فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
ಹೀಗೆ ತಾಲೂತ್ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ತಂದಾಗ, "ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ನದಿಯಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವನು. ಆದ್ದರಿಂದ (ಅದರ ನೀರನ್ನು) ಕುಡಿಯುವವನು ನನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಯಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯದವನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತುವವರೆಗೆ ಅವನು ನನ್ನ ಅನುಯಾಯಿ." ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಕುಡಿದರು. ಅವನು (ತಾಲೂತ್) ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಂಬಿದವರು ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ, "ನಾವು ಇಂದು ಜಲೂತ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೈನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಂಬುವವರು, "ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳು ಅಲ್ಲಾಹನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದವು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರುವವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾನೆ.
قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ
qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).
ಅವರು (ಮೂಸಾ) ಉತ್ತರಿಸಿದರು, "ನೀವು ಅವನನ್ನು ನಂಬುವವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಕಾಶಗಳನ್ನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ದೇವರು (ಅವನು ನಿಮ್ಮ ದೇವರು)."
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ನಾವು ಭಯಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಮರಳುತ್ತೇವೆ."
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
ಅವರು (ಮೂಸಾ) ಉತ್ತರಿಸಿದರು; "ನಾನು ಎಂದಿಗೂ (ಎದುರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ); ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಪ್ರಭು ನನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ."
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ
allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).
(ಅಂದರೆ) ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಝಕಾತ್ ಪಾವತಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವವರು.
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ
wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).
ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಈ (ಮೈತ್ರಿ) ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, "ಇದು ಅಲ್ಲಾಹ್ ಮತ್ತು ಅವನ ದೂತರು ನಮಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದು" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹ್ ಮತ್ತು ಅವನ ದೂತರು ಸತ್ಯವಂತರು. ಮತ್ತು ಇದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
ಹೀಗೆ ಅವನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಯಸ್ಸನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ (ಅಬ್ರಹಾಮನು) ಹೇಳಿದನು, "ಓ ನನ್ನ ಮಗನೇ! ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ವಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ನಾನು ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀಯಾ ಎಂದು ಯೋಚಿಸು!" ಅವರು (ಇಸ್ಮಾಯೀಲ್) ಹೇಳಿದರು, "ಓ ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ! ನಿನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡು; ಅಲ್ಲಾಹನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವೆ."