وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
І Ён навучыў Адама імёнам (рэчам) усіх іх, потым паказаў іх анёлам, кажучы: «Назавіце Мне імёны ўсяго гэтага (рэчаў), калі вы праўдзівыя!»
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Яны адказалі: «Слава Табе, мы ведаем толькі тое, чаму Ты навучыў нас. Сапраўды, Ты — Усёведаючы, Усемудры».
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Ён (Алах) сказаў: «О Адам! Назаві імёны!» Пасля таго, як ён (Адам) назваў сваё імя, Ён сказаў: «Ці ж Я не казаў табе, што Я ведаю таямніцы нябёсаў і зямлі, і Я ведаю тое, што вы адкрываеце, і тое, што вы хаваеце?»
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
І (памятайце), калі Мы сказалі анёлам: «Пакланіцеся Адаму!» І пакланіліся ўсе, акрамя Сатаны. Ён адмаўляецца і хваліцца, і ён належыць да групы няверуючых.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
І сапраўды, Мы стварылі вас, потым стварылі вашы (целы), потым сказалі анёлам: «Падайце ніцма перад Адамам!» І яны пакланіліся, акрамя Сатаны. Ён (Ібліс) не з тых, хто падаюць ніцма.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Алах) сказаў: «Што перашкодзіла табе не пакланіцца (Адаму), калі Я сказаў табе?» (Ібліс) адказаў: «Я лепшы за яго. Ты стварыў мяне з агню, а яго — з зямлі».
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(Алах) сказаў: «Тады сыдзі з яго (нябёсаў), бо табе не варта хваліцца ім. Выйдзі! Сапраўды, ты — адно з пакорлівых стварэнняў».
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Сатана) адказаў: «Дай мне адтэрміноўку да таго дня, калі яны будуць уваскрэснуты».
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(Алах) сказаў: «Праўда, ты сярод тых, каму быў дадзены адтэрміноўка».
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Ібліс) адказаў: «Паколькі Ты збіў мяне з шляху, я буду працягваць адхіляць іх ад Твайго прамога шляху,
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
тады я абавязкова нападу на іх спераду, ззаду, справа і злева. І большасць з іх вам не будуць удзячныя».
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(Алах) сказаў: «Выходзьце адтуль (з нябёсаў) прыніжанымі і выгнанымі! Сапраўды, тых, хто з іх пойдзе за вамі, Я напоўню вамі пекла».
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
І (Алах сказаў): «О Адам! Заставайся са сваёй жонкай у раі і ешце ўсё, што вам абодвум падабаецца. Але не набліжайцеся да гэтага дрэва. (Калі набліжаецеся), вы абодва будзеце сярод злачынцаў».
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Тады Сатана шапнуў ім злыя думкі, каб яны адкрылі свае інтымныя месцы (якія раней былі) закрытыя. І (Сатана) сказаў: «Ваш Бог забараніў вам абодвум толькі набліжацца да гэтага дрэва, каб вы абодва не сталі анёламі і не сталі вечнымі людзьмі (на нябёсах)».
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
І пакляўся ён (Сатана) ім абодвум: «Сапраўды, я — адзін з вашых дарадцаў».
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
Ён (Сатана) спакусіў іх падманам. Калі яны пакаштавалі плод дрэва, ім стала відавочна, што яно зусім не галізна, і яны пачалі накрываць яго лісцем раю. Бог заклікаў іх: «Ці ж не забараніў Я вам ад гэтага дрэва і не казаў вам, што Сатана — адкрыты вораг для вас абодвух?»
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Абодва яны сказалі: «Госпадзе наш, мы самі сабе несправядліва ўчынілі. Калі Ты не даруеш нам і не змілуешся над намі, мы абавязкова апынемся сярод тых, хто пацярпеў страту».
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(Алах) сказаў: «Сыдзіце! Вы будзеце варагаваць адзін з адным. Зямля — ваша жыллё і ваша задавальненне да прызначанага часу».
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(Алах) кажа: «Там вы жывяце, там вы паміраеце, і адтуль вы ўваскрэснеце».
