وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
Ол Адамга оларның шуптузунуң аттарын өөредип каан, ооң соонда дээрниң төлээлеринге көргүзүп: «Шынныг болзуңарза, бо бүгү чүүлдерниң аттарын Меңээ чугаалаңар!»
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Олар мынча деп харыылаан: «Сеңээ алдар, бис Сээң бисти өөредип каан чүүлүңден өске чүнү-даа билбес бис.
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Ол (Аллах) мынча дээн: "О, Адам! Оларга аттарны чугаала!" Ол (Адам) бодунуң адын адааш, Ол мынча дээн: «Мен дээрниң болгаш черниң чажыттарын билир мен, силерниң чүнү ажыдып, чажырып турарыңарны билир мен деп силерге чугаалаваан мен бе?»
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
А (сактып келиңер) кажан Бис дээрниң төлээлеринге: «Адамга мөгейиңер!» Ынчангаш олар Эрликтен өске мөгейип кааннар. Ол ойталаар болгаш мактаныр, ол кафирлер бөлүүнге хамааржыр.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
Шынап-ла, Бис силерни чаяап каан бис, ооң соонда силерни (мага-боттарны) тургузуп алган бис, ооң соонда бис дээрниң төлээлеринге: «Адамга мөгейиңер» дээн бис, ынчангаш олар Эрликтен өске мөгейип турганнар. Ол (Иблис) мөгеер улустуң аразында эвес.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Аллах) мынча дээн: «Мен сеңээ чугаалаарымга, сен Адамга мөгееринге чүү шаптыктап турганыл?» (Иблис) харыылаан: "Мен оон артык мен. Сен мени оттан чаяап каан сен, а сен ону черден чаяап каан сен."
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(Аллах) мынча дээн: "Ынчангаш оон (дээрден) дүжүп кел; чүге дээрге сен аңаа мактанмас ужурлуг сен. Унуп кел! Шынап-ла, сен кудуку амытаннарның бирээзи-дир сен."
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Эрлик) мынча деп харыылаан: «Оларның дирли бээр хүнүнге чедир, меңээ үе бер» – деп харыылаан.
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(Аллах) мынча дээн: «Шын-дыр, силер үе-шагның соксаткан улустуң аразында силер».
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Иблис) харыылаан: «Сен мени өскээр угландырганың дээш, мен оларны Сээң дорт орууңдан кезээде шаптыктап чоруур мен.
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
ынчан мен оларже мурнуку, соңгаар, оң болгаш солагай талазындан ыяап-ла халдаар мен. А силер оларның хөй кезиин өөрүп четтиргенин илередип шыдавас силер.
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(Аллах) мынча дээн: "Дээрден базындырган болгаш үндүр сывырткан үнүп келиңер! Шынап-ла, оларның аразындан кым силерни эдерип чоруур болза, Мен силерниң шуптуңар-биле тамы долдурар мен".
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
А (Аллах мынча дээн): "О, Адам! Кадайың-биле кады дываажаңга артып кааш, чүнү-даа чиир сен. Ынчалза-даа бо ыяшка чоокшулава. (Бир эвес чоокшулап кээр болза) силер ийи-даа кем-херек үүлгедикчилериниң аразынга кирер силер."
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Оон Эрлик оларга каржы бодалдарны шыпшыңнаан, оларның чажыт кезектерин (ол кезектерин) ажыдып турган. А (Эрлик) мынча дээн: «Силерниң Дээргиңер силерни чүгле бо ыяшка чоокшулаарын хораан, ынчангаш силер дээрниң төлээлери апаар силер азы мөңгеде (Дываажаңга) артар силер».
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
Ол (Эрлик) оларга даңгыраглаан: «Шынап-ла, мен силерниң сүмелекчилериңерниң бирээзи-дир мен».
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
Ол (Эрлик) оларны мегелеп мегелеп алган. Олар ыяштың чимистерин амзап көөрге, оларның иштики кезектери оларга көскү апарган, ынчангаш олар дываажаңның үнүштери-биле боттарын дуглап эгелээннер. Бурган оларже кыйгырган: «Мен силерни бо ыяштан хоруп, эрлик силерниң ийииңерге ажык дайзын-дыр деп чугаалаан эвес мен бе?»
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Олар мынча дээннер: «Дээргивис, бис боттарывысты багай кылган бис. Бир эвес Сен бисти өршээвес болзуңза, бисти кээргевес болзуңза, чидириглиг улустуң санынче кире бээр бис».
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(Аллах) мынча дээн: "Дүжүп келиңер! Силер бот-боттарыңарга дайзыннар болур силер. Чер дээрге силерниң чурттаар чериңер болгаш өөрүшкүңер-дир, доктааткан үеге чедир".
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(Аллах) мынча дээн: "Ында силер чурттаар силер, ында силер өлүр силер, оон (база) силер дирлип кээр силер".
