وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
و به آدم نام (چیزها) را آموزش داد، سپس آنها را به فرشتگان نشان داد و گفت: «اگر صادق هستید، نام همه این (چیزها) را به من بگویید».
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
آنها پاسخ دادند: «جلال بر تو، ما چیزی جز آنچه که به ما آموختی نمی‌دانیم، به راستی که تو دانا و حکیم هستی».
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
او (الله) گفت، "ای آدم! نام ها را به آنها بگو!" بعد از اینکه او (آدم) نام خود را گفت، او گفت، "آیا من به شما نگفتم که من اسرار آسمان ها و زمین را میدانم، و من میدانم که شما چه را آشکار میکنید و چه را پنهان میکنید؟"
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
و (به یاد بیاورید) زمانیکه ما به فرشتگان گفتیم، "به آدم تعظیم کنید!" پس تعظیم کردند مگر شیطان. خودداری می‌کند و لاف می‌زند، و از گروه کفار تعلق دارد.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
و به راستی که ما شما را آفریدیم، سپس شما را (جسم ها) شکل دادیم، سپس به فرشتگان گفتیم که به آدم سجده کنید، پس آنها تعظیم کردند مگر شیطان. او (ابلیس) از سجده‌کنندگان نیست.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(خداوند) فرمود: چه چیزی تو را مانع شد (تا) وقتی من به تو گفتم (به آدم) سجده نکردی؟ (ابلیس) پاسخ داد: «من از او بهترم، تو مرا از آتش آفریدی، در حالی که او را از زمین آفریدی».
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(خداوند) فرمود: «پس از آن (بهشت) نازل شو؛ زیرا نباید در آن لاف بزنی، بیرون بیا! به راستی تو از موجودات پست هستی».
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(شیطان) پاسخ داد، "به من یک مهلت بده، تا روزی که آنها زنده شوند. "
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(خداوند) فرمود: درست است، شما از جمله کسانی هستید که تعلیق زمان داده شده است.
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(ابلیس) جواب داد: «چون مرا گمراه کردی، همیشه آنان را از راه مستقیمت باز می‌دارم،
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
بعد من یقیناً از جلو، از عقب، از راست و چپ آنها به آنها خواهم آمد. و شما بسیاری از آنها را سپاسگزار نخواهید یافت.
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(خداوند) فرمود: «از آنجا (بهشت) ذلیل و طرد شده بیرون بیایید! به راستی که هرکس از آنها از شما پیروی کند، مطمئناً جهنم را با همه شما پر می‌کنم».
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
و (خداوند فرمود) «ای آدم! با همسرت در بهشت بمان و هر دوی که دوست دارید بخور، اما به این درخت نزدیک نشوید (اگر نزدیک شوید) هر دوی شما از ظالمان می‌شوید».
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
بعد شیطان افکار شیطانی را به آنها زمزمه کرد تا اعضای خصوصی آنها (که پوشانده شده بود) را آشکار سازد. و (شیطان) گفت: خدای شما فقط هر دوی شما را از نزدیک شدن به این درخت منع کرده است، تا هر دوی شما فرشته نشوید و یا انسان های جاودانی (در آسمان) نشوید.
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
و او (شیطان) به هر دو سوگند خورد که «به راستی من یکی از مشاوران شما هستم»
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
او (شیطان) آنها را با فریب فریب میدهد. زمانیکه آنها (میوه) درخت را چشیدند، آنها اعضای خصوصی آنرا دیدند، از اینرو آنها شروع به پوشاندن آن با برگ های بهشت کردند. خداوند آنها را صدا زد: آیا من شما را از آن درخت منع نکردم و گفتم که شیطان برای هر دوی شما دشمن واقعی است؟
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
هر دو گفتند پروردگارا ما بر خود ظلم کردیم، اگر تو ما را نبخشی و به ما رحم نکنی، مطمئناً جزء زیانکاران خواهیم بود.
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(خداوند) فرمود: فرود بروید! شما با یکدیگر دشمنی خواهید کرد، زمین تا وقت معین مسکن و لذت شماست.
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(خداوند) می‌فرماید: آنجا زندگی می‌کنی، آنجا می‌میری و از آنجا (همچنان) زنده خواهی شد».
