وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
Һәм Ул Әҙәмгә уларҙың барыһының да исемдәрен (әйберҙәрен) өйрәтте, һуңынан уларҙы фәрештәләргә күрһәтте: «Әгәр һеҙ хаҡ һөйләһәгеҙ, Миңә быларҙың барыһының да исемдәрен әйтегеҙ!»
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Улар: «Һиңә дан, беҙ Һин өйрәткәндәрҙән башҡа бер нәмә лә белмәйбеҙ.
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Ул (Аллаһ): «Эй, Әҙәм, уларға исемдәрҙе әйт!» Ул (Әҙәм) үҙенең исемен әйткәндән һуң, Ул: «Мин һеҙгә әйтмәнемме, Мин күктәрҙең һәм Ерҙең серҙәрен беләм, һеҙҙең асҡандарығыҙҙы ла, йәшергәндәрегеҙҙе лә беләм?»
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
Беҙ фәрештәләргә: «Әҙәмгә баш эйегеҙ!» Шулай итеп, Иблистән башҡалар сәждәгә киттеләр. Ул баш тартты һәм тәкәбберләнде, һәм ул кафырҙарҙан ине.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
Ысынлап та, Беҙ һеҙҙе яралттыҡ, һуңынан һеҙҙе (тәндәрҙе) формалаштырҙыҡ, һуңынан фәрештәләргә: «Әҙәмгә сәждә ҡылығыҙ», — тинек, шуға күрә улар шайтандан башҡа баш эйҙеләр. Ул (Иблис) сәждә ҡылыусыларҙан түгел.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Аллаһ): «Мин һиңә әйткәс, Әҙәмгә сәждә ҡылмауыңа нимә ҡамасауланы?» (Иблис) яуап бирҙе: «Мин унан яҡшыраҡ, Һин мине уттан яралттың, ә уны ерҙән яралттың».
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(Аллаһ): «Улайһа, һин унан (күктән) төш, һин унда маҡтанмаҫҡа тейешһең, сыҡ, һин - түбән йән эйәләренән», - тине.
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Шайтан): «Улар тереләсәк көнгә тиклем миңә ваҡыт бирегеҙ», — тип яуап бирҙе.
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(Аллаһ): «Дөрөҫ, һин ваҡытты туҡтатыу бирелгәндәрҙәнһең», — тине.
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Иблис) яуап бирҙе: «Мине аҙаштырған өсөн, мин уларҙы Һинең тура юлыңдан һәр ваҡыт тотҡарлармын.
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
һуңынан мин уларға мотлаҡ алдан да, арттан да, уңдан да, һулдан да һөжүм итәсәкмен. Ә һин уларҙың күбеһен шөкөр итеүселәрҙе тапмаҫһың».
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(Аллаһ) әйтте: «Унан (күктән) кәмһетелгән һәм ҡыуылған килеш сығығыҙ!
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
Һәм (Аллаһ): «Эй, Әҙәм, ҡатының менән ожмахта ҡал һәм икегеҙ ҙә нимә теләйһегеҙ, шуны ашағыҙ, әммә был ағасҡа яҡынлашмағыҙ, әгәр ҙә яҡынлашһағыҙ, икегеҙ ҙә залимдарҙан булырһығыҙ», — тине.
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Шунан шайтан уларға үҙҙәренең йәшерен өлөштәрен (был булған) ҡапланғанды асыу өсөн яуыз уйҙар шыбырланы. Һәм (Шайтан): «Һеҙҙең Аллағыҙ һеҙҙең икегеҙҙе лә был ағасҡа яҡынлашыуҙан тыйҙы ғына, һеҙ икегеҙ ҙә фәрештә булып йәки мәңгелек кешеләр булып китмәгеҙ (күктә)», — тигән.
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
Һәм ул (шайтан) икеһенә лә ант итте: «Мин һинең кәңәшселәреңдең береһемен!»
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
ул (шайтан) уларҙы алдау менән ылыҡтыра. Ағастың (емешен) тәмләп ҡарағас, уның енси ағзаларын күргәндәр, шуға күрә улар уны ожмах япраҡтары менән ҡаплай башлағандар. Аллаһы Тәғәлә уларға: "Мин һеҙҙе шул ағастан тыйманыммы һәм шайтан һеҙҙең икегеҙгә лә ысын дошман, тимәнемме?"
