وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
An (erënnert Iech) wéi de Musa zu sengem Vollek gesot huet: "O mäi Vollek! Dir hutt Iech selwer wierklech Onrecht ugedoen, andeems Dir (e Bild vun) e Kalb (als Offer) gemaach hutt, dofir beréit Iech bei Ärem Schëpfer a ëmbréngt Iech selwer. Et ass besser fir Iech bei Ärem Schëpfer. Hie wäert Är Berou akzeptéieren. Wierklech, Hie ass dee Berouegungsfäegsten, dee Barmhäerzegsten."
قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).
Si (Maryam) sot: "O mäin Här, wéi kann ech Kanner kréien, wann kee Mann mech ugegraff huet?" Hien (Allah) sot: "Also erschaf Allah dat, wat Hie wëll. Wann Hien eppes bestëmme wëll, seet Hien nëmmen dozou: 'Sidd!' Also dat ass et.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).
An tatsächlech, Mir hunn de Mënsch aus enger Quintessenz (ofgeleet) aus Leem erschaf.
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
Dann hu Mir aus dem Spermien eppes Klebstoff gemaach, dann hu Mir aus deem Klebstoff e Stéck Fleesch gemaach, an aus dem Stéck Fleesch Schanken gemaach, dann hu Mir d'Schanken a Fleesch gewéckelt. Dann hu Mir hien zu enger anerer (Form) gemaach. Éier sief Allah, dem beschte Schëpfer.
هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Hien ass Allah, Deen Erschaf huet, Deen Erschaf huet, Deen Forme geformt huet, Hien huet schéin Nimm. Alles am Himmel an op der Äerd verherrlecht Hien. An Hien ass de Mächtegsten, de Weissten.
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ
khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum, wa ilaihil-maṣīr(u).
Hien huet den Himmel an d'Äerd mat dem richtegen (Zweck) erschaf, Hien huet Är Form geformt an Äert Ausgesinn verfeinert, an zu Him ass d'Zréckkéier.
يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيْمِۙ
yā ayyuhal-insānu mā garraka birabbikal-karīm(i).
O Leit! Wat huet iech géint ären Här, dem Allherrschlechen, bedrunn (fir Ungehorsam ze sinn)?
فِيْٓ اَيِّ صُوْرَةٍ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَۗ
fī ayyi ṣūratim mā syā'a rakkabak(a).
an egal wéi enger Form Hie wëll, formt Hie Äre Kierper.