وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
ئاللاھ ئادەم ئەلەيھىسسالامغا ئۇلارنىڭ ھەممىسىنىڭ ناملىرىنى ئۆگەتتى، ئاندىن ئۇلارنى پەرىشتىلەرگە كۆرسىتىپ: «ئەگەر راستچىل بولساڭلار، ماڭا بۇلارنىڭ ھەممىسىنىڭ ناملىرىنى ئېيتىپ بېرىڭلار!» دېدى.
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ئۇلار جاۋابەن: «سەن پاكسەن، بىز پەقەت سەن ئۆگەتكەنلەردىن باشقا ھېچ نەرسىنى بىلمەيمىز. سەن ھەقىقەتەن ھەممىنى بىلگۈچى ۋە ھېكمەت ئىگىسىسەن» دېدى.
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
ئاللاھ: «ئى ئادەم! ئۇلارغا ئىسىملارنى ئېيتىپ بەرگىن» دېدى. ئۇ (ئادەم) ئىسمىنى ئېيتقاندىن كېيىن، ئاللاھ: «ساڭا ئاسمانلارنىڭ ۋە زېمىننىڭ غەيبىيلىرىنى، سىلەرنىڭ ئاشكارىلىغان ۋە يوشۇرغان نەرسىلىرىڭلارنى بىلىمەن، دېمىگەنمىدىممۇ؟» دېدى.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
(ئىسلەڭلاركى) بىز پەرىشتىلەرگە: «ئادەمگە سەجدە قىلىڭلار!» دېدۇق، پەقەت شەيتانلا سەجدە قىلدى. ئۇ باش تارتتى، ماختىندى، ئۇ كاپىرلاردىن ئىدى.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
ھەقىقەتەن بىز سىلەرنى ياراتتۇق، ئاندىن سىلەرنى شەكىللەندۈردۇق، ئاندىن پەرىشتىلەرگە: «ئادەمگە سەجدە قىلىڭلار» دېدۇق، ئۇلار سەجدە قىلدى، پەقەت ئىبلىسلا سەجدە قىلدى. ئۇ (ئىبلىس) سەجدە قىلغۇچىلاردىن ئەمەس.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(ئاللاھ): «ساڭا ئېيتقان ۋاقتىمدا (ئادەمگە) سەجدە قىلماسلىقىڭغا نېمە توسقۇنلۇق قىلدى؟» دېدى. (ئىبلىس): «مەن ئۇنىڭدىن ياخشىمەن. مېنى ئوتتىن، ئۇنى بولسا تۇپراقتىن ياراتتىڭ» دېدى.
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(ئاللاھ) ئېيتتى: «ئاندىن (ئاسماندىن) چۈش، سەن ئۇنىڭ بىلەن ماختىنىپ كەتمەيسەن. چىق، سەن ھەقىقەتەن تۆۋەن مەخلۇقاتلاردىنسەن».
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(شەيتان): «ماڭا ئۇلار قايتا تىرىلىدىغان كۈنگىچە مۆھلەت بەرگىن» دېدى.
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(ئاللاھ): «ھەقىقەتەن، سەن مۇددەت بەلگىلەنگەنلەرنىڭ قاتارىداسەن» دېدى.
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(ئىبلىس) جاۋابەن: «مېنى ئازدۇرغانلىقىڭ ئۈچۈن، مەن ئۇلارنى چوقۇم سېنىڭ توغرا يولۇڭدىن توسىمەن.»
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
ئاندىن مەن چوقۇم ئۇلارغا ئالدى تەرىپىدىن، ئارقىسىدىن، ئوڭ تەرىپىدىن ۋە سول تەرىپىدىن كېلىمەن، ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكىنى شۈكرى قىلغۇچى دەپ تاپمايسەن».
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(ئاللاھ) ئېيتتى: «(جەننەتتىن) خار ۋە قوغلانغان ھالدا چىق! ئۇلاردىن كىمكى ساڭا ئەگىشىدىكەن، مەن چوقۇم جەھەننەمنى سىلەرنىڭ ھەممىڭلار بىلەن تولدۇرىمەن».
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
(ئاللاھ ئېيتتى): «ئى ئادەم! ئايالىڭلار بىلەن جەننەتتە تۇرۇڭلار، ئىككىڭلار خالىغان نەرسىدىن يەڭلار. لېكىن بۇ دەرەخكە يېقىنلاشماڭلار، (ئەگەر يېقىنلاشساڭلار) ئىككىڭلار زالىملاردىن بولۇپ قالىسىلەر».
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
ئاندىن شەيتان ئۇلارغا (يەنى ئۇلارنىڭ) يېپىلغان ئەۋرەتلىرىنى ئاشكارىلاش ئۈچۈن يامان ئوي-پىكىرلەرنى ۋەسۋەسە قىلدى. (شەيتان): «سىلەرنىڭ ئىلاھىڭلار پەقەت بۇ دەرەخكە يېقىنلىشىشىڭلارنى چەكلىدى، چۈنكى ئىككىڭلار پەرىشتە بولۇپ قالماڭلار ياكى (ئاسماندا) مەڭگۈلۈك ئادەم بولۇپ قالماڭلار» دېدى.
