وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Һәм (Беҙ) Лутты ла (Беҙ ҙә ебәрҙек) үҙ халҡына: «Һеҙгә тиклем (был донъяла) бер кем дә эшләмәгән ерәнес эште ниңә эшләйһегеҙ?»

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

Ысынлап та, һин ҡатын-ҡыҙҙарға түгел, ә ир-егеттәргә ҡарата нәфсеңде сығарҙың. Һеҙ, ысынлап та, өҫтөнлөклө халыҡ».

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Ә уның халҡының яуабы: «Уларҙы (Лут һәм уның шәкерттәрен) үҙ илегеҙҙән ҡыуып сығарығыҙ, улар үҙҙәрен изге тип һанаған кешеләр», — тигән һүҙҙәрҙән башҡа булманы.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Шунан һуң Беҙ уны һәм уның эйәрселәрен, ҡатынынан башҡаларын ҡотҡарҙыҡ. Ул (ҡатыны) ҡалғандарҙан ине.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

Беҙ уларға ямғыр (таштар) яуҙырҙыҡ. Шуға күрә гонаһ ҡылған кешенең нимә булыуына иғтибар итегеҙ.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

Пәйғәмбәрҙәребеҙ (фәрештәләр) Лутҡа килгәс, ул шикләнде һәм (уларҙың килеүе) арҡаһында күкрәге ҡыҫылды. Ул (Лут): «Был бик ауыр көн», – тине.

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

Һәм уның халҡы шунда уҡ уның янына килде. Ә улар борон-борондан һәр ваҡыт әшәке эштәр ҡылған. Лут: "Эй, халҡым! Был минең (ер) ҡыҙҙарым, улар һеҙҙең өсөн изгерәк, шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм минең (исемде) ҡунағыма ҡарата хурламағыҙ. Һеҙҙең арала аҡыллы кеше юҡмы?"

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

Улар яуап бирҙе: «Һеҙ беҙҙең ҡыҙҙарығыҙға теләк юҡлығын беләһегеҙ, беҙҙең нимә теләүебеҙҙе беләһегеҙ».

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

Ул (Лут): «Әгәр ҙә минең көсөм булһа (һине кире ҡағырға) йәки көслө ғаиләгә һыйына алһам (әлбиттә, һыйыныр инем)», — тигән.

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

Улар (фәрештәләр) әйтте: "Эй, Лут! Ысынлап та, беҙ Раббыңдың илселәре, улар һине боҙа алмаясаҡ, шуға күрә төн аҙағында ғаиләң менән бар һәм бер кемгә лә артҡа ҡарарға рөхсәт итмә, ҡатыныңдан башҡа. янында?"

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

Шулай итеп, хөкөмөбөҙ килгәс, Беҙ Лут ҡәүеменең ерен түңкәрҙек һәм уларға янған ерҙән таштар яуҙырҙыҡ.

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

Раббың тарафынан мөғжизә бирелгән. Ә залимдан ғазап йыраҡ түгел.

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

Ул (Ибраһим): «Һеҙҙең мөһим эшегеҙ ниндәй, эй, илселәр?»

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(Улар) яуап бирҙе: «Беҙ гонаһлы халыҡҡа ебәрелдек.

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

Луттың шәкерттәренән башҡа. Ысынлап та, беҙ уларҙың барыһын да ҡотҡарырбыҙ,

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

ҡатынынан башҡа, беҙ уның (башҡа кафырҙар менән бергә) ҡалдырылғандарҙан булыуын билдәләнек».

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

Шулай итеп, рәсүл Луттың шәкерттәренә килгәс,

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

- Һин беҙ белмәгән кешеһең, - тине.

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(Пәйғәмбәрҙәр) яуап бирҙе: «Ысынлап та, беҙ һиңә улар һәр ваҡыт ялғанға сығарған ғазапты килтереп килдек .

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

Беҙ һиңә хәҡиҡәтте килтереп киләбеҙ һәм, ысынлап та, беҙ хәҡиҡәтле кешеләр.

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

Шуға күрә кис аҙағында ғаиләгеҙ менән сығып китегеҙ, улар артынан эйәрегеҙ. Берегеҙгә лә артҡа ҡарап, һеҙгә ҡушылған урынға сәйәхәтегеҙҙе дауам итергә рөхсәт итмәгеҙ».

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

Һәм Беҙ уға (Лутыға) уларҙың ниһайәт, таң атҡанда һәләк ителеүен фарыз иттек.

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

Һәм ҡала халҡы шатланып килде (Лүттең өйөнә) (ҡунаҡтың килеүе арҡаһында).

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

Ул (Луты) әйтте: «Ысынлап та, улар минең ҡунаҡтарым, шуға күрә мине оятҡа ҡалдырмағыҙ!

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм мине кәмһетмәгеҙ».

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(Улар): «Беҙ һеҙҙе кешеләрҙе (һаҡлауҙан) тыйманыҡмы?»

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

Ул (Лут): «Был минең илдең ҡыҙҙары, әгәр ҙә һин теләһәң, өйлән», — тигән.

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(Аллаһ): «Һинең йәшеңә ҡарап, улар эскелектә һелкенә», — тине.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

Шулай итеп, ҡояш сығырға йыйынғанда, көслө күк күкрәгән тауыш уларҙы юҡ иткән.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

Шулай итеп, Беҙ (ерҙе) аҫтын-өҫкә әйләндерҙек һәм уларға ҡаты ерҙән таштар яуҙырҙыҡ.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

Ысынлап та, аяттарға иғтибар иткәндәр өсөн (Аллаһтың ҡөҙрәтенең) ысынлап та аяттар бар.

