وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
आ सच मे, हम नूह केँ ओकर लोक लग पठौलियैक, (ओ कहलनि), "सत्ते, हम अहाँ सभक लेल एकटा स्पष्ट चेतावनी छी।
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
ताकि अल्लाह के अलावा ककरो इबादत नै करब। हमरा सच मे डर अछि जे अहाँ केँ बहुत कष्टदायक दिन मे सजाक प्रहार भ’ जायत।”
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
अस्तु, अपन लोक मे अविश्वास करय बला नेता लोकनि कहलनि, "हम सभ अहाँ केँ नहि देखैत छी, बल्कि हमरा सभ सन (सामान्य) मनुक्ख केँ मात्र देखैत छी, आ अहाँक पाछाँ चलय बला केओ नहि देखैत छी, बल्कि हमरा सभ मे नीच लोक केँ देखैत छी जे जल्दी सँ विश्वास करैत अछि। हम सभ ई नहि देखैत छी जे अहाँक हमरा सभ पर कोनो फायदा अछि, वास्तव मे हम सभ अहाँ केँ झूठ बाज' बला मानैत छी।"
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).
ओ (नुह) कहलनि, "हे हमर लोक! जँ हमरा अपन प्रभु सँ स्पष्ट प्रमाण भेटितय, आ हमरा हुनका सँ दया कयल गेल हो, जखन कि (ओ कृपा) अहाँक भेष मे छल त' अहाँ की सोचब। की हम अहाँ केँ एकरा स्वीकार करबाक लेल मजबूर करब, भले अहाँ केँ ई नीक नहि लागय?"
وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
आ हे हमर लोक! हम अपन आह्वानक लेल अहाँसँ धन (बदलीमे) नहि माँगैत छी । हमर इनाम केवल अल्लाह के तरफ स अछि आ हम कहियो एहन व्यक्ति के बाहर नै निकालब जे विश्वास केने होयत। सचमुच, ओ सभ अपन प्रभु सँ भेंट करताह, आ ओकर बदला मे हम अहाँ केँ मूर्ख लोक बुझैत छी।
وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).
आ हे हमर लोक! अल्लाह के (सज़ा) स हमर मदद के करत जे हम ओकरा सब के भगा देब? अहाँ सबक नहि लैत छी?
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
आ हम अहाँ सभ केँ ई नहि कहैत छी जे हमरा लग अल्लाह सँ रोजी-रोटी आ धनक भंडार अछि, आ ने हम अदृश्य केँ जनैत छी, आ ने हम कहैत छी जे हम स्वर्गदूत छी, आ ने हम हुनका सभ केँ कहैत छी, जिनका अहाँक आँखि तिरस्कार करैत अछि, "अल्लाह हुनका सभ केँ नीक नहि देताह। अल्लाह सभ सँ नीक जकाँ जनैत छथि जे हुनका सभक आत्मा मे की अछि। सचमुच, हम गलत काज करयवला मे सँ रहितहुँ।"
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ओ सभ कहलक, "हे नुह! सत्ते, अहाँ हमरा सभ सँ बहस केलहुँ, आ हमरा सभक विरुद्ध अपन तर्क केँ लम्बा क' देलहुँ, तेँ हमरा सभ पर ओ सजा आनि दियौक जे अहाँ धमकी देलहुँ, जँ अहाँ सत्यवादी मे छी।"
قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).
ओ (नुह) जवाब देलखिन, "अल्लाह मात्र अहाँ पर सजा देत जँ ओ चाहथि, आ अहाँ सभ नहि बचि सकब।"
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
आ हमर सलाह अहाँ के लेल उपयोगी नै होयत भले हम अहाँ के सलाह देबय चाहैत छी, अगर अल्लाह अहाँ के भटकाबय चाहैत छथि। ओ अहाँक प्रभु छथि, आ अहाँ हुनका लग वापस आबि जायब।”
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).
एतेक धरि जे ओ सभ (काफिर) सेहो कहलनि जे, "ओ त' बस एकरा बना लेने छथि।" (मुहम्मद) कहू, "जँ हम एकरा बना लेब त' हम पाप सहब, आ अहाँक द्वारा कयल गेल पाप सँ हम मुक्त छी।"
وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ
wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).
आरू ई बात नूह के सामने प्रकट होय गेलै, "जानू कि तोरऽ लोगऽ के बीच में कोय विश्वासी नै होतै, सिवाय वू लोगऽ के जे सही मायने में विश्वास करै छै (केवल), ई लेली वू जे काम करै छै ओकरा लेली दुखी नै होबै।"
وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
आ हमरा सभक प्रकटीकरणक देखरेख आ मार्गदर्शन सँ जहाज बनाउ, आ हमरा सँ गलत काज करयवला सभक विषय मे नहि गप्प करू। निश्चित रूप सँ ओ सभ डूबि जायत।"
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
आ ओ (नूह) जहाज बनबय लगलाह। जखन कखनो हुनकर लोकक नेता लोकनि हुनका लग सँ गुजरैत छलाह त हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह | ओ (नूह) कहलनि, “अहाँ हमरा सभक उपहास करब तँ हम सभ अहाँक उपहास करब जेना अहाँ हमरा सभक उपहास करब।”
فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ
fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).
