وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
ಮತ್ತು ಅಬ್ರಹಾಮನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಈ (ಮಾತನ್ನು) ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು, ಮತ್ತು ಯಾಕೂಬ್ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೇ! ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗಾಗಿ ಈ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಮುಸ್ಲಿಮರಾಗದ ಹೊರತು ಸಾಯಬೇಡಿ."
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
ಯಾಕೂಬ್‌ಗೆ ಸಾವು ಬಂದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, "ನಾನು ಸತ್ತ ನಂತರ ನೀವು ಯಾವುದನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಿರಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ನೀವು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಿರಾ? ಅವರು, "ನಾವು ನಿಮ್ಮ ದೇವರನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಾದ ಅಬ್ರಹಾಂ, ಇಷ್ಮಾಯೇಲ್ ಮತ್ತು ಇಸಾಕ್ ಅವರ ದೇವರನ್ನು (ಅಂದರೆ) ಸರ್ವಶಕ್ತ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶರಣಾಗುತ್ತೇವೆ" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(ನೆನಪಿಡಿ), ಯೂಸುಫ್ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ, "ಓ ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ! ನಾನು ಹನ್ನೊಂದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರರನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಅವೆಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಸಂದರ್ಭ.
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
ಅವನು (ಅವನ ತಂದೆ) ಹೇಳಿದನು, "ಓ ನನ್ನ ಮಗನೇ! ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಡ, ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು (ನಾಶಮಾಡಲು) ಸಂಚು ಹೂಡುತ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಸೈತಾನನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಶತ್ರು."
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮ್ಮನ್ನು (ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಲು) ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಕೆಲವು ಕನಸುಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದನು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಅಜ್ಜರಾದ (ಅಬ್ರಹಾಮ್ ಮತ್ತು ಇಸಾಕ್) ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಯಕೂಬನ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ (ಅವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು) ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿವಂತನು.
۞ لَقَدْ كَانَ فِيْ يُوْسُفَ وَاِخْوَتِهٖٓ اٰيٰتٌ لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ
laqad kāna fī yūsufa wa ikhwatihī āyātul lis-sā'ilīn(a).
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಯೂಸುಫ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ (ಅಲ್ಲಾಹನ ಶಕ್ತಿಯ) ಸೂಚನೆಗಳು ಬೇಡುವವರಿಗೆ ಇವೆ.
اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).
ಅವರು, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಯೂಸುಫ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರ (ಬುನ್ಯಾಮಿನ್) ಅವರ ತಂದೆಗೆ ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು, ನಾವು ಒಂದೇ (ಬಲವಾದ) ಗುಂಪಿನವರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿಜವಾದ ತಪ್ಪಿನಲ್ಲಿದ್ದರು." ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ.
ۨاقْتُلُوْا يُوْسُفَ اَوِ اطْرَحُوْهُ اَرْضًا يَّخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَبِيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ قَوْمًا صٰلِحِيْنَ
uqtulū yūsufa awiṭraḥūhu arḍay yakhlu lakum wajhu abīkum wa takūnū mim ba‘dihī qauman ṣāliḥīn(a).
ಯೂಸುಫ್ ನನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೋ ಎಸೆದುಬಿಡು, ಆಗ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಗಮನ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ನಂತರ ನೀನು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತೀಯ."
قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوْا يُوْسُفَ وَاَلْقُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ
qāla qā'ilum minhum lā taqtulū yūsufa wa alqūhu fī gayābatil-jubbi yaltaqiṭhu ba‘ḍus-sayyārati in kuntum fā‘ilīn(a).
ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ, "ಯೂಸುಫ್‌ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡಿ, ಆದರೆ ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಬಾವಿಯ ತಳಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَنَّ۫ا عَلٰى يُوْسُفَ وَاِنَّا لَهٗ لَنٰصِحُوْنَ
qālū yā abānā mā laka lā ta'mannā ‘alā yūsufa wa innā lahū lanāṣiḥūn(a).
ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ! ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅವನ ಹಿತವನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೀವು ಯೂಸುಫ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ?
اَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَّرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
arsilhu ma‘anā gaday yarta‘ wa yal‘ab wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹೋಗಲಿ, ಆಗ ಅವನು ಮೋಜು ಮಸ್ತಿ ಮಾಡಬಹುದು, ನಾವು ಅವನನ್ನು ಖಂಡಿತ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.”
