وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ
wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).
Иҵабыргыҵәҟьаны, ҳара ҳауп аԥсы ҭазҵо, аԥсра зыхҟьо, ҭынхасгьы измоу ҳара ҳауп.
اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ
innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).
Ҳәарада, адгьылгьы, уи иқәугьы зегьы зҭынхаз ҳара ҳауп, урҭгьы ҳара ҳахь мацара ихынҳәраны иҟоуп.
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
Закариа иажәабжь, и-Нцәа даниҳәоз: «Санцәа, схала сыԥсы ҭаумҵан, ахшара сымамкәа, уара уоуп иреиӷьу аҭынхаҩы».
وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ
wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).
Шаҟаҩы атәылақәа рҿы инхоз, ҳара иқәаҳхыз рыԥсҭазаараҿы рыԥсы ҭаны иҟаз, урҭ рышьҭахь уаҳа уаҩы дызнымхоз рынхарҭа ҭыԥын, рыхәҭак ада. Ҳара ҳауп уи ҭынхас измоугьы».