الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ
al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).
(ಅಂದರೆ) ನಂಬುವವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ಅಲ್ಲಾಹನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತವೆ. ನೋಡಿ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹೃದಯಗಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
ಅಲ್ಲಾಹನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪದಗಳನ್ನು (ಅಂದರೆ) ಅದೇ ಕುರಾನ್ ಅನ್ನು (ಅದರ ವಚನಗಳನ್ನು) ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಭಯಪಡುವವರ ಚರ್ಮವು ನಡುಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಅವರ ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಹೃದಯಗಳು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಆ ಗ್ರಂಥದ ಮೂಲಕ ಅವನು ತಾನು ಬಯಸಿದವರನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಯಾರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲಾರರು.
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಮರದ ಕೆಳಗೆ (ಮುಹಮ್ಮದ್) ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಾಹನು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಅವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ವಿಜಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ
iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).
ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು (ಅಜ್ಞಾನದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು) ತುಂಬಿಕೊಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಾಹನು ತನ್ನ ದೂತರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಮೇಲೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಇಳಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಹರು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.