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
ئۇ (شەيتان) ئۇلارنىڭ ھەر ئىككىسىگە: «مەن ھەقىقەتەن سىلەرنىڭ مەسلىھەتچىلىرىڭلارنىڭ بىرىمەن» دەپ قەسەم قىلدى.
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
ئۇ (شەيتان) ئۇلارنى ئالدامچىلىق بىلەن ئازدۇردى. ئۇلار دەرەخنىڭ مېۋىسىنى تېتىپ باققاندا، دەرەخنىڭ ئەۋرەتلىرى ئاشكارىلاندى، ئۇلار ئۇنى جەننەتنىڭ يوپۇرمىقى بىلەن يېپىشقا باشلىدى. ئاللاھ ئۇلارغا: «مەن سىلەرنى ئۇ دەرەختىن توسمىغانمىدىم ۋە شەيتاننىڭ سىلەرگە ئاشكارا دۈشمەن ئىكەنلىكىنى ئېيتمىغانمىدىم؟» دەپ نىدا قىلدى.
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
ئۇلار ئىككىسى: «پەرۋەردىگارىمىز، بىز ئۆزىمىزگە زۇلۇم قىلدۇق. ئەگەر بىزنى كەچۈرمىسەڭ ۋە بىزگە رەھىم قىلمىساڭ، بىز چوقۇم زىيان تارتقۇچىلاردىن بولىمىز» دېدى.
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(ئاللاھ) ئېيتتى: «ئاسقا چۈشۈڭلار، سىلەر بىر-بىرىڭلارغا دۈشمەنلىشىسىلەر. زېمىن سىلەرنىڭ بېكىتىلگەن ۋاقىتقىچە تۇرالغۇڭلار ۋە ھۇزۇرۇڭلاردۇر».
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(ئاللاھ): «سىلەر ئۇ يەردە ياشايسىلەر، ئۇ يەردە ئۆلىسىلەر ۋە ئۇ يەردىن قايتا تىرىلىسىلەر» دەيدۇ.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
بىز ھەقىقەتەن ئىنساننى (ئادەمنى) قارا لايدىن، شەكىلگە كەلتۈرۈلگەن قۇرۇق لايدىن ياراتتۇق.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
جىنلارنى (ئادەمدىن) ئىلگىرى ناھايىتى قىزىق ئوتتىن ياراتقان ئىدۇق.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
(ئىسلەتكىنكى) ئۆز ۋاقتىدا پەرۋەردىگارىڭ پەرىشتىلەرگە: «مەن ھەقىقەتەن قارا لايدىن، قۇرۇق لايدىن شەكىللەنگەن بىر ئىنسان يارىتىمەن» دېدى.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
مەن (ۋەقەنى) تاماملىغاندىن كېيىن ۋە ئۇنىڭغا روھىمنى پۈۋلىگەندىن كېيىن، ئۇنىڭغا سەجدە قىلىپ سەجدە قىلىڭلار».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
پەرىشتىلەرنىڭ ھەممىسى بىرلىكتە سەجدە قىلدى،
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
پەقەت ئىبلىسلا سەجدە قىلدى. ئۇ سەجدە قىلىۋاتقان (پەرىشتىلەرگە) قوشۇلۇشتىن ئىككىلەندى.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
(ئاللاھ): «ئى شەيتان! نېمىشقا ئۇلارغا سەجدە قىلمايسەن؟» دېدى.
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
ئۇ (ئىبلىس): «سەن قارا لايدىن، قۇرۇق لايدىن، شەكىلگە كەلتۈرۈلگەن لايدىن ياراتقان ئىنسانغا ھەرگىز سەجدە قىلمايمەن» دېدى.
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
ئۇ (ئاللاھ): «ئۇنداقتا جەننەتتىن چىق، چۈنكى سەن لەنەتكە ئۇچرىدىڭ» دېدى.
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
ھەقىقەتەن لەنەت قىيامەت كۈنىگىچە ساڭا بولىدۇ».
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
ئۇ (ئىبلىس): «ئى پەرۋەردىگارىم! (ئەگەر شۇنداق بولسا) ماڭا (ئىنسانلار) قايتا تىرىلىدىغان كۈنگىچە مۆھلەت بەرگىن» دېدى.
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
ئاللاھ مۇنداق دەيدۇ: «(بولىدۇ) ئۇنداقتا سەن ھەقىقەتەن كېچىكتۈرۈلگەنلەردىنسەن.»
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
بېكىتىلگەن كۈنگىچە (قىيامەت كۈنىگىچە).
