الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ
al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).
(अर्थात) जो विश्वास करदे हन ते जिन्हां दे दिल नू अल्लाह दी याद विच आराम मिलदा है। देखो, अल्लाह दी याद विच ही दिलें नू आराम मिलदा है।
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
अल्लाह ने बेहतरीन शब्द (अर्थात) उसी कुरान (इसदे आयत) गी बार-बार उतारे न, इसदे कारण अपने रब कोला डरने आलें दी चमड़ी काँपदे होई, फिर उंदी चमड़ी ते दिल शांत होई जंदे न जदूं ओ अल्लाह दी याद करदे न। यही अल्लाह दा हिदायत है, उस किताब नाल ओह जिस नूं चाहंदा है, उस नूं मार्गदर्शन करदा है। ते जिस नूं अल्लाह गुमराह करन दिंदा है, उस नू कोई वी मार्गदर्शन नहीं कर सकदा।
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
सचमुच अल्लाह ने मुसलमानें गी बरकत दित्ती ऐ जिसलै उने तुंदे (मुहम्मद) कन्ने बूह्टे दे थल्ले वफादारी कीती ऐ, उनेंगी पता हा जे उंदे दिलें च केह् ऐ तां उनेंगी शांति दित्ती ते उनेंगी नेड़मी जीत दा इनाम दित्ता,
اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ
iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).
जदों काफिरां ने उन्हां दे दिल विच घमंड (अज्ञानता दा अहंकार) पैदा कीता तां अल्लाह ने अपने रसूले ते मुसलमान ते शांति भेज दित्ती, ते उन्हां ते धर्मपरायणता दी वचन दा पालन करना फर्ज कर दित्ता, ते ओह इस दे ज्यादा हकदार ते इस दे लायक वी सन। ते अल्लाह सारे चीजां दा सर्वज्ञ ऐ।