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Шынап-ла, Бис кижини (Адамны) кара балчыктан кургаг довурактан чаяап каан бис, аңаа хевир берген.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
А Бис дыка изиг оттан (Адамның) мурнунда джинни чаяап каан бис.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
А (сактып келиңер), кажан силерниң Дээргиңер дээрниң төлээлеринге мынча дээн: «Шынап-ла, Мен хевирни берген кара балчыктан кургаг чаъстан кижи чаяап каар мен.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Ынчангаш кажан Мен (болуушкунну) эчизинге чедиргенимде, аңаа Бодумнуң сүлдемни (чаяалгамны) тыныпкан болзумза, аңаа мөгейип, мөгейиңер».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Ынчангаш дээрниң төлээлери шупту кады мөгейгеннер.
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
Эрликтен өске. Ол мөгейип турган (дээрниң төлээлеринге) каттыжарындан эпчоксунуп турган.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
Ол (Аллах) мынча дээн: "О, Эрлик! Чүге олар-биле кады мөгейип турар сен?"
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Ол (Иблис) мынча дээн: «Сээң хевир берген кара балчыктан кургаг дойдан чаяап каан кижиңге кажан-даа мөгейбес мен».
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
Ол (Аллах) мынча дээн: «(Ынчангаш) дээрден үнүп кел, чүге дээрге сен каргаттырган сен,
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
ылап-ла, каргыш дирлиишкин хүнүнге чедир силерге артып каар».
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Ол (эрлик) мынча дээн: «О, мээң Дээргим, (бир эвес ындыг болза) ынчан (кижилерниң) дирли бээр хүнүнге чедир меңээ саададып көр».
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
Аллах мынча дээн: «(Ок) ынчангаш силер саадап каан улустуң аразында силер,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
доктааткан хүнге чедир.
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Ол (Иблис) мынча дээн: «Дээргим, мени шын эвес орукче киирген деп шиитпирлээн болгаш, чер кырында улуска (багай чүүлдү) чараш кылдыр көргүзер мен, оларны шуптузун өскээр угландырар мен.
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
оларның аразындан шилиттинген чалчаларыңдан өске».
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
Ол (Аллах) мынча дээн: «Бо дээрге Меңээ чедирер дорт орук-тур».
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
Шынап-ла, силер (Иблис) Мээң чалчаларымга эрге-чагырга чок силер, чүгле силерни эдерип чоруур улустан, тодаргайлаарга, шын эвес оруктан чоруп турар улустан өске.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
Шынап-ла, Тамы дээрге оларның шуптузунга (эрликтиң эдерикчилеринге) аазаан чер-дир.
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(Тамы) чеди эжиктиг. Эжик бүрүзү (оларның тускай бөлүүнге онаашкан).
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Шынап-ла, бис Адамга ооң мурнунда-ла дужааган бис, ынчалза-даа ол уттупкан, ынчангаш бис аңаа күштүг күзелди тыппаан бис.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
А (сактып келиңер) кажан Бис дээрниң төлээлеринге: «Адамга мөгейиңер!» Оон олар Эрликтен өске мөгейип кааннар; ол ынаваан.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Оон бис: "О, Адам! Бо (Иблис) шынап-ла силерге болгаш силерниң кадайыңарга дайзын-дыр, ынчангаш кажан-даа ол силерниң ийииңерни дываажаңдан үндүрбезин, оон башка айыыл-халапка таваржы бээр силер".
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
Шынап-ла, ында силерге (гарантия) бар, силер аштап өлбес силер база чылча шапкан эвес силер.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
Шынап-ла, ында силер суксавас силер, хүннүң изии силерге дээп болбас».
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Оон Эрлик аңаа сымыранган (багай бодалдар): "О, Адам! Мен сеңээ өлүм чок ыяжын (хулди) болгаш узуткаттынмас күрүнени көргүзер мен бе?"
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
Оон олар ийилээ ону чипкеннер, оон олар ийилээ боттарының шыпшыңын көрүп кааш, ону кат-чимис-биле дуглап эгелээннер (ол кат-чимис) Дываажаңда, а Адам Дээргизинге дыңнангыр эвес болган, ынчангаш ол шын эвес орукче чорупкан.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
Ооң соонда ооң Дээрги-Чаяакчызы ону шилип алган, ынчангаш Ол ооң бачыттарын хүлээп алгаш, удуртулганы берген.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
Ол (Аллах) мынча дээн: "Силер ийи кады дээрден дүжүп келиңер, чамдыыңар өскелеринге дайзыннар болур. Бир эвес силерге Менден удуртулга чедип кээр болза, ынчан (билип алыңар) Мээң удуртулгамны сагып чоруур кижи өскээр угланмас, хора чедирбес".
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(Сактып келиңер) кажан силерниң Дээргиңер дээрниң төлээлеринге: «Мен кижини довурактан чаяап каар мен.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
Оон кажан мен болуушкунну эчизинге чедирген соонда, аңаа Бодумнуң сүлдемни (чаяалгамны) тынып каарымга; Ынчангаш Аңаа мөгейип, бодуңну чагыртып көр».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Ынчан дээрниң төлээлери шупту мөгейгеннер;