وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ
wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).
Ja min sáddejeaddjit (eŋgelat) ledje boahtán Ibrahima lusa buori ođđasiiguin, sii dadje: "Ollu lihkku." Son (Ibrahim) vástidii: “Ollu lihkku (dutnje).” Nu ahte ii guhká maŋŋel, de Ibrahim fálai steikejuvvon bohccobierggu.
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
Nu ahte soai vulggiiga viidáseappot; nu ahte go soai guovttos bođiiga muhtun riikka olbmuid lusa, de soai guktot bivddiiga guoimmuhit olbmuid, muhto soai (dan riikka olbmot) eaba háliidan guoimmuhit sin, de soai guktot gávnnaiga daid viesuid seinniid mat ledje measta gahččame (dan riikkas), de son njuolggadii daid. Son (Moses) dajai: "Jus háliidat, de sáhtát bivdit bálkkašumi dan ovddas."
فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
De bođii Musa lusa okta dain guovtti nissonis gii váccii balddihahttit, son dajai: "Duođaid, mu áhčči bovde du addit juoidá ovddas du (buorrevuođa) ovddas go addát čázi min (bohccuide)." Go (Moses) bođii áhčis lusa ja son muitalii sutnje dan muitalusa (iežas birra), de son dajai: "Ale bala! Don leat beastán vealaheaddji olbmuin."
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
Nu son (Ibrahim) manai čiegusvuođas deaivvadit bearrašiinnis, ja de buvttii sutnje čáhppes (buollán) bohcco bierggu,
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
de son attii dan sidjiide (muhto sii eai háliidan borrat). Ibrahim dajai: “Manne it borra.”