رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(ओ सभ प्रार्थना केलनि), "हमर प्रभु, अहाँ हमरा सभ केँ मार्गदर्शन देलाक बाद हमरा सभक हृदय केँ भ्रामकता दिस नहि झुकाउ, आ अहाँ सँ हमरा सभ पर दया करू, निश्चय अहाँ दाता छी।"
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ
am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).
आकि हुनका सभ लग अहाँक प्रभु, सर्वशक्तिमान, सर्वदाताक कृपाक खजाना छनि?]
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
ओ कहलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा क्षमा करू आ हमरा एहन राज्य दिअ जे हमरा बाद ककरो नहि भेटत। सत्ते, अहाँ दाता छी।"