तखन भविष्य मे अहाँ केँ पता चलत जे केकरा अपमानजनक सजा भेटत आ (ककरा) शाश्वत दण्ड सँ प्रहार होयत |"
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ
Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).
जाबे तक हमरऽ आज्ञा नै आबी गेलै आरू भट्ठी (रसोई) सें पानी निकली रहलऽ छेलै, हम्में कहलियऽ, "ओकरा (पात्र में) एक-एक (पशु) जोड़ी (नर-मादा) में भार डालऽ, आरू (साथ ही) अपनऽ परिवार के सिवाय वू लोगऽ के जे पिछला फरमान स॑ प्रभावित होय गेलऽ छै आरू (भार भी) वू लोगऽ के जे विश्वास करै छै।" पता चलै छै कि नूह के साथ कुछ ही विश्वासी छेलै।
۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).
आ ओ कहलनि, "जखन ई जहाज चलबैत अछि आ लंगर लगाबैत अछि तखन अल्लाह केर नाम (उल्लेख) क' क' अहाँ सभ केँ ओहि मे बैसा दियौक। सचमुच हमर प्रभु क्षमाशील, दयालु छथि।"
وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
जहाज ओकरा सभ केँ पहाड़ जकाँ लहरि मे ल' क' चलि गेल। आ नूह अपन बेटा केँ बजौलनि, जखन ओ (बच्चा) कोनो दूरस्थ स्थान पर छल, "हे हमर बेटा! हमरा सभक संग (जहाज पर) चढ़ू आ काफिर सभक संग नहि रहू।"
قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ
qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).
ओ (हुनकर बेटा) उत्तर देलथिन, "हम एहन पहाड़ मे शरण लेब जे हमरा बाढ़ि सँ बचा सकैत अछि!" (नूह) कहलकै, "आइ दिन अल्लाह केरऽ यातना स॑ कोय भी रक्षा नै करै छै, सिवाय अल्लाह, दयालु अल्लाह के।" आ लहरि दुनूक बीच बाधा बनि जाइत अछि; तखन ओ (बच्चा) डूबि गेल लोक मे शामिल छल।
وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
आ कहल गेल, "हे धरती! अपन पानि निगल जाउ आ हे आकाश (बरखा!) रुकि जाउ।" पानि हटि गेलै, आ क्रम पूरा भ गेलै आ जहाज जूडी पर्वत पर लंगर लगा लेलकै, आ कहल गेलै, "अन्यायी लोक के नाश करू।"
وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ
wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).
आ नूह अपन प्रभु सँ निहोरा केलनि, "हे हमर प्रभु, सचमुच हमर बेटा हमर परिवार मे सँ एक अछि, आ अहाँक प्रतिज्ञा निश्चित रूप सँ सत्य अछि। अहाँ सबसँ न्यायी न्यायाधीश छी।"
قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).
ओ (अल्लाह) कहलनि, "हे नूह! सचमुच, ओ अहाँक परिवार मे सँ नहि छथि, कारण हुनकर कर्म वास्तव मे नीक नहि छनि, तेँ हमरा सँ एहन बात नहि माँगू जे अहाँ (ओकर सार) नहि जनैत छी। हम अहाँ केँ सलाह दैत छी जे (अहाँ) मूर्ख लोक मे सँ एक नहि छी।"
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).
ओ (नुह) कहलनि, "हे हमर प्रभु, सचमुच हम अहाँक शरण मे एहन चीज माँगैत छी जकर हम (सार) नहि जनैत छी। जँ अहाँ हमरा क्षमा नहि करब, आ (नहि) हमरा पर दया करब त' हम अवश्य हारि मे सँ एक भ' जायब।"
قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ
qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).
कहल गेल छल, "हे नुह! हमरा सभ सँ शान्ति आ आशीर्वाद ल' क' उतरू, अहाँक लेल आओर ओहि सभ लोक (विश्वासी) लेल जे अहाँक संग छथि. आओर एहन लोक सभ छथि जिनका हम सभ (सांसारिक जीवन मे) सुख दैत छी, तखन ओ सभ हमर सभक कष्टदायक दण्ड सँ मारि जेताह।"
تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).
