وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).
ហើយព្រះរបស់អ្នកគឺជាព្រះដ៏មានមហិទ្ធិឫទ្ធិ គ្មានព្រះណាក្រៅពីទ្រង់ទេ ដែលជាព្រះដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា ដ៏មានព្រះហឫទ័យអាណិតអាសូរបំផុត។
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
ឱអ្នកទោសទាំងពីរនាក់! តើមួយណាល្អ ព្រះផ្សេងៗ ឬព្រះដ៏មានឫទ្ធានុភាពបំផុត ព្រះដ៏មានឫទ្ធានុភាពបំផុត?
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកដាស់តឿនព្រមានប៉ុណ្ណោះ គ្មានព្រះណាក្រៅពីអល់ឡោះទេ ដែលជាអ្នកដ៏មានមហិទ្ធិឫទ្ធិ ជាអ្នកដែលមានឥទ្ធិពលបំផុត។
يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(ឧ.) នៅថ្ងៃដែលពួកគេបានចេញ (ពីផ្នូរ) គ្មានអ្វីនៅក្នុងស្ថានភាពរបស់ពួកគេត្រូវបានលាក់បាំងពីអល់ឡោះឡើយ។ (បន្ទាប់មកអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា) តើនគរនេះជារបស់អ្នកណានៅថ្ងៃនេះ? ជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ ដែលជាអ្នកមានឫទ្ធានុភាព ជាអ្នកមានជ័យជំនះបំផុត។
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ
qul huwallāhu aḥad(un).
ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) ពោលថាៈ ទ្រង់គឺជាអល់ឡោះ ដ៏មានឫទ្ធានុភាព។
وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ
wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).
ហើយគ្មានអ្វីស្មើនឹងទ្រង់ឡើយ»។