فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
O kɔ, mɛlɛkɛw y'a weele, k'a to a lɔnin be ka delili kɛ mihrab kɔnɔ, "Ala be kibaro diiman lase aw ma ni (Yahya wololon) ye, min be kumaden dɔ tiɲɛtigiya ka bɔ Ala fɛ, misaliya, min be se k'a yɛrɛ minɛ (ka bɔ negelakow la) ani kira ye Alaɲasiranbagaw cɛma."
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(Ala ko): "E Zakariya! An be dencɛ dɔ kibaro dii ma min tɔgɔ ko Yahya, an ma deli k'o tɔgɔ di a ma fɔlɔ."
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
A (Zakariya) ko: «E, ne Matigi, ne bɛna den sɔrɔ cogo di, k’a sɔrɔ ne muso tɛ den sɔrɔbaga ye, ne (n yɛrɛ) kɔrɔbayara kosɛbɛ tiɲɛ na?»
قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).
(Ala) ko: «O lo.» I Matigi ko: «A ka nɔgɔ ne fɛ, tiɲɛ na, ne y’i dan ka kɔn o ɲɛ, hali ni (o wagati la) i tun tɛ ni cogoya si ye fiyo.»
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
A (Zakariya) ko: «Ne Matigi, tagamasiɲɛ dɔ di ne ma.» (Ala) ko: «I ka tagamasiɲɛ ye ko i ti se ka baro kɛ ni adamadenw ye suu saba kɔnɔ, hali n’i ka kɛnɛ.»
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
E Yahya! I ka gafe (Tawurata) ta (kalan) ni hakili ye. An ye hakilitigiya di a ma k’a to denmisɛnman;
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
ani (An be) makari (mɔgɔ wɛrɛw la) ka bɔ An fɛ ani ka saniya (ka bɔ jurumun na). Alaɲasiranbaga fana lo;
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
ani a tun b’a yɛrɛ di a bangebagaw ma kosɛbɛ, a tun tɛ mɔgɔ bonyabaga ye (walima) mɔgɔ murutinin.
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
A wololon na, a salon, ani a kunulon na, hɛra bɛna kɛ a ye.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
O la, an y’a ka (delili) jaabi, an ye Yahya di a ma, an y’a muso kɛ (a ka se ka kɔnɔ ta). Tiɲɛ na, u be teliya tuma bɛɛ ka koɲuman kɛ, ani u be An deli ni jigiya ni hamiba ye. Ani, olu lo y’u yɛrɛ di An ma.