۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
पुण्य भनेको पूर्व र पश्चिमतिर फर्काउनु होइन, बरु पुण्य भनेको ती मानिसहरू हुन् जसले अल्लाह, अन्तिम दिन, स्वर्गदूतहरू, पुस्तकहरू र पैगम्बरहरूमा विश्वास गर्छन् र आफ्नो प्रिय सम्पत्ति आफन्तहरू, अनाथहरू, गरिबहरू, यात्रामा निस्केका मानिसहरू (मुसाफिरहरू), भिखारीहरूलाई दिन्छन्, आफ्ना दासहरूलाई मुक्त गर्छन्, नमाज पढ्छन् र जकात दिन्छन्, वाचा गर्दा आफ्नो वाचा पूरा गर्छन्, र गरिबी, पीडा र युद्धको समयमा धैर्य गर्छन्। तिनीहरू सत्यवादी मानिसहरू हुन्, र तिनीहरू नै धर्मी हुन्।
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(साथै) धैर्यवान व्यक्ति, धर्मी व्यक्ति, आज्ञाकारी व्यक्ति, आफ्नो धन दान गर्ने व्यक्ति, र बिहान हुनुभन्दा पहिले क्षमा माग्ने व्यक्ति।
قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
अल्लाह भन्नुहुन्छ, "यसबेला धर्मीहरूले आफ्नो धर्मकर्मको लाभ प्राप्त गर्नेछन्। उनीहरूलाई स्वर्ग प्राप्त हुनेछ जसको मुनिबाट नदीहरू बग्नेछन्, उनीहरू त्यहाँ सधैंभरि रहनेछन्। अल्लाह उनीहरूसँग प्रसन्न हुनुहुन्छ र उनीहरू उहाँसँग प्रसन्न छन्। यो ठूलो विजय हो।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).
हे आस्थावानहरू! अल्लाहसँग डराऊ र धर्मीहरूको साथमा रह।
وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا
wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).
र (मुहम्मद) भन, "सत्य तिम्रो पालनकर्ताबाट आएको हो; जसले चाहन्छ (विश्वास गर्न) उसले विश्वास गरोस्, र जसले चाहन्छ (विश्वास गर्न) उसले अविश्वास गरोस्।" निस्सन्देह, हामीले अत्याचारीहरूको लागि नर्क तयार पारेका छौं, जसको हाहाकारले तिनीहरूलाई घेरेको छ। यदि तिनीहरूले मद्दत माग्छन् (पिउने), तिनीहरूलाई उम्लिरहेको फलाम जस्तो पानी दिइनेछ जसले तिनीहरूको अनुहार पोल्नेछ। (त्यो) सबैभन्दा खराब पेय र सबैभन्दा खराब आराम गर्ने ठाउँ हो।
مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ
minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).
आस्थावानहरूमध्ये कोही यस्ता छन् जसले अल्लाहसँग गरेको वाचा पूरा गर्छन्, र कोही यस्ता छन् जो चुक्छन्, र कोही यस्ता छन् जो पर्खन्छन् र (आफ्नो वाचालाई) अलिकति पनि परिवर्तन गर्दैनन्।
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
ताकि अल्लाहले चाहेमा सत्कर्मीहरूलाई उनीहरूको सत्कर्मको प्रतिफल देओस् र मुनाफिकहरूलाई दण्ड देओस् वा उनीहरूको तौबा स्वीकार गरून्। निस्सन्देह, अल्लाह क्षमाशील र दयालु छ।
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
निस्सन्देह, मुस्लिम पुरुष र महिलाहरू, आस्थावान पुरुष र महिलाहरू, आज्ञाकारितामा दृढ रहने पुरुष र महिलाहरू, धर्मी पुरुष र महिलाहरू, धैर्यवान पुरुष र महिलाहरू, नम्र पुरुष र महिलाहरू, दान दिने पुरुष र महिलाहरू, उपवास बस्ने पुरुष र महिलाहरू, आफ्नो इज्जत कायम राख्ने पुरुष र महिलाहरू, अल्लाहको नाम बारम्बार स्मरण गर्ने पुरुष र महिलाहरू, अल्लाहले उनीहरूलाई क्षमा र ठूलो प्रतिफल प्रदान गर्नुभएको छ।
وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).
र जसले सत्य (मुहम्मद) ल्याउँछन् र जसले त्यसको पुष्टि गर्छन्, तिनीहरू नै धर्मी मानिसहरू हुन्।
طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ
°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.
(तिनीहरूको लागि राम्रो कुरा के हो भने) (अल्लाहको) आज्ञाकारी हुनु र राम्रो कुरा बोल्नु। किनकि यदि (युद्धको) व्यवस्था स्थापित भयो भने (तिनीहरूलाई यो मन पर्दैन)। तर, यदि तिनीहरू साँच्चै अल्लाहमा (विश्वास) राखेका भए, त्यो तिनीहरूको लागि राम्रो हुने थियो।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
वास्तवमा, साँचो आस्थावानहरू ती हुन् जसले अल्लाह र उनका रसूलमाथि विश्वास गर्छन्, अनि हिचकिचाउँदैनन् र अल्लाहको मार्गमा आफ्नो धन र प्राणले संघर्ष गर्छन्। तिनीहरू नै सच्चा मानिसहरू हुन्।