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

һәм ысынлап та, (ил) ысынлап та һаман да (кешеләр йөрөгән) юлда ята.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

Ысынлап та, иман килтергәндәр өсөн бында ысынлап та (Аллаһтың ҡөҙрәте) ағзаһы бар.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

Лут халҡы илселәргә алдаған,

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

ағалары Лут уларға: «Ни өсөн һеҙ тәҡүә түгелһегеҙ?»

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ысынлап та, мин һеҙгә ышаныслы илсе (йүнәлтелгән);

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Шулай булғас, Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ә мин һеҙҙән шул саҡырыу өсөн бер нәмә лә һорамайым; Минең әжерем бары тик бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһынан ғына.

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

Ни өсөн һеҙ кешеләр араһында ир-егеттәргә бараһығыҙ (гомосексуаль ҡыланып),

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

ә һеҙ Аллаһы Тәғәлә үҙегеҙгә ҡатындар итеп яратҡан (ҡатындарҙы) ҡалдыраһығыҙмы? Һеҙ (булып) сиктән сығып киткән кешеләр».

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

Улар: «Эй, Лут, әгәр ҙә һин туҡтамаһаң, ҡыуылғандарҙан булырһың», — тип яуап бирҙеләр.

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

Ул (Лут): «Мин һинең эштәреңде бик нәфрәт итәм», — тигән.

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(Лут доға ҡылды): «Эй, Раббым, мине һәм ғаиләмде улар ҡылған эштәрҙең эҙемтәләренән ҡотҡар».

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

Шунан һуң Беҙ уны һәм уның бөтә ғаиләһен ҡотҡарҙыҡ.

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

ҡалған төркөмгә ингән бер ҡарсыҡтан (уның ҡатыны) башҡа.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

Шунан ҡалғандарын һәләк иттек.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

Һәм Беҙ уларға ямғыр яуҙырҙыҡ, шуға күрә ямғыр иҫкәртелгәндәргә ни тиклем насар яуҙы.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәйәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, Раббың, Ул ҡөҙрәтле, рәхимле!

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).

Лутты ла үҙ халҡына әйтте: «Ни өсөн һеҙ уны күреп кенә ерәнес эш ҡылаһығыҙ?»

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).

Ниңә ҡатындар урынына ирҙәргә нәфсе өсөн яҡынлашаһың? Ысынлап та, һеҙ (ҡылған эштәрегеҙҙең эҙемтәләрен) белмәгән халыҡ.

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Уның халҡы яуабы: «Лутты һәм уның ғаиләһен үҙ ерегеҙҙән ҡыуып сығарығыҙ, улар үҙҙәрен изге тип һанаған кешеләр», — тип яуап бирҙе.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).

Шулай итеп, Беҙ уны һәм ҡатынынан башҡа ғаиләһен ҡотҡарҙыҡ. Беҙ уны артта ҡалғандарҙан (юҡ ителгәндәр) тип билдәләнек.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

Һәм Беҙ уларға ямғыр (таш) яуҙырҙыҡ, шуға күрә киҫәтеү бирелгәндәргә (әммә иғтибар итмәгәндәргә) ямғыр бик насар булды.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Һәм (хәтерләйһегеҙме) Лут үҙ халҡына: «Һеҙ, ысынлап та, һеҙҙән элек ҡәүемдән бер кем дә эшләмәгән бик әшәке эш ҡылдығыҙ», — тигән.

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Йыйылыш урындарығыҙҙа ирҙәргә барыу, алдашыу, яуызлыҡ ҡылыу һеҙгә яраймы?» Шуға күрә уның халҡының яуабы: «Әгәр ҙә һин тәҡүәлеләрҙән булһаң, беҙгә Аллаһтың язаһын килтер!»

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

Ул (Лут) доға ҡылды: «Эй, Раббым, зыян килтергән төркөмгә миңә ярҙам ит (яза биреп).

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

Ибраһимға илселәребеҙ (фәрештәләр) һөйөнөслө хәбәр менән килгәс, улар: «Беҙ был ҡалала (Содомда) йәшәүселәрҙе юҡ итәсәкбеҙ, сөнки унда йәшәүселәр ысынлап та залим кешеләр», — тинеләр.

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Ибраһим: «Ысынлап та, ул ҡалала Лут бар», — тине. Улар (фәрештәләр): "Беҙ ул ҡалала кемдәр барлығын яҡшыраҡ беләбеҙ. Беҙ уны һәм уның ҡатынынан башҡа шәкерттәрен мотлаҡ ҡотҡарасаҡбыҙ. Ул ҡалғандар араһында (һәләк булғандарҙан)", - тинеләр.

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

Беҙҙең илселәребеҙ (фәрештәләр) Лутҡа килгәс, ул уларҙы һаҡларға көсө юҡлығын тойҙо, һәм улар: «Ҡурҡмағыҙ һәм ҡайғырмағыҙ.

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

Ысынлап та, был ҡала халҡына яуызлыҡ ҡылғандары өсөн Беҙ күктән ғазап төшөрәсәкбеҙ.

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ шуның хаҡында аңлы кешеләр өсөн асыҡ ғибрәт ҡалдырҙыҡ.