۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
पुण्य पूरब अर पश्चिम री तरफ मुड़णो कोनी है, पण पुण्य वो है (गुण) वै लोग जिका अल्लाह, आखरी दिन, स्वर्गदूतां, किताबां अर नबियां माथै विस्वास करै है अर आपरी प्रिय धन-दौलत नै रिश्तेदारां, अनाथां, गरीबां, यात्रा माथै रैवण आळा लोगां (मुसाफिर), भिखारियां अर आपरै नौकरां नै, नमाज पढ़बाळा लोगां नै, जिका आपरी नमाज पढ़ै है, बां नै दे देवै है। वादा जद वादा करै है, अर लोग जका गरीबी, दुख अर युद्ध रै बगत धीरज राखै है। वे साचा लोग है अर वे धर्मी लोग है।
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(इणरै अलावा) धीरजवान मिनख, धर्मी मिनख, आज्ञाकारी मिनख, आपरी धन-दौलत दान करणियो अर भोर सूं पैली माफी मांगणियो मिनख।
قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
अल्लाह कैवे है, "इण बगत धर्मी लोगां नै आपरी धर्मीता रो फायदो मिलै है। वे जन्नत नै प्राप्त करै है जिणरै तळै सूं नदियां बहै है, वे उण मांय सदा रैवेला। अल्लाह बां सूं राजी है अर वे उणसूं राजी है। आ एक मोटी जीत है।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).
हे विस्वास करण आळा! अल्लाह सूं डरो अर धर्मी लोगां रै सागै रैवो।
وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا
wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).
अर (मुहम्मद) कैवो, "सच थारै प्रभु सूं आवै है; जिको (विश्वास करणो चावै) वो विश्वास करै अर जिको (काफिर) करणो चावै वो काफिर करै।" साची, आपां गलत काम करण आळा लोगां रै वास्तै नरक री त्यारी करी है, जिणरी उथल-पुथल बांनै घेर राखी है। जे वे मदद (पीबा) री मांग करैला तो बांनै उबलता लोहा जिसो पाणी दियो जावैला जिणसूं बांका चेहरा झुलस जावैला। (ओ) सबसूं खराब पेय अर सबसूं खराब आराम री जगां है।
مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ
minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).
इमानियां रै मांय अस्या लोग है जका अल्लाह सूं वचन निभावै है। अर बां मांय सूं केई लोग है जका गिरै है अर बां मांय सूं लोग है जका उडीकै है अर बै (आपरा वादा) नै जरा भी नीं बदळै है।
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
ताकि अल्लाह धर्मी लोगां नै बां री धार्मिकता रै वास्तै इनाम देवैला अर पाखंडियां नै सजा देवैला, जे वो चावैला या बां रो पश्चाताप स्वीकार करैला। साची, अल्लाह माफ करण आळो अर घणो दयालु है।
اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا
innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
साची, मुसलमान मिनख अर लुगायां, आस्थावान मिनख अर लुगायां, मिनख अर लुगायां जका आपरी आज्ञाकारिता माथै अडिग रैवै, मिनख अर लुगाई जका धर्मी है, मिनख अर लुगाई जका धैर्यवान है, मिनख अर लुगाई जका विनम्र है, मिनख अर लुगाई जका दान देवै है, मिनख अर लुगाई जका रोजा राखै है, मिनख अर लुगाई जका आपरी इज्जत नै कायम राखै है, मिनख अर लुगाई जका अक्सर (नाम) लेवै है, अल्लाह बां रै वास्तै एक महानता रो इंतजाम करियो है अर ईनाम।
وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).
अर जो लोग सांच (मुहम्मद) नै ल्यावै है अर जो लोग इणरी पुष्टि करै है, वै ई पुण्यवान लोग है।
طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ
°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.
(वां रै वास्तै कांई चोखो है) (अल्लाह री) आज्ञाकारी रैवणो अर आच्छी बातां बोलणो। क्यूंकै जे (युद्ध रो) क्रम स्थापित कर दियो जावै तो (वांनै ओ चोखो कोनी लागैला)। पण, जे वै साचाणी अल्लाह माथै विश्वास करता तो बां रै वास्तै ओ चोखो होतो।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
असल म्हं, साचा आस्थावान वे लोग होवै है जका अल्लाह अर उणरै रसूल माथै विस्वास करै है, फेर वे संकोच नीं करै है अर वे अल्लाह रै मारग माथै आपरी दौलत अर आत्मा रै साथै प्रयास करै है। वे साचा लोग है।