قَالَ اِنِّيْ لَيَحْزُنُنِيْٓ اَنْ تَذْهَبُوْا بِهٖ وَاَخَافُ اَنْ يَّأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَاَنْتُمْ عَنْهُ غٰفِلُوْنَ
qāla innī layaḥzununī an tażhabū bihī wa akhāfu ay ya'kulahuż-żi'bu wa antum ‘anhu gāfilūn(a).
ಅವನು (ಯಾಕೋಬನು) ಹೇಳಿದನು, "ಖಂಡಿತ, ನೀವು ಅವನೊಂದಿಗೆ (ಯೂಸುಫ್) ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖಕರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನೀವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅಜಾಗರೂಕರಾಗಿರುವಾಗ ತೋಳಗಳು ಅವನನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡುವ ಭಯ ನನಗಿದೆ."
قَالُوْا لَىِٕنْ اَكَلَهُ الذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ اِنَّآ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
qālū la'in akalahuż-żi'bu wa naḥnu ‘uṣbatun innā iżal lakhāsirūn(a).
ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು, "ನಾವು (ಪ್ರಬಲ) ಗುಂಪಿನವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ತೋಳ ತಿಂದುಬಿಟ್ಟರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾವು ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುವವರಾಗುತ್ತೇವೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
فَلَمَّا ذَهَبُوْا بِهٖ وَاَجْمَعُوْٓا اَنْ يَّجْعَلُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِاَمْرِهِمْ هٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
falammā żahabū bihī wa ajma‘ū ay yaj‘alūhu fī gayābatil-jubb(i), wa auḥainā ilaihi latunabbi'annahum bi'amrihim hāżā wa hum lā yasy‘urūn(a).
ಅವರು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಾವಿಯ ತಳಕ್ಕೆ ಹಾಕಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ನಾವು ಅವನಿಗೆ, "ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಈ ಕೃತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಖಂಡಿತ ತಿಳಿಸುವಿರಿ" ಎಂದು ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನ ನೀಡಿದೆವು.
وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ
wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).
ಅನಂತರ ಅವರು ಸಂಜೆ ಅಳುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
قَالُوْا يٰٓاَبَانَآ اِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوْسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَاَكَلَهُ الذِّئْبُۚ وَمَآ اَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صٰدِقِيْنَ
qālū yā abānā innā żahabnā nastabiqu wa taraknā yūsufa ‘inda matā‘inā fa akalahuż-żi'b(u), wa mā anta bimu'minil lanā wa lau kunnā ṣādiqīn(a).
ಅವರು ಹೇಳಿದರು; "ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ! ನಾವು ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು ಮತ್ತು ಯೂಸುಫ್‌ನನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನುಗಳ ಬಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆವು. ಆಗ ತೋಳಗಳು ಅವನನ್ನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟವು. ನಾವು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿದರೂ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ."
وَجَاۤءُوْ عَلٰى قَمِيْصِهٖ بِدَمٍ كَذِبٍۗ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗوَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ
wa jā'ū ‘alā qamīṣihī bidamin każib(in), qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), wallāhul musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
ಮತ್ತು ಅವರು ಅವನ (ಯಾಕೋಬನ) ಸುಳ್ಳು ರಕ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬಂದರು. ಅವನು (ಯಕೂಬ್) ಹೇಳಿದನು, "ಖಂಡಿತ, ನಿಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೀವು ಮಾತ್ರ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ; ಆದ್ದರಿಂದ (ನನಗೆ) ತಾಳ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತಮ. ಮತ್ತು ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದರ ವಿರುದ್ಧ ಅಲ್ಲಾಹನಿಂದಲೇ ಸಹಾಯವನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ."
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ಅವರು (ಯಕೂಬ್) ಹೇಳಿದರು, "ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಮಾತ್ರ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು (ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು) ನೋಡುತ್ತೀರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ (ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆ) ಒಳ್ಳೆಯ ತಾಳ್ಮೆಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಅವನು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತ."
وَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰٓاَسَفٰى عَلٰى يُوْسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنٰهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيْمٌ
wa tawallā ‘anhum wa qāla yā asafā ‘alā yūsufa wabyaḍḍat ‘aināhu minal-ḥuzni fa huwa kaẓīm(un).
ಮತ್ತು ಅವನು (ಯಕೂಬ್) ಅವರಿಂದ (ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಂದ) ದೂರ ಸರಿದನು ಮತ್ತು "ಓಹ್, ಯೋಸೇಫನ ವಿಷಯವಾಗಿ ನನ್ನ ದುಃಖ!" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಳಿಚಿಕೊಂಡವು. ಅವನು (ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಕಡೆಗೆ) ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
ಅವರು, "ಅಲ್ಲಾಹನ ಮೇಲೆ ಆಣೆ, ನೀನು ಗಂಭೀರ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ತುತ್ತಾಗುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ನಾಶವಾಗುವವರಲ್ಲಿ ಸೇರುವವರೆಗೆ ಯೂಸುಫ್‌ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದರು.
