وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Ani (aw hakili to a la), tuma min na an ye bon (Kaaba) kɛ mɔgɔw lajɛnyɔrɔ ye ani mɔgɔw lafiyayɔrɔ ye. Ani ka Ibrahima ka makam kɛ batoyɔrɔ ye. An ye ci di Ibrayima ni Isimayili ma ko: «Aw ye ne ka bon saniya tawaf kɛbagaw, iktikaf kɛbagaw, kunbiri gwanbagaw ni sujudu kɛbagaw ye!»
۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ
yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
Ayiwa, Adama ta durujaw! Aw k’aw ka fani ɲumanw don tuma o tuma n’aw be (don) misiri kɔnɔ, ka dumuni kɛ ani ka minni kɛ, nka kana dantɛmɛ. Tiɲɛ na, mɔgɔ minw be danbe kɛ, olu man di Ala ye.
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Ani (aw hakili to a la), tuma min na an ye Ibrahima bila Ala ka soo kɔnɔ (an y’a fɔ ko) «Aw kana foyi fara ne kan, ka ne ka soo saniya tawaf kɛbagaw ye, ani batobagaw ani minw be yɛlɛ ani sujudu kɛbagaw ye.»
فِيْ بُيُوْتٍ اَذِنَ اللّٰهُ اَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗۙ يُسَبِّحُ لَهٗ فِيْهَا بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۙ
fī buyūtin ażinallāhu an turfa‘a wa yużkara fīhasmuh(ū), yusabbiḥu lahū fīhā bil-guduwwi wal-āṣāl(i).
(O yeelen) Ala ye yamaruya di boon minw na k’a tɔgɔ bonya ani k’a fɔ, o yɔrɔ la k’a tɔgɔ bonya (saniya) sɔgɔma ni wulafɛ,