وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

او په رښتيا موږ نوح عليه السلام د هغه قوم ته ولېږه، (هغه وويل) "په رښتيا چې زه ستاسو لپاره يو څرګند خبردارى يم،

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

ترڅو تاسو د الله پرته د بل چا عبادت ونه کړئ. زه په رښتیا سره ویره لرم چې تاسو به په یوه ډیره دردناکه ورځ کې عذاب سره مخ شئ.

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

نو د دوی د قوم کافرانو مشرانو وویل: "موږ ته نه ګورو، مګر یوازې زموږ په څیر یو (عادي) انسان، او موږ هیڅوک نه ګورو چې ستا پیروي وکړي، مګر زموږ له منځه هغه کمزوري خلک چې ژر ایمان راوړي. موږ نه ګورو چې ته پر موږ کوم برتری لرې، په حقیقت کې موږ تا دروغجن ګڼو."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

هغه (نوح علیه السلام) وویل: "ای زما قومه! تاسو به څه فکر کوئ که چیرې زه د خپل رب له لوري څرګند دلیل ولرم، او د هغه له لوري رحمت راکړل شي، پداسې حال کې چې (هغه فضل) ستاسو لپاره پټ وي؟ ایا موږ به تاسو مجبور کړو چې دا ومني، که څه هم تاسو یې نه خوښوئ؟"

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

او اې زما قومه! زه له تاسو څخه د خپل بلنې په بدل کې شتمني نه غواړم. زما اجر یوازې د الله په غاړه دی او زه به هیڅکله هغه څوک ونه باسم چې ایمان یې راوړی وي. په حقیقت کې، دوی به له خپل رب سره مخ شي، او پرځای یې زه تاسو د احمقانو په توګه ګورم.

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

او اې زما قومه! که زه هغوی وشړم نو د الله (ج) له عذاب څخه به څوک زما مرسته وکړي؟ ایا تاسو عبرت نه اخلئ؟

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

او زه تاسو ته دا نه وایم چې زه د الله له لوري د رزق او شتمنۍ زېرمې لرم، او نه زه په غیب پوهیږم، او نه زه دا وایم چې زه فرښته یم، او نه زه هغو کسانو ته وایم چې ستاسو سترګې یې سپکوي، "الله به دوی ته خیر ورنکړي. الله ښه پوهیږي چې د دوی په روحونو کې څه دي. په حقیقت کې، زه به د ظالمانو څخه وم."

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

هغوی وویل: "ای نوحه! په حقیقت کې تا زموږ سره جګړه وکړه او زموږ په وړاندې دې خپله جګړه اوږده کړه، نو که ته له رښتینو څخه یې، هغه عذاب را باندې راوړه چې ته یې ګواښ کوې."

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

نوح علیه السلام ځواب ورکړ: "یوازې الله به تاسو ته عذاب درکړي که هغه وغواړي، او تاسو به د دې څخه خلاصون ونه لرئ."

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

او زما نصیحت به ستاسو لپاره ګټور نه وي که څه هم زه وغواړم چې تاسو ته نصیحت وکړم، که څه هم الله وغواړي چې تاسو ګمراه کړي. هغه ستاسو رب دی، او تاسو به هغه ته بیرته ستنیږئ.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

حتی هغوی (کافرانو) وویل، "هغه یوازې جوړ کړی دی." (محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه، "که زه یې جوړ کړم، نو ګناه به یې په غاړه واخلم، او زه له هغه ګناه څخه پاک یم چې تاسو یې کوئ."

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

او نوح ته وحي وشوه چې پوه شه چې ستا په قوم کې به هیڅوک مؤمن نه وي، پرته له هغو کسانو چې رښتیني مؤمنان دي، نو د دوی په کړنو مه خفه کیږه.

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

او زموږ د ایتونو په څارنه او لارښوونه کښتۍ جوړه کړه، او د ظالمانو په اړه ما سره خبرې مه کوه، یقینا دوی به ډوب شي.

