هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
דאָרטן האָט זאַקאַריאַ געבעטן צו זײַן גאָט. ער האָט געזאָגט, "אָה, מײַן האַר, גיב מיר גוטע קינדער פֿון דײַן זײַט, טאַקע דו ביסט דער וואָס הערט תּפֿילות."
فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
דעמאָלט האָבן אים די מלאכים גערופן, בשעת ער איז געשטאַנען דאַוונען אין מיהראַב, "אַלאַה ברענגט דיר גוטע נייעס מיט (דער געבורט פון) יחיאַ, וואָס באַשטעטיקט אַ זאַץ (וואָרט) פון אַלאַה, אַ מוסטער, וואָס קען זיך צוריקהאַלטן (פון תאווה) און אַ נביא צווישן די פֿרומע."
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, ווי קען איך האָבן קינדער ווען איך בין אַזוי אַלט און מיין ווייב איז עקרה?" ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "אַזוי טוט אַלאַה וואָס ער וויל."
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, גיב מיר אַ סימן." אַלאַה האָט געזאָגט, "אַ סימן פֿאַר דיר איז אַז דו רעדסט נישט צו מענטשן דריי טעג, אַחוץ מיט סימנים. און דערמאָן (דעם נאָמען) פֿון דיין גאָט אַ סך, און לויבט אים אין אָוונט און אין דער פֿרי."
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ
Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.
וואָס ווערט געלייענט איז) אַן דערקלערונג פון דער רחמנות פון דיין האר צו זיין קנעכט, זאַקאַריאַ,
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(נעמלעך) ווען ער דאווענט צו זיין האר מיט א ווייכער שטימע.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, באמת זענען מיינע ביינער שוואַך און מיין קאָפּ איז אָנגעפילט מיט גרויע האָר, און איך בין קיינמאָל נישט געווען אַנטוישט אין דאַוונען צו דיר, אָה מיין גאָט.
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
און טאַקע, איך זאָרג זיך וועגן מײַנע קרובים נאָך מײַן טויט, און מײַן װײַב איז נישט קראַנק, אַלזאָ גיב מיר אַ קינד פֿון דײַן זײַט,
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
ווער וועט מיך ירשענען און ירשענען פון דעם הויז פון יעקב; און מאַך אים, מיין גאָט, אַ געבענטשטן."
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(אַלאַה האָט געזאָגט), "אָה זכריה! מיר געבן דיר גוטע נייעס וועגן אַ זון וועמענס נאָמען וועט זיין יחיא, וועמען מיר האָבן קיינמאָל פריער נישט געגעבן אַזאַ נאָמען."
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "מיין האַר, ווי זאָל איך האָבן אַ קינד, ווען מיין ווייב איז עקרה און איך (אַליין) בין טאַקע זייער אַלט געוואָרן?"
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
ער (זאַקאַריאַ) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, גיב מיר אַ סימן." (אַלאַ) האָט געזאָגט, "דיין סימן איז אַז דו קענסט נישט רעדן מיט מענטשן דריי נעכט, אפילו ווען דו ביסט געזונט."
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
איז ער אַרויסגעגאַנגען פֿון מיהראב צו זײַן פֿאָלק, און האָט זיי גערופן: פֿאַרערלעכ זיך אין דער פֿרי און אין אָוונט.
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
"אָה יחיא! נעמט (לערנט) דאָס ספר (תורה) ערנסט." און מיר האָבן אים (יחיא) געגעבן חכמה ווען ער איז נאָך געווען אַ קינד,
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
און (מיר מאַכן) רחמנות (צו אַנדערע) פֿון אונדז און ריין (פֿון זינד). און ער איז אויך אַ פֿרוםער מענטש,
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
און איז געווען זייער געטרייַ צו זיינע עלטערן, און ער איז נישט געווען קיין אַראָגאַנטער מענטש (און אויך נישט) קיין ווידערשפּעניקער מענטש.
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
און הצלחה זאָל אים זײַן אין דעם טאָג וואָס ער איז געבוירן געוואָרן, אין דעם טאָג וואָס ער איז געשטאָרבן, און אין דעם טאָג וואָס ער איז אויפגעשטאנען צום לעבן.
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
און (געדענקט די מעשה פון) זאכאריא, ווען ער האט געבעטן צו זיין גאט, "אוי מיין גאט, לאז מיך נישט לעבן אליין (אָן קינדער) און דו ביסט דער בעסטער יורש.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
האָבן מיר געענטפערט זיין תפילה, און מיר האָבן אים געגעבן יחיא, און מיר האָבן געמאַכט זיין ווייב (קענען שוואַנגער ווערן). טאַקע, זיי האָבן זיך שטענדיק געאיילט צו (טאָן) גוטס, און זיי האָבן צו אונדז מתפלל געווען מיט האָפענונג און מורא. און זיי זענען געווען עניוותדיק פֿאַר אונדז.