང་ཚོ་མང་པོ་ཞིག་འཛམ་གླིང་གི་ས་མཚམས་ལས་བརྒལ་ཡོད།
اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
དཀོན་མཆོག་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་འཐབ་རྩོད་བྱས་ཏེ་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ཉེས་ཆད་ནི་བསད་པའམ་ཡང་ན་ཁྲམ་ཤིང་ལ་བཀལ་བའམ་ཡང་ན་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ཁྲམ་ཤིང་ལ་གཅོད་པའམ་ཡང་ན་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན། འདི་ནི་ཁོང་ཚོར་འཇིག་རྟེན་འདིར་ངོ་ཚ་དགོས་པ་ཞིག་ཡིན་ལ་ཚེ་ཕྱི་མར་ཁོང་ཚོར་ཉེས་ཆད་ཆེན་པོ་ཕོག་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ “དཀོན་མཆོག་གི་ལག་པ་བཅིངས་ཡོད་” ཅེས་བཤད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོའི་ལག་པ་དེ་ཚོ་ལྕགས་ཐག་གིས་བསྡམས་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོས་བཤད་པའི་སྐད་ཆ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དམོད་པ་ཕོག་མཁན་དེ་ཚོ་ཡིན། ཁོང་གིས་འདོད་པ་ལྟར་འཚོ་སྐྱོང་གནང་གི་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་ཁྱེད་ལ་བཏང་བའི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)དེས་ཁོང་ཚོའི་ཕལ་ཆེར་གྱི་མཉན་མེད་དང་མི་དད་པ་མང་དུ་གཏོང་བར་ངེས་པར་དུ། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་བར་ལ་དགྲ་བོ་དང་ཞེ་སྡང་བསླངས་ནས་འཆི་བའི་ཉིན་མོའི་བར་དུ་བཟོས་ཡོད། ཁོང་ཚོས་དམག་འཁྲུག་གི་མེ་འབར་ཐེངས་རེར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མེ་དེ་བསད་པ་རེད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་ཐོག་གཏོར་བརླག་གཏོང་བར་འབད་བརྩོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་ལ་དགའ་པོ་མེད།
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
འཛམ་གླིང་འདི་ལེགས་པར་བསྐྲུན་རྗེས་དེ་ལ་གནོད་སྐྱོན་མ་བཟོས། ཞེད་སྣང་དང་རེ་བ་དང་བཅས་ཁོང་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡག་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་ཧ་ཅང་ཉེ་པོ་ཡོད།
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ཨ་ཌི་མི་རིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཁ་ལི་ཕ་བཟོས་ནས་འཛམ་གླིང་ཐོག་བཞག་པའི་སྐབས་དྲན་དགོས། ས་ཆ་སྙོམ་པོའི་སྟེང་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕོ་བྲང་བརྩིགས་པ་དང་རི་བོའི་སྟེང་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁང་པ་བརྐོས་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧའི་བྱིན་རླབས་དྲན་ནས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་གནོད་འཚེ་མ་བཟོས།
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
མདའ་ཡན་གྱི་མི་དམངས་ལ་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་ཤུ་ཨིབ་བཏང་བ་རེད། ངའི་མི་རིགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས། ཁྱེད་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཁོང་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་གཞན་མེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་ཁྱེད་ལ་མངོན་གསལ་གསལ་པོ་བྱུང་ཡོད། ཚད་གཞི་དང་འཇལ་ཚད་ལེགས་སྒྲིག་བྱེད་དགོས།
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
དེ་བཞིན་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ནས་འཇིགས་སྣང་དང་བར་ཆད་བཟོས་ཏེ་ལམ་གཞན་ཞིག་ལ་བསྒྱུར་འདོད་པའི་ལམ་གང་རུང་ཞིག་ལ་མ་བསྡད་རོགས། ཁྱེད་རང་ཚོ་ཉུང་བ་ཡིན་པའི་སྐབས་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་རང་གི་གྲངས་འབོར་འཕར་མ་བྱས་པ་དྲན་དགོས། དེ་བཞིན་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ག་རེ་འབྱུང་གི་ཡོད་མེད་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་དགོས།
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
དེ་ཚོའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ང་ཚོའི་བདེན་དཔང་དང་མཉམ་དུ་ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོར་བཏང་བ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་བདེན་དཔང་དེ་དག་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད། དེར་བརྟེན་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ག་རེ་འབྱུང་གི་ཡོད་མེད་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་དགོས།
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ
wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).