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

او هغه (نوح علیه السلام) د کښتۍ په جوړولو پیل وکړ. هر کله چې به د هغه د قوم مشران له هغه څخه تېرېدل، نو هغوی به پرې ملنډې وهلې. هغه (نوح علیه السلام) وویل: "که ته موږ ملنډې وهې، نو موږ به هم ستاسو ملنډې وهو لکه څنګه چې ته موږ ملنډې وهې."

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

بیا به په راتلونکي کې تاسو ته معلومه شي چې څوک به د سپکاوي عذاب سره مخ شي او (څوک) به د تل پاتې عذاب سره مخ شي."

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

تر هغه چې زموږ امر راغی او بخارۍ (پخلنځی) اوبه راوبهولې، موږ وویل: "په هغه (لوښی) کې هر (څاروی) جوړه (نر او ښځه) او (همدارنګه) خپل کورنۍ بار کړئ، پرته له هغو کسانو څخه چې د مخکیني فرمان له امله اغیزمن شوي دي او (همدارنګه) هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی." معلومه شوه چې د نوح علیه السلام سره یوازې څو مؤمنان وو.

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

او هغه وويل: "تاسو ټول په دې (کښتۍ) کې سپور شئ، کله چې حرکت وکړي او لنگر وکړي، د الله په نوم یاد کړئ، بېشکه زما رب بخښونکی او مهربان دی."

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

او کښتۍ روانه شوه، هغوی یې د غرونو په څیر څپو کې بوتلل. او نوح خپل زوی ته غږ وکړ، کله چې هغه (ماشوم) په یوه لرې ځای کې و، "ای زما زویه! زموږ سره (کښتۍ ته) پورته شه او د کافرانو سره مه کیږه."

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

هغه (زوی) ځواب ورکړ، "زه به په هغه غره کې پناه وغواړم چې ما له سیلاب څخه وژغوري!" (نوح) وویل، "نن ورځ د الله له عذاب څخه هیڅوک نه شي ژغورلی مګر یوازې الله چې ډېر مهربان دی." او څپه د دواړو ترمنځ پرده شوه؛ بیا هغه (ماشوم) د هغو کسانو څخه شو چې ډوب شول.

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

او وويل شول، "ای ځمکې! خپلې اوبه تېر کړه او اې اسمانه (باران!) ودروه." او اوبه کمې شوې، او امر بشپړ شو او کښتۍ د جودي په غره کې ودرېده، او وويل شول، "ظالم خلک هلاک شي."

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

او نوح له خپل رب څخه وغوښتل، ويې ويل: "ای زما ربه، په رښتيا سره زما زوی زما له کورنۍ څخه دی، او ستا ژمنه په يقيني ډول رښتينې ده. ته تر ټولو عادل قاضي يې."

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

الله (ج) وفرمایل: "ای نوح! په حقیقت کې هغه ستا له کورنۍ څخه نه دی، ځکه چې د هغه عملونه په حقیقت کې ښه نه دي، نو له ما څخه هغه څه مه غواړه چې ته یې (د هغه جوهر) نه پوهېږې. زه تاته نصیحت کوم چې (ته) د احمقانو څخه نه یې."

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

نوح علیه السلام وویل: "ای زما ربه، زه ستا پناه غواړم چې له تا څخه هغه څه وغواړم چې زه یې (اصل) نه پوهیږم. که ته ما ته بښنه ونه کړې او پر ما رحم ونه کړې، نو زه به خامخا له زیانکارانو څخه شم."

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

وويل شول، "اې نوحه! زموږ له لوري د سلامتۍ او برکتونو سره راښکته شه، ستا لپاره او د ټولو هغو خلکو (مؤمنانو) لپاره چې ستا سره دي. او داسې خلک شته چې موږ ورته (په دنياوي ژوند کې) خوښي ورکوو، بيا به زموږ دردناک عذاب ور ورسېږي."

