فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ
falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).
אַלזאָ, פאַרוואָס איז נישטאָ קיין (באַוואוינער פֿון) אַ לאַנד וואָס גלויבט, און זײַן אמונה איז אים נוצלעך אַחוץ די מענטשן פֿון יונה? ווען זיי (די מענטשן פֿון יונוס) האָבן געגלייבט, האָבן מיר פֿון זיי אַוועקגענומען די דערנידעריקנדיקע יסורים פֿון וועלטלעכן לעבן, און מיר האָבן זיי געגעבן פֿאַרגעניגן פֿאַר אַ געוויסע צײַט.
وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
און (געדענקט די מעשה פון) זון נון (יונה), ווען ער איז אוועקגעגאנגען אין א צושטאנד פון כעס, האט ער געמיינט אז מיר וועלן אים נישט שווער מאכן די זאכן, האט ער געבעטן אין א זייער טונקעלער סיטואציע, "עס איז נישטא קיין גאט נאר דו, כבוד דיר. טאקע, איך בין איינער פון די אומרעכט טוער."
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ
fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).
אַזוי האָבן מיר געענטפערט זײַן (תּפֿילה) און מיר האָבן אים געראַטעוועט פֿון צער. און אַזוי ראַטעווען מיר די גלויביגע.
وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ
wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).
און טאַקע, יונה איז געווען באמת איינער פֿון די שליחים,
اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ
iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).
(געדענקט) ווען ער איז געלאָפן, צום שיף פול מיט לאַסט,
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ
fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).
דערנאך איז ער אויסגעצויגן געווארן און עס האט זיך ארויסגעשטעלט אז ער איז געווען איינער פון די פארלירער (אין דער אויסצייכענונג).
فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ
faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).
אַזוי איז ער פֿאַרשלונגען געוואָרן דורך אַ גרויסן פֿיש אין אַ שאַנדלעכן צושטאַנד.
فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ
falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).
אַלזאָ אויב ער איז נישט איינער פֿון די וואָס טוען אַ סך דהיקר (תפֿילה) צו אַלאַ,
لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ
lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
זיכער וועט ער בלייבן אין בויך (פון פיש) ביזן טאג פון תחיית המתים.
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ
faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).
זייט געדולדיק (מוחמד) מיט די גזירות פון אייער האר, און זייט נישט ווי (יונוס) דער מענטש וואָס איז געווען אין (בויך) פון אַ פיש ווען ער האָט מתפלל געווען מיט אַ טרויעריק הארץ.
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
אויב ער באַקומט נישט גלייך טובות פון זיין האר, וועט ער זיכער אַרײַנגעוואָרפן ווערן אין דעם פֿאַרדאָרבן לאַנד אין אַ צושטאַנד פֿון שאַנדע.
فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).
דעמאָלט האָט אים זײַן גאָט אויסגעקליבן און אים געמאַכט איינעם פֿון די פֿרומע מענטשן.