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
و در حقیقت، ما انسان (آدم) را از گِل خشک از گل سیاه که شکل داده شده بود آفریده ایم.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
و ما جن را قبل از (آدم) از آتش بسیار داغ خلق کردیم.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
و (به یاد داشته باشید)، هنگامی که پروردگارتان به فرشتگان فرمود: «به راستی من از گِل خشک از گل سیاه که شکل داده شده است، انسانی را خلق می‌کنم.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
پس وقتی من (حادثه) را کامل کردم، و روح (خلق) خود را در آن دمیدم، پس با سجده کردن به آن تعظیم کنم. "
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
پس فرشتگان همه با هم تعظیم کردند،
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
به استثناء شیطان. او از پیوستن به (فرشتگان) که در حال سجده بودند بی میل بود.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
او (الله) گفت، "ای شیطان! چرا تو (به آنها یکجا نمیشوی) سجده کردن با آنها؟"
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
او (ابلیس) گفت: هرگز در برابر انسان که تو از گِل خشک از گل سیاه که شکل داده است آفریده ای، تعظیم نخواهم کرد.
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
او (خدا) فرمود: «(پس) از بهشت بیرون شو، زیرا به راستی که تو ملعون هستی،
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
و به راستی که لعنت تا روز قیامت بر شما باقی خواهد ماند».
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
او (شیطان) گفت، "ای پروردگار من، (اگر چنین است) پس به من یک تاخیر عطا کن تا روزی که (انسان ها) زنده شوند. "
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
الله متعال می فرماید (خوب) پس به راستی که شما از کسانی هستید که به آنها تأخیر داده شده است،
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
تا روز معین (قیامت).”
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
او (ابلیس) گفت: پروردگارا چون تصمیم گرفتی من گمراه شده ام، یقیناً (شر) را برای زمینی زیبا جلوه می دهم و همه ایشان را گمراه خواهم کرد،
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
مگر بندگان تو که در بین آنها انتخاب شده اند.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
او (الله) فرمود: «این راه مستقیم است که به سوی من منتهی می‌شود».
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
به راستی که شما (ابلیس) بر بندگان من هیچ قدرتی ندارید، مگر کسانی که از شما پیروی می‌کنند، یعنی گمراهان.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
و به راستی که جهنم به راستی (جای) است که به همه آنها (پیروان شیطان) وعده داده شده است.
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(جهنم) هفت در دارد. هر دروازه (اختصاص داده شده است) به یک گروپ مشخص آنها.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
و به راستی که پیش از این به آدم دستور دادیم، اما او فراموش کرد و اراده قوی در او نیافتیم.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
و (به یاد بیاورید) زمانیکه ما به فرشتگان گفتیم، "به آدم تعظیم کنید!" بعد آنها تعظیم کردند به استثناء شیطان؛ او رد کرد.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
سپس فرمودیم ای آدم این (شیطان) با تو و همسرت دشمن است، پس بگذار که هر دوی شما را از بهشت بیرون نکند، مبادا به شما ضرر برسد.
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
به راستی که آنجا برای شما تضمینی وجود دارد: نه گرسنه خواهید بود و نه برهنه خواهید بود.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
و به راستی که در آنجا نه تشنه خواهی شد و نه از گرمای خورشید عذاب خواهی شد».
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
سپس شیطان به او زمزمه کرد و گفت: ای آدم، آیا من درخت جاودانگی و پادشاهی را که هرگز از بین نخواهد رفت، به تو نشان دهم؟
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
پس هر دو از آن خوردند و اعضای حریم‌شان برایشان نمایان شد و شروع به پوشاندن خود با برگ‌های بهشت کردند. آدم از پروردگارش نافرمانی کرد و گمراه شد.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
سپس پروردگارش او را برگزید، توبه او را پذیرفت و او را هدایت کرد.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
او (خداوند) فرمود: «هردوی شما با هم از آسمان نازل شوید، بعضی از شما با دیگران دشمن می‌شوید، اگر هدایت از سوی من به شما برسد، پس (بدانید) هرکس از هدایت من پیروی کند، گمراه نخواهد شد و ضرر نمی‌بیند».
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(به یاد داشته باشید) زمانیکه پروردگار شما به فرشتگان گفت، "به راستی، من انسان را از رس آفریده خواهم کرد.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
بعد زمانیکه من حادثه را تکمیل کردم و روح (خلقت) خود را به او دمیدم؛ پس با سجده کردن به او تسلیم شو».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
بعد فرشته ها همه تعظیم کردند،