से किछु अनदेखल खबरि अछि जे हम अहाँ (मुहम्मद) के सामने प्रकट केने छी; अहाँ कहियो नहि जनैत छलहुँ आ ने एहि सँ पहिने अहाँक लोक। तेँ धैर्य राखू, सत्ते, (नीक) परिणाम पुण्यार्थी लोकनिक लेल होइत छैक |
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
आ सचमुच, हम नूह के हुनकर लोक के पास पठौलियैन, तखन ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह के इबादत करू, (कारण) हुनका छोड़ि अहाँ सब लेल कोनो देवता (इबादत के योग्य) नै छथि। तखन अहाँ सब (हुनका) किएक नहि डरैत छी?"
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
अस्तु, अपन लोक मे सँ काफिर सभक नेता लोकनि कहलनि, "ई व्यक्ति अहाँ सन मनुक्खक अतिरिक्त किछु नहि अछि, जे अहाँ सँ बेसी कुलीन व्यक्ति बनय चाहैत अछि। आ जँ अल्लाह चाहैत रहितथि त' ओ एकटा फरिश्ता पठौने रहितथि। हम सभ अपन पूर्वजक (समय) मे कहियो ई (एहन आह्वान) नहि सुनने छी।"
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
ओ त' बस बताह अछि, तें निर्धारित समय धरि ओकर प्रतीक्षा करू (धैर्य राखू)।
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
ओ (नूह) प्रार्थना केलनि, “हे हमर प्रभु, हमर सहायता करू, कारण ओ सभ हमरा सँ झूठ बाजल।”
فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
तखन हम हुनका प्रकट केलियनि, "हमर सभक देखरेख आ मार्गदर्शन मे एकटा जहाज बनाउ, जाहि सँ जखन हमर सभक आज्ञा आओत आ भट्ठी (रसोई) सँ पानि निकलत, तखन ओहि मे (जहाज) मे प्रत्येक तरहक जोड़ी राखू, संगहि अहाँक परिवार केँ सेहो, सिवाय ओहि लोकक जे पहिने अपन बीच मे संकल्पित छथि (सताओल जेबाक)।
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
आ जखन अहाँ आ अहाँक संग जे लोक जहाज पर बैसल छी तखन कहब जे "अल्लाह केर स्तुति जे हमरा सभ केँ गलत काज करयवला सभ सँ बचा लेलक।"
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
आ प्रार्थना करू, "हे हमर प्रभु, हमरा धन्य स्थान पर राखू, आ अहाँ दाता मे श्रेष्ठ छी।"
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ
inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).
सचमुच, ओहि (घटना) में सचमुच (अल्लाह के महानता के) संकेत छल; आ निश्चय हम सभ (नूहक लोक सभ केँ) यातना देलहुँ।
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ
każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).
नूहक लोक सभ प्रेरित सभ सँ झूठ बाजि देने छल।
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).
जखन हुनका लोकनिक भाइ (नूह) हुनका सभ केँ कहलथिन, “अहाँ सभ धर्मात्मा किएक नहि छी?
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
सत्ते, हम अहाँक पास एकटा भरोसेमंद प्रेरित (भेजल गेल) छी,
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
त अल्लाह स डरू आ हमर बात मानू।
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
आ हम अहाँसँ एहि आमंत्रणक कोनो इनाम नहि माँगैत छी; हमर इनाम मात्र लोकक प्रभु सँ अछि।
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू।"
۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ
qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).
ओ सभ कहलक, "की हमरा सभ केँ अहाँ पर विश्वास करबाक चाही, जखन कि अहाँक अनुयायी घृणित लोक छथि?"
قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ
qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).
ओ (नुह) उत्तर देलनि, “हमरा कोनो ज्ञान नहि अछि जे ओ सब की क’ रहल छथि।
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ
in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).
हुनका लोकनिक हिसाब (कर्मक) मात्र हमर प्रभुक लग अछि, जँ अहाँ केँ मात्र अहसास होयत।
وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).
आ हम विश्वासी सभ केँ नहि भगा देब।
اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ
in ana illā nażīrum mubīn(un).
हम (ई) मात्र स्पष्ट चेतावनी देबय वाला छी।”
قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ
qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हे नूह, जँ अहाँ नहि छोड़ब तँ पाथर मारल गेल (पत्थर मारल गेल) मे सँ एक रहब।”
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
ओ (नूह) कहलनि, “हे हमर प्रभु, सचमुच हमर लोक हमरा सँ झूठ बाजल अछि;
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
तेँ हमरा आ हुनका सभक बीच निर्णय करू, आ हमरा आ हमरा संग विश्वास करय बला सभ केँ बचाउ।”
فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ
fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).
तखन हम सभ नूह आओर हुनका संग जे लोक सभ भारी बोझ सँ भरल जहाज मे छल, ओकरा बचा लेलहुँ।
ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ
Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).
तखन तकर बाद जे पाछू रहि गेल छल ओकरा हम डूबा देलियैक।
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
सचमुच, एहन लोक मे सही मायने मे (अल्लाह के शक्ति के) निशानी भेटैत अछि, मुदा बेसी लोक विश्वास नहि करैत छथि।