شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Аллаһ Тәғәлә Үҙенән башҡа илаһ юҡ тип иғлан итә; (шулай уҡ) ғәҙеллекте яҡлаусы фәрештәләр һәм ғилем эйәләре, Унан башҡа илаһ юҡ, ул Ҡөҙрәтле, хикмәтле.

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

Әгәр ҙә етем ҡатындарға (уларға өйләнһәгеҙ) ғәҙеллек эшләй алмаҫһығыҙ тип борсолаһығыҙ икән, үҙегеҙгә оҡшаған (башҡа) ҡатындарға өйләнегеҙ: ике, өс йәки дүрт. Әммә әгәр һеҙ борсола, тип, һеҙ ғәҙеллек эшләй алмаясаҡ, тимәк, (кейәүгә) бер генә кеше, йәки ҡатын-ҡыҙ ҡол, тип һеҙҙә. Ғәҙелһеҙлек эшләмәһен өсөн шул яҡыныраҡ.

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

Ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә һиңә хәбәрҙе алырға хаҡлы кешеләргә еткерергә ҡуша, кешеләр араһында ҡанун урынлаштырғанда, һин уны ғәҙел рәүештә урынлаштырырға тейешһең. Ысынлап та, һеҙҙе өйрәтеүсе иң яҡшыһы Аллаһтыр. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да ишетеүсе, күреүсе!

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ғәҙел шаһиттар булып, Аллаһ өсөн ғәҙеллекте үтәүселәр булығыҙ. Берәй халыҡҡа ҡарата нәфрәтегеҙ һеҙҙе ғәҙелһеҙлеккә этәрмәһен. Ғәҙел булығыҙ. Сөнки (ғәҙел) тәҡүәлеккә яҡыныраҡ. Аллаһтан ҡурҡығыҙ, ысынлап та, Алла һеҙҙең эштәрегеҙгә һаҡсыл булыр.

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

Улар ысынлап та ялған хәбәр ишетергә ярата, харам (ризыҡ) күп ашайҙар. Әгәр улар (йәһүдтәр) һиңә (Мөхәммәтте) хөкөм һорарға килһә, улар араһында хөкөм ит йәки уларҙан йөҙ борһаң, әгәр ҙә һин уларҙан йөҙ борһаң, улар һиңә әҙ генә зыян килтермәҫ. Әммә әгәр һеҙ хәл итһәгеҙ (улар эшен), тимәк, ғәҙел хәл итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ ғәҙел булғандарҙы ярата.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

Етемдең мөлкәтенә, ул бәлиғлеккә (йәшкә) еткәнсе, файҙалыраҡ юл менән генә яҡынлашмағыҙ. Һәм үлсәүҙәрҙе һәм таразыларҙы ғәҙел камиллаштырығыҙ. Кешегә мөмкинлектәренә ҡарап ауырлыҡ һалмайбыҙ. Һөйләгәндә, (һеҙҙең) туған булһа ла, намыҫлы һөйләгеҙ һәм Аллаһтың вәғәҙәһен үтәгеҙ. Шулай итеп, Ул һеҙгә иҫкә алырға бойора».

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

Әйт: "Раббым миңә ғәҙел эш итергә ҡушты. Һәр намаҙҙа йөҙөңдө (Аллаһҡа) бор, ғибәҙәтеңде тик Уға ғына биреп, Уға ғибәҙәт ҡыл, тәүҙә нисек яратылғанһың, шулай Уға ҡайтарыласаҡһың", - тип әйт.

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Аллаһ (шулай уҡ) бер ҡисса килтерҙе: ике кеше, береһе телһеҙ, бер нәмә лә эшләй алманы һәм ул үҙенең опекунына йөк булып ҡалды, ҡайҙа ғына ебәрелһә лә (үҙенең опекуны), ул бөтөнләй бер ниндәй ҙә яҡшылыҡ килтерә алманы. Ул кеше ғәҙеллеккә бойороусы, тура юлдан барған кеше менән берме?

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

Ысынлап та, Аллаһ (һеҙгә) ғәҙел эш итергә һәм изге эштәр эшләргә, туғандарығыҙға ярҙам күрһәтергә ҡуша, һәм Ул ҡәһәрле эштәрҙән, яуызлыҡтан һәм дошманлыҡтан тыя. Һеҙ өйрәнһен өсөн өйрәтә.

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā mā qaṣaṣnā ‘alaika min qabl(u), wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Ә йәһүдтәргә: «Беҙ быға тиклем һиңә (йә Мөхәммәткә) риүәйәт иткәндәребеҙҙе тыйҙыҡ. Беҙ уларға золом ҡылманыҡ; киреһенсә, улар үҙҙәренә ғәҙелһеҙлек ҡылғандар.

وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

Әгәр ҙә ике төркөм мөьминдәр һуғыша икән, улар араһында солох төҙөгөҙ. Әгәр икеһенең береһе икенсеһенә (төркөмгә) ғәҙелһеҙлек ҡылһа, ғәҙелһеҙлек ҡылған (төркөм) менән һуғышығыҙ, шул саҡта төркөм Аллаһтың бойороҡтарына ҡайтһын өсөн. Әгәр ҙә ул төркөм (Аллаһтың бойороғона) ҡайтҡан булһа, икеһе араһында ғәҙеллек менән татыулыҡ урынлаштырығыҙ һәм ғәҙеллек менән эш итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ ғәҙеллек ҡылғандарҙы ярата.

لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ

laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

Ысынлап та, Беҙ рәсүлдәребеҙҙе асыҡ дәлилдәр менән ебәрҙек һәм улар менән бергә китапты һәм (ғәҙеллектең мизаны) иңдерҙек, кешеләр ғәҙеллек ҡылыр өсөн. Беҙ тимерҙе яралттыҡ, ул көскә, бөйөклөккә һәм кешеләр өсөн күп файҙаға эйә, һәм Аллаһ күрмәһә лә, кемдең Үҙенә (диненә) һәм Үҙенең пәйғәмбәрҙәренә ярҙам итеүен белһен өсөн. Ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, ҡөҙрәтле.