وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).
און דיין גאָט איז דער אַלמעכטיקער גאָט, עס איז קיין גאָט נישטאָ אַחוץ אים, דער מערסט גנעדיגער, דער מערסט רחמנותדיקער.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
אָ, צוויי תפיסה־געפאנגענע! וועלכע איז גוט, די פֿאַרשידענע געטער, צי דער אַלמעכטיקער, אַלמעכטיקער גאָט?
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
זאָג (מוחמד), "טאַקע בין איך נאָר אַ וואָרנער, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אַלאַ, דער אַלמעכטיקער, דער מעכטיקער,
يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(ד.ה.) אין דעם טאָג (ווען) זיי זענען אַרויסגעקומען (פון קבר); גאָרנישט אין זייער צושטאַנד איז באַהאַלטן פון אַלאַה. (דאַן האָט אַלאַה געזאָגט), "צו וועמען געהערט די מלכות היינט?" געהערט צו אַלאַה, דעם אַלמעכטיקן, דעם מערסטן-זיך-הערשנדיקן.
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ
qul huwallāhu aḥad(un).
זאָג (מוחמד), "ער איז אַלאַ, דער אלמעכטיקער.
وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ
wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).
און עס איז גאָרנישט גלייך צו אים."