اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
Улар – (ысынлап та) Аллаһ уларҙың күңелдәрендә нимә барлығын белеп торған кешеләр. Шуға күрә уларға арҡаңды бор, кәңәштәр бир, йәндәрен тәьҫир итерлек һүҙҙәр әйт.
كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).
Улар бер-береһенә гел эшләгән насар эштәрҙе башҡарырға ҡамасауламайҙар. Ысынлап та, ысынлап та насар улар нимә эшләгән.
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
Муса халҡы араһында хәҡиҡәт менән тура юлға баҫтырған һәм шуның менән ғәҙел эш иткән һәм ғәҙеллекте үтәгән халыҡ бар ине.
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
Ә минең кәңәштәрем һиңә кәңәш бирергә теләһәм дә файҙа килтермәйәсәк, әгәр Аллаһ Тәғәлә һине аҙаштырырға теләһә. Ул һеҙҙең Раббығыҙ, һеҙ Уға ҡайтарыласаҡһығыҙ».
يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ
ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).
Аллаһ һеҙҙе иҫкәртә: әгәр һеҙ иманлы булһағыҙ, мәңге шулай ҡабатламағыҙ,
وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ
wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).
Ҡала ситенән бер кеше йүгереп килеп: «Эй, Муса, ер хакимдары һине үлтерергә тип фекер алышалар, шуға күрә һин был ҡаланан сығып кит, мин һиңә кәңәш биргәндәрҙәнмен», — тине.
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
Ысынлап та, Ҡарун Муса ҡәүеме араһында булған, ләкин ул улар менән ғәҙелһеҙлек ҡылған, һәм Беҙ уға бер нисә көслө кешеләр күтәрерлек асҡыстары бик ауыр булған хазина бүләк иттек. (Хәтерләйһеңме) Халҡы уға: «Һин артыҡ тәкәбберләнмә, Аллаһ маҡтанған кешеләрҙе яратмай», — тигән.
وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).
Һәм ҡала ситенән килгән бер кеше ашығып: «Эй, халҡым, пәйғәмбәрҙәр артынан эйәрегеҙ!»
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
Шунан һуң ул иман килтереп, бер-береһенә сабырлыҡ һәм шәфҡәтлелек тураһында өгөт-нәсихәт биреүселәрҙән була.
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
иман килтереп, изге эштәр эшләп, бер-береһенә хәҡиҡәткә өгөтләп, бер-береһенә сабырлыҡҡа кәңәш биргәндәрҙән башҡа.