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ಅವರು (ಯಕೂಬ್) ಹೇಳಿದರು; "ನಾನು ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮುಂದೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದಿರುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನ ಕಡೆಯಿಂದ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ."
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
ಓ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೇ! ಹೋಗಿ ಯೂಸುಫ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರರ ಬಗ್ಗೆ (ಸುದ್ದಿ) ಹುಡುಕಿರಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಕರುಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಕರುಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡವರು ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಮಾತ್ರ.
وَلَمَّا فَصَلَتِ الْعِيْرُ قَالَ اَبُوْهُمْ اِنِّيْ لَاَجِدُ رِيْحَ يُوْسُفَ لَوْلَآ اَنْ تُفَنِّدُوْنِ
wa lammā faṣalatil-‘īru qāla abūhum innī la'ajidu rīḥa yūsufa lau lā an tufannidūn(i).
ಮತ್ತು (ಈಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶದಿಂದ) ಕಾರವಾರ ಹೊರಟುಹೋದಾಗ, ಅವರ ತಂದೆ ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನವನೆಂದು ಆರೋಪಿಸದಿದ್ದರೆ (ಖಂಡಿತ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ) ನಾನು ಯೂಸುಫ್‌ನ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ."
قَالُوْا تَاللّٰهِ اِنَّكَ لَفِيْ ضَلٰلِكَ الْقَدِيْمِ
qālū tallāhi innaka lafī ḍalālikal-qadīm(i).
ಅವರು (ಅವನ ಕುಟುಂಬದವರು), "ಅಲ್ಲಾಹನ ಮೇಲೆ ಆಣೆ, ನೀವು ಇನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ತಪ್ಪುಗಳಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀರಿ" ಎಂದರು.
فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ಶುಭವಾರ್ತೆ ಸಾರುವವರು ಬಂದಾಗ, ಅವರು (ಯಕೂಬ್) ಅವರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ (ಉಡುಪನ್ನು) ಒರೆಸಿಕೊಂಡರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಬಂತು. ಅವರು (ಯಕೂಬ್) ಹೇಳಿದರು, "ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಗಳು ಅಲ್ಲಾಹನಿಂದ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿವೆ ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೇ?"
قَالُوْا يٰٓاَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَآ اِنَّا كُنَّا خٰطِـِٕيْنَ
qālū yā abānastagfir lanā żunūbanā innā kunnā khāṭi'īn(a).
ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ಓ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ! ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ನಮಗಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಅಪರಾಧಿಗಳು."
قَالَ سَوْفَ اَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qāla saufa astagfiru lakum rabbī, innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
ಅವನು (ಯಅಕೂಬ್) ಹೇಳಿದನು, "ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಷಮಿಸುವವನು, ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಮಯಿ."
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
ಅವರು ಯೂಸುಫ್ (ಸ)ರ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು (ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ) "ಅಲ್ಲಾಹನ ಇಚ್ಛೆಯಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಈಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅವನಿಗೆ (ಯೂಸುಫ್‌ಗೆ) ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ಅವನು (ಯೂಸುಫ್) ಹೇಳಿದನು, "ಓ ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ! ಇದು ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಕನಸಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ಅದನ್ನು ನಿಜಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸೈತಾನನು ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಹೋದರರ ನಡುವಿನ (ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು) ನಾಶಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ನನ್ನನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಕರೆತಂದಾಗ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸೌಮ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಅವನು ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಸರ್ವಜ್ಞನು.
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
ಹೀಗೆ ಅವರು (ಇಬ್ರಾಹೀಮ್) ಅವರಿಂದ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತು ಅವರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವುಗಳಿಂದ ದೂರವಾದಾಗ, ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಇಸಾಕ್ ಮತ್ತು ಯಾಕೂಬ್ ರನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದೆವು. ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದೆವು.
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
ಮತ್ತು ನಾವು ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದಯಪಾಲಿಸಿದೆವು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಉದಾತ್ತ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆವು.
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದಾಸರಾದ ಅಬ್ರಹಾಮ್, ಇಸಾಕ್ ಮತ್ತು ಯಾಕೂಬ್ ಅವರನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ, ಅವರು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.