وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ
wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).
Нош Ми тӥледыз кышкаса, жадемен, узырлыкез, улонэз но емышъёсты ыштонъёсын эскеромы. Нош висисьлы ӟеч ивор сётэ.
اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ
allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).
(нимаз) соос, кинъёс, куке шудтэм учыр луэ, соос шуо «Инна лиллахи ва инна илайхи раджиун» (зэмзэ но, ми Аллахлэн но Со доры берытскомы).
۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
Нош (тодады вае) Иовлэсь историзэ, куке со аслаз Кузё-Инмарезлы вӧсяськиз: «(О, Кузё-Инмаре), зэмзэ но, мон висёнэн йӧтӥ, Тон ке но вань жалясьёс пӧлысь Тужгес но жалясь Кузё-Инмар».
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
Озьы Ми (солэн куронэзлы) ответ сётӥмы, собере Ми солэсь висёнзэ палэнтӥмы но солэсь семьязэ солы берыктӥмы, нош (Ми соослэсь лыдзэс трослы будэтӥмы) Асьмелэсь жалян сямен, нош ваньмызлы, кин Милемлы йыбыртъя, чаклан сямен.
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
Нош тодады вае Аюб ляльчимес, куке со Кузё-Инмарезлы жингыртӥз: «Зэмзэ но, монэ Шайтан курадӟонэн но шудтэм учыръёсын курадӟытэ».
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ
urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).
Аллах шуэ: «Пыдъёстэс ӵушылэ; та пыласькыны но юыны кезьыт ву».
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ
wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).
Ми сое бакель каримы (солэсь семьязэ огазеяса) но соослэсь лыдзэс тросгес каримы, Милям ӟечлыкмы но визьмо адямиослы урок луыса.
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
Нош киыныд пуч (турын) басьты, собере соин ӵош ӵушылы но сётэм кылдэ эн тӥя. Зэмзэ но, Ми сое (Айюбез) чидась адямиен шедьтӥм. Со тужгес но ӟеч ужась. Зэмзэ но, со туж кылзӥськись вал (Аллахлы).