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

دا د هغو غیب خبرونو څخه دي چې موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) وحې کړې دي؛ نه ته پرې پوهېدې او نه ستا قوم له دې مخکې پوهیده. نو صبر وکړه، په حقیقت کې (ښه) پایله د پرهیزګارانو لپاره ده.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

او په یقین سره موږ نوح علیه السلام د هغه قوم ته ولیږه، نو هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ځکه چې ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. نو ولې تاسو له هغه څخه نه وېرېږئ؟"

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

نو د کافرانو مشرانو د دوی د قوم څخه وویل: "دا سړی ستاسو په څیر یو انسان دی، چې غواړي له تاسو څخه غوره سړی شي. او که الله غوښتلی وای، نو هغه به یوه فرښته رالیږلې وای. موږ هیڅکله د خپلو پلرونو په وخت کې دا ډول غږ نه دی اوریدلی."

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

هغه یوازې یو لیونی سړی دی، نو تر ټاکل شوي وخت پورې ورسره انتظار وکړئ (صبر وکړئ)."

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

نوح علیه السلام دعا وکړه: "ای زما ربه، زما مرسته وکړه ځکه چې دوی ما ته دروغ ویلي دي."

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

بیا موږ هغه ته وحې وکړه چې "زموږ تر څارنې او لارښوونې لاندې یوه کښتۍ جوړه کړه، نو کله چې زموږ امر راشي او بخارۍ (پخلنځی) اوبه راووځي، نو په هغه کې د هر ډول جوړې جوړې او خپلې کورنۍ هم واچوه، پرته له هغو کسانو څخه چې لومړی یې د دوی په منځ کې (د عذاب) پریکړه شوې وي. او د ظالمانو په اړه له ما سره خبرې مه کوه، بې له شکه چې دوی به ډوب شي."

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

او کله چې ته او ستا ملګري په کښتۍ کې سپور شئ، نو ووایه: "د الله ستاینه ده چې موږ یې د ظالمانو څخه وژغورل."

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

او دعا وکړه، "ای زما ربه، ما په برکت ځای کې ځای کړه، او ته تر ټولو غوره ورکوونکی یې."

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

په حقیقت کې، په دې (پېښه) کې (د الله د عظمت) نښې وې؛ او په یقیني توګه موږ (د نوح په قوم) عذاب ورکړ.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

د نوح قوم رسولانو ته دروغ ویلي وو.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

کله چې د دوی ورور (نوح) دوی ته وویل: "تاسو ولې پرهیزګاره نه یاست؟"

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

په رښتیا چې زه ستاسو لپاره یو امانتدار (رالېږل شوی) رسول یم،

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

نو له الله ووېرېږئ او زما اطاعت وکړئ.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

او زه له تاسو څخه د دې بلنې لپاره هیڅ اجر نه غواړم، زما اجر یوازې د نړۍ د رب په غاړه دی.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

نو له الله ووېرېږئ او زما اطاعت وکړئ."

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

هغوی وویل: "ایا موږ پر تا ایمان راوړو، په داسې حال کې چې ستا پیروان ذلیل خلک دي؟"

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

هغه (نوح علیه السلام) ځواب ورکړ: "زه نه پوهېږم چې دوی څه کوي."

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

د دوی (د عملونو) حساب یوازې زما د رب په غاړه دی، که تاسو پوهېږئ.

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

او زه به مؤمنان نه وباسم.

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

زه یوازې یو څرګند خبردارونکی یم."

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

هغوی وویل: "ای نوح! که ته له دې کاره لاس وانخلې، نو ته به هم له سنګسار شویو کسانو څخه شې."

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

نوح علیه السلام وویل: "ای زما ربه! زما قوم ما ته دروغ ویلي دي."

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

نو زما او د هغوی ترمنځ پریکړه وکړه او ما او هغه کسان چې زما سره ایمان لري وژغوره."

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

بیا موږ نوح او هغه کسان چې له هغه سره په درنه کښتۍ کې وو وژغورل.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

بیا له هغه وروسته موږ هغه کسان ډوب کړل چې وروسته پاتې شول.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

په رښتيا چې په داسې خلکو کې (د الله د قدرت) نښې شته، خو ډېری يې ايمان نه راوړي.