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
І сапраўды, Мы стварылі чалавека (Адама) з сухой гліны, з чорнага бруду, якому надалі форму.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
І Мы стварылі джынаў раней (Адама) з вельмі гарачага агню.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
І (памятай), калі твой Гасподзь сказаў анёлам: «Сапраўды, Я ствару чалавека з сухой гліны, з чорнага бруду, якому нададзена форма».
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Калі ж Я дасканала здзейсніў (гэта) і ўдыхнуў у яго Свой дух (стварэнне), тады паклоніцеся яму, спусціўшыся ніцма».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Дык усе анёлы разам пакланіліся,
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
акрамя д'ябла. Ён неахвотна далучаўся да (анёлаў), якія схіляліся ніцма.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
Ён (Алах) сказаў: «О сатана! Чаму ты (не далучаешся) да іх ніцма?»
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Ён (Ібліс) сказаў: «Я ніколі не пакланюся чалавеку, якога Ты стварыў з сухой гліны, з чорнага бруду, якому надаў форму».
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
Ён (Алах) сказаў: «Тады выйдзіце з Раю, бо вы праклятыя».
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
і сапраўды, праклён будзе на вас да Дня Уваскрэсення».
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Ён (шайтан) сказаў: «О мой Госпадзе, (калі гэта так), то дай мне адтэрміноўку да таго дня, калі (людзі) будуць уваскрэшаныя».
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
Алах кажа: «(Добра), тады ты сапраўды сярод тых, каму была дадзена адтэрміноўка,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
да прызначанага дня (суднага дня)».
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Ён (Сатана) сказаў: «Госпадзе мой, за тое, што Ты ўвёў мяне ў зман, я абавязкова зраблю (зло) прывабным для іх на зямлі і ўвяду іх усіх у зман,
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
акрамя Тваіх слугаў, якія выбраныя сярод іх.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
Ён (Алах) сказаў: «Гэта прамы шлях (вядучы) да Мяне».
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
Сапраўды, ты (Ібліс) не маеш улады над Маімі рабамі, акрамя тых, хто ідзе за табой, гэта значыць тых, хто збіўся з шляху.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
І сапраўды, пекла — гэта (месца), якое было абяцана ім усім (паслядоўнікам сатаны).
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(У пекла) сем дзвярэй. Кожныя дзверы (прызначаныя) пэўнай групе з іх.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
І сапраўды, Мы загадалі Адаму раней, але ён забыўся, і Мы не знайшлі ў ім моцнай волі.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
І (памятайце), калі Мы сказалі анёлам: «Пакланіцеся Адаму!» Тады ўсе пакланіліся, акрамя шайтана; але ён адмовіўся.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Тады Мы сказалі: «О Адам! Сапраўды, гэты (шайтан) — вораг табе і тваёй жонцы, таму не дазваляй яму выгнаць вас абодвух з Раю, каб вы не апынуліся ў няшчасці».
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
Сапраўды, там ёсць (гарантыя) для цябе, ты не будзеш галадаць і не будзеш голы.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
І сапраўды, там вы не будзеце адчуваць смагі, і сонечная спёка не будзе вас пячы».
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Тады Сатана прашаптаў яму (злую думку): «О Адам! Ці пакажу табе дрэва неўміручасці (хулдзі) і царства, якое не будзе знішчана?»
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
Потым яны абодва з'елі яго, і ім сталі бачнымі іхнія інтымныя месцы, і яны пачалі пакрываць яго лісцем раю. Адам не паслухаўся свайго Госпада і збіўся з шляху.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
Тады яго Гасподзь абраў яго, прыняў яго пакаянне і даў яму кірунак.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
Ён (Алах) сказаў: «Сыходзьце з Раю разам, адны з вас ворагамі іншых. Калі да вас прыйдзе Маё кіраўніцтва, то (ведайце), што той, хто пойдзе па Маім кіраўніцтве, не збіцца з шляху і не пацерпіць шкоды».
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(Памятай), калі твой Гасподзь сказаў анёлам: «Сапраўды, Я ствару чалавека з гліны».
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
Потым, калі Я ўдасканалю гэтае падзею і ўдыхну ў яго Свой дух (стварэнне), паклоніся яму ніцма».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Тады ўсе анёлы ўпалі ніцма,