اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Уара иузеилымкааӡеи, Ибраҳим Анцәа изкны диацәажәоз ауаа, избан акәзар, Аллаҳ аҳра ииҭеит. Ибраҳам: «Сынцәа аԥсҭазаара узҭо, аԥсрагьы ҟазҵо иоуп» ҳәа аниҳәа, иҳәеит: «Саргьы аԥсҭазаара ҟасҵоит, аԥсрагьы ҟасҵоит». Ибраҳим иҳәеит: «Аллаҳ амра мрагыларахьтә ишьҭихит, убри аҟнытә мраҭашәарахьтә ишьҭихит». Ус анакәха, мап зкуа ауаҩы деилагоит. Аллаҳ, агәымбылџьбаҩцәа амҩа иаша иқәиҵом.
هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).
Иара иоуп зыԥсы ҭазҵогьы, дызшьуагьы, Иара иахь заҵәык иоуп шәзыргьежьуагьы.
اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ
innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).
Ҳәарада, уара (Муҳаммад) уԥсуеит, урҭгьы ԥсуеит.
اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
Аллаҳ ауаҩы данԥсуа иԥсы ҭеиҵоит, дыцәаны дыҟанаҵы макьана имԥсыц иԥсы ҭеиҵоит. Убри аҟнытә, зыԥсра зыӡбаз ауаа рыԥсы еиқәирхоит, егьырҭгьы рыԥсы ҭихуеит иазыԥҵәоу аамҭа ааиаанӡа. Ҳәарада, абри аҿы ихәыцуа ажәлар рзы Аллаҳ идыргақәа ыҟоуп.
هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ
huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).
Иара иоуп уи аркуа, изырцәо. Убри аҟнытә акы иӡбарц аниҭаху, уи "Иҟала!" Убри ауп иҟоу.
ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ
allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).
Аԥсреи абзареи зшаз, шәԥишәарц, шәара шәҟынтә усла еиӷьу дарбану. Уи зегь зымчу, анажьра ду змоу иоуп.