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
ئۇ (شەيتان) ئېيتتى: «پەرۋەردىگارىم، مېنى ئازدۇرغانلىقىڭ ئۈچۈن، مەن چوقۇم ئۇلارغا يەر يۈزىدە (يامان ئىشلارنى) چىرايلىق كۆرسىتىمەن ۋە ئۇلارنىڭ ھەممىسىنى ئازدۇرىمەن.
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
پەقەت ئۇلارنىڭ ئىچىدىن تاللانغان بەندىلىرىڭلا بۇنىڭدىن مۇستەسنا.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
ئۇ (ئاللاھ): «ماڭا بارىدىغان (توغرا) يول مۇشۇ» دېدى.
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
ھەقىقەتەن، سېنىڭ (ئىبلىسنىڭ) مېنىڭ بەندىلىرىمگە ھۆكۈمرانلىق قىلىش ھوقۇقىڭ يوق، پەقەت ساڭا ئەگەشكەنلەر، يەنى ئازغانلار ئۈستىدىنلا ھۆكۈمرانلىق قىلىش ھوقۇقىڭ بار.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
شۈبھىسىزكى، دوزاخ ئۇلارنىڭ ھەممىسىگە (شەيتاننىڭ ئەگەشكۈچىلىرىگە) ۋەدە قىلىنغان جايدۇر.
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(دوزاخنىڭ) يەتتە ئىشىكى بار. ھەر بىر ئىشىك ئۇلارنىڭ مەلۇم بىر گۇرۇپپىسىغا تەقسىم قىلىنغان.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
ھەقىقەتەن بىز ئىلگىرى ئادەم (يەنى مۇھەممەد) نى بۇيرۇغان ئىدۇق، ئۇ ئۇنتۇپ قالدى، بىز ئۇنىڭدا كۈچلۈك بىر ئىرادە تاپالمىدۇق.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
(ئى مۇھەممەد!) ئۆز ۋاقتىدا بىز پەرىشتىلەرگە: «ئادەمگە سەجدە قىلىڭلار!» دېدۇق، ئاندىن ئۇلار سەجدە قىلدى، پەقەت ئىبلىس باش تارتتى.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
ئاندىن بىز: «ئى ئادەم! بۇ ھەقىقەتەن ساڭا ۋە ئايالىڭغا دۈشمەن، شۇڭا ئۇ سىلەرنى جەننەتتىن چىقىرىۋەتمىسۇن، بولمىسا ئازابقا قالىسىلەر» دېدىك.
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
ھەقىقەتەن، ئۇ يەردە ساڭا (كاپالەت) بار، سەن ئاچ قالمايسەن ۋە يالىڭاچ قالمايسەن.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
ھەقىقەتەن، ئۇ يەردە سەن ئۇسسۇزلۇق ھېس قىلمايسەن ۋە قۇياشنىڭ ئىسسىقى ساڭا تەگمەيدۇ».
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
ئاندىن شەيتان ئۇنىڭغا (يامان خىياللارنى) ۋەسۋەسە قىلىپ: «ئى ئادەم! ساڭا مەڭگۈلۈك دەرىخىنى (خۇلدى) ۋە ۋەيران بولمايدىغان پادىشاھلىقنى كۆرسىتىپ بېرەيمۇ؟» دېدى.
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
ئاندىن ئۇلار ئىككىسى ئۇنىڭدىن يېدى، ئەۋرەتلىرى ئۇلارغا كۆرۈنۈپ قالدى، ئۇلار جەننەتنىڭ يوپۇرمىقى بىلەن ئۇنى يېپىشقا باشلىدى. ئادەم پەرۋەردىگارىغا ئاسىيلىق قىلىپ يولدىن ئازدى.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
ئاندىن پەرۋەردىگارى ئۇنى تاللىدى، تەۋبىسىنى قوبۇل قىلدى ۋە ئۇنىڭغا توغرا يولنى كۆرسەتتى.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
ئۇ (ئاللاھ) ئېيتتى: «بەزىڭلار بىر-بىرىڭلارغا دۈشمەن بولغان ھالدا جەننەتتىن بىللە چۈشۈڭلار. ئەگەر مەندىن سىلەرگە بىر ھىدايەت كەلسە، (بىلىڭلاركى) مېنىڭ يېتەكچىلىكىمگە ئەگەشكەن ئادەم ئازمايدۇ ۋە زىيان تارتمايدۇ».
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(ئىسلەتكىنكى) ئۆز ۋاقتىدا پەرۋەردىگارىڭ پەرىشتىلەرگە: «مەن ھەقىقەتەن لايدىن ئىنسان يارىتىمەن» دېدى.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
ئاندىن مەن بۇ ئىشنى تاماملىغان ۋە ئۇنىڭغا روھىمدىن پۈۋلىگەن ۋاقتىمدا، ئۇنىڭغا سەجدە قىلىپ بويسۇنۇڭلار».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
ئاندىن پەرىشتىلەرنىڭ ھەممىسى سەجدە قىلدى،