མ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་གཞན་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཀའ་གནང་བ་དེ་ལག་བསྟར་མ་བྱས་ན། (ཕན་ཚུན་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་དགོས།) འཛམ་གླིང་ཐོག་ཟང་ཟིང་དང་གནོད་སྐྱོན་ཆེན་པོ་འབྱུང་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད།
وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).
དེ་བཞིན་(རྫུན་གཏམ་ཅན་གྱི་མི་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་)ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་བསྐྲུན་ནས་(དད་ལྡན་པ་ཚོའི་ཐོག་ལ་གོད་ཆག་བཟོ་བ)དང་། ཁོ་ཚོས་གཏན་ནས་དམ་བཅའ་བཞག་སྟེ། “ང་ཚོར་ཡག་པོ་ཁོ་ན་དགོས།” དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོ་རྫུན་མ་ཡིན་པའི་དཔང་པོ་ཡིན།
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ངའི་མི་མང་ལགས། ཚད་དང་འཇལ་ཚད་དྲང་བདེན་གྱིས་བསྒྲུབས་ནས་མི་ལ་ཐོབ་ཐང་གིས་གནོད་འཚེ་མི་གཏོང་བ་དང་གཏོར་བརླག་བྱས་ཏེ་ས་སྟེང་དུ་ངན་པ་མི་བཟོ་བ།
قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كُنَّا سٰرِقِيْنَ
qālū tallāhi laqad ‘alimtum mā ji'tanā linufsida fil-arḍi wa mā kunnā sāriqīn(a).
ཁོང་ཚོས་(ཡོ་སེབ་ཀྱི་སྤུན་མཆེད་ཚོས་)ལན་དུ་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བདེན་པར་ཁྱེད་ཚོས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ ང་ཚོ་ས་ཆ་འདིར་གནོད་འཚེ་གཏོང་བར་ཡོང་མེད་པ་དང་ང་ཚོ་རྐུན་མ་མིན་པ་རེད།"
وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ
wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).
དེ་བཞིན་ཁས་ལེན་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན་ལ་འགལ་འཛོལ་བྱེད་མཁན་དང་། ཁོང་ཚོར་དམོད་པ་དང་སྡོད་གནས་ངན་པ་ཐོབ་ཡོད། (ཇ་ཧ་ནམ།)
اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ
allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).
དད་པ་མ་བྱས་པ་དང་(མི་རྣམས་)ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ནས་བཀག་འགོག་བྱེད་མཁན་ཚོར་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྗེས་སུ་སྡུག་བསྔལ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོང་ཚོས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
གལ་ཏེ་ང་ཚོས་རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་གཏོར་བརླག་གཏོང་འདོད་ཡོད་ན། ང་ཚོས་རྒྱལ་ཁབ་དེའི་ནང་དུ་རྒྱས་སྤྲོས་ལྡན་པའི་འཚོ་བ་སྐྱེལ་མཁན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་བཏང་བ་ཡིན།
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
ཁོང་ཚོས་"ཨོ་ཟུལ་ཀར་ནེན། དོན་དངོས་ཐོག་ཡག་ཇུ་དང་མཀ་ཇུ་(སྲོག་ཆགས)གཉིས་ཀྱིས་འཛམ་གླིང་ལ་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་ཡིན་པས་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཐུབ་བམ།
وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ
wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་མནར་གཅོད་གཏོང་ན། དེ་ནས་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་སྡུག་རྩུབ་དང་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
འཛམ་གླིང་ལ་གནོད་སྐྱོན་བཏང་ནས་ཉམས་གསོ་མ་བྱས་མཁན།"
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
མིའི་རིགས་ཀྱི་ཐོབ་ཐང་ཉུང་དུ་བཏང་ནས་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ་དང་ས་གཞི་ལ་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་བ།
وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་དྲང་བདེན་མེད་པ་དང་ཆེ་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ཁས་མི་ལེན་པར་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་(བདེན་པ)ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེར་བརྟེན་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ག་རེ་འབྱུང་གི་ཡོད་མེད་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་དགོས།
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
ཁོང་གིས་(བལ་ཁིས་) "དོན་དངོས་ཐོག་རྒྱལ་པོ་ཚོས་རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་དབང་དུ་བསྡུས་ན་ཁོང་ཚོས་རྒྱལ་ཁབ་དེ་གཏོར་བརླག་གཏོང་བ་དང་།
وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).
གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ནང་དུ་མི་དགུ་ཡོད་པ་དེ་དག་གིས་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ངན་པ་བྱས་ཤིང་དེ་དག་གིས་ཉམས་གསོ་མ་བྱས།
اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ
inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).
