قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
A fɔ (Muhamadu) ko: "E, sebagaya tigi, i be fanga di mɔgɔ min ma, i be fanga bɔ mɔgɔ min na, i b'a fɛ ka mɔgɔ min kɔrɔta, i b'a fɛ ka mɔgɔ min majigi, ɲumanya bɛɛ b'i bolo. Tiɲɛ na, i ye sebaga ye fɛɛn bɛɛ kan."
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ
alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).
Yala i t’a lɔn ko mɔgɔ o mɔgɔ be sankolo la ani dugukolo kan, o be Ala kunbiri gwan, ani tile, kalo, lolow, kuluw, yiriw, kongosogo minw be yɛlɛmayɛlɛma ani mɔgɔ caaman wa? Nka mɔgɔ caaman (mɔgɔ) ka kan ni ɲangili ye. Ala ka mɔgɔ o mɔgɔ nɛni, mɔgɔ si tɛna o tigi bonya. Tiɲɛ na, fɛɛn o fɛɛn b’a fɛ, Ala b’o kɛ.