ཕི་རཱོན་གྱིས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་རང་འདོད་ལྟར་བྱས་ཏེ་དེའི་མི་དམངས་ཁ་ཕྲལ་དུ་བཏང་བ་དང་། ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོའི་སྡེ་ཚན་གཅིག་ལ་(ཨི་སི་རེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག)བཙན་གནོན་བྱས་པ་དང་། ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོའི་བུ་ཕྲུག་བསད་ཅིང་། ཁོང་ཚོའི་བུ་མོ་ཚོའི་ཚེ་སྲོག་སྐྱོབ་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་(ཕ་རོ་)ནི་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་རེད།
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་གིས་(མོ་སེ་)ཁོང་གཉིས་ཀྱི་དགྲ་བོ་ཡིན་པའི་མི་དེ་ལ་རྡུང་རྡེག་དྲག་པོ་གཏོང་འདོད་ཡོད་པའི་སྐབས་ཁོང་གིས་(ཁོང་གི་དགྲ་བོ་)ཡིས་"ཨོ་མོ་སེ་སི། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་བསད་འདོད་ཡོད་དམ། ཁ་སང་ཁྱེད་ཀྱིས་མི་གཞན་ཞིག་བསད་པ་ནང་བཞིན། ཁྱེད་རང་(འདིའི་)ས་ཆ་འདིར་དབང་བསྒྱུར་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་ཞིག་ཡིན་འདོད་ཡོད་དམ།
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་གནང་བའི་དངོས་པོ་དེ་དང་མཉམ་དུ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ས་ཆ་འཚོལ་རོགས། འོན་ཀྱང་འཛམ་གླིང་འདིའི་ནང་ཁྱེད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མ་བརྗེད་པར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཡག་པོ་བྱས་པ་ལྟར་(གཞན་ལ)ཡག་པོ་བྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གནོད་སྐྱོན་བཟོ་མཁན་གྱི་མི་ལ་དགའ་པོ་མེད།
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
ང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྤོབས་པ་མི་བྱེད་ཅིང་གནོད་པ་མི་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་བཟོས་ཡོད། དེ་ནས་(ཡག་པོ)གྲུབ་འབྲས་དེ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཡིན།
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
ཁོང་གིས་(ལུཏ)ཡིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། གནོད་སྐྱོན་བཏང་མཁན་གྱི་ཚོགས་པ་དེ་ལ་ང་ལ་རོགས་རམ་གནང་རོགས། (ཉེས་ཆད་བཏང་ནས་)"
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
མདའ་ཡན་གྱི་མི་དམངས་ལ་(ང་ཚོས་བཏང་ཡོད་)ཁོང་ཚོའི་སྤུན་མཆེད་ཤུ་ཨིབ་ལ་ཁོང་གིས་ "ཨོ་ངའི་མི་དམངས། ཨ་ལཱ་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས། མཐའ་མའི་ཉིན་མོའི་བྱ་དགའ་ལ་རེ་བ་བྱེད་དགོས།
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ اَيْدِى النَّاسِ لِيُذِيْقَهُمْ بَعْضَ الَّذِيْ عَمِلُوْا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
Żaharal-fasādu fil-barri wal-baḥri bimā kasabat aidin-nāsi liyużīqahum ba‘ḍal-lażī ‘amilū la‘allahum yarji‘ūn(a).
ས་ཐོག་དང་མཚོ་ཐོག་ལ་གནོད་སྐྱོན་བྱུང་བ་དེ་མིའི་ལག་པའི་བྱ་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བ་མཐོང་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་(མཇུག་འབྲས་)ཁ་ཤས་ཚོར་ཐུབ་པ་བྱ་རྒྱུ་དེ་ཡིན།
اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ
am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).
ང་ཚོས་དད་པ་བྱེད་མཁན་དང་དྲང་བདེན་གྱི་ལས་ཀ་བྱེད་མཁན་ཚོ་འཛམ་གླིང་ཐོག་སྡུག་བསྔལ་ཁྱབ་སྤེལ་བྱེད་མཁན་ཚོ་དང་འདྲ་བར་བརྩི་དགོས་སམ། ཡང་ན་ང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱེད་མཁན་ཚོ་ངན་པ་བྱེད་མཁན་དང་འདྲ་མཉམ་དུ་བརྩིས་དགོས་སམ།
فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ
fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དབང་ཆར་ཡོད་ན་ཁྱེད་རང་གིས་འཛམ་གླིང་ལ་གཏོར་བརླག་གཏོང་བ་དང་ཁྱིམ་ཚང་གི་འབྲེལ་བ་གཏོར་བརླག་གཏོང་གི་རེད་དམ།
فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ
fa akṡarū fīhal-fasād(a).
དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་རྒྱལ་ཁབ་དེར་གཏོར་བརླག་མང་པོ་བཏང་ཡོད།