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Икеһе лә: «Йә, Раббыбыҙ, беҙ үҙебеҙгә золом ҡылдыҡ, әгәр Һин беҙҙе ғәфү итмәһәң һәм беҙгә рәхмәт бирмәһәң, һис шикһеҙ, беҙ зыян күреүселәрҙән булырбыҙ», — тинеләр.
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(Аллаһ): «Төшөгөҙ, һеҙ бер-берегеҙ менән дошманлашырһығыҙ, ер һеҙҙең йәшәү урынығыҙ һәм рәхәтлегегеҙ, билдәләнгән ваҡытҡа тиклем», — тине.
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(Аллаһ): «Һин шунда йәшәйһең, шунда үләһең, шунан тереләсәкһең», — ти.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Һәм, ысынлап та, Беҙ кешене (Әҙәмде) ҡоро балсыҡтан, уға форма бирелгән ҡара батҡаҡтан яралттыҡ.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
Беҙ (Әҙәмдән) элек үк бик ҡыҙыу уттан енде яраттыҡ.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Һәм (хәтереңдә тот): Раббың фәрештәләргә: «Мин ҡиәфәт бирелгән ҡара батҡаҡтан ҡоро балсыҡтан әҙәм балаһын яратасаҡмын.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Шулай итеп, мин (ваҡиғаны) камиллаштырғас, уға Үҙемдең рухымды (барлыҡҡа килтереүҙе) өрҙөм, уға сәждә ҡылып баш эйегеҙ».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Шулай итеп, фәрештәләр барыһы ла бергә баш эйҙе.
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
Иблистән башҡа. Ул сәждәгә киткән (фәрештәләргә) ҡушылырға тартынды.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
Ул (Аллаһ): «Эй, шайтан, ни өсөн һин улар менән бергә сәждә ҡылаһың?»
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Ул (Иблис): «Мин бер ҡасан да Һин ҡоро балсыҡтан ҡара балсыҡтан яратҡан кешегә баш эймәйем», — тигән.
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
Ул (Аллаһ): «(Улайһа) Күктән кит, сөнки һин ҡәһәрләнгәнһең, .
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
Ҡиәмәт көнөнә тиклем ҡарғыш һеҙҙең өҫтөгөҙҙә ҡаласаҡ».
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Ул (шайтан): «Эй, Раббым, (әгәр ҙә шулай булһа), миңә (кешеләрҙең) терелеү көнөнә тиклем кисектерергә рөхсәт ит», — тине.
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
Аллаһ Тәғәлә әйтә: «(Ярай) һин, ысынлап та, кисектереү ваҡыты бирелгән кешеләрҙән,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
билдәләнгән көнгә (ҡиәмәт көнөнә тиклем)» тигән.
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Ул (Иблис) әйтте: «Раббым, Һин мине аҙашҡанмын тип ҡарар иткәнгә күрә, ер йөҙөндәгеләргә (яуызлыҡты) матур итеп күрһәтермен һәм уларҙың барыһын да аҙаштырырмын.
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
улар араһынан һайлап алынған ҡолдарыңдан башҡа».
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
Ул (Аллаһ): «Был Миңә алып барған тура юл», — тине.
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
Ысынлап та, һинең (Иблистең) Минең ҡолдарым өҫтөнән һиңә эйәргәндәрҙән башҡа, йәғни аҙашҡандарҙан башҡа ҡөҙрәтең юҡ.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
Һәм, ысынлап та, йәһәннәм уларҙың барыһына ла (шайтан эйәрселәренә) вәғәҙә ителгән (урын).
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(Йәһәннәмдең) ете ишеге бар. Һәр ишек (тәғәйенләнгән) уларҙы билдәле бер төркөмгә.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Ысынлап та, Беҙ Әҙәмгә элек тә бойорҙоҡ, ләкин ул онотто, һәм Беҙ унда көслө ихтыяр тапманыҡ.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
Беҙ фәрештәләргә: «Әҙәмгә баш эйегеҙ!» Һуңынан шайтандан башҡалар баш эйҙеләр; — тип баш тартты.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Шунан һуң Беҙ: «Эй, Әҙәм, был (Иблис) һинең дә, ҡатыныңдың да ысын мәғәнәһендә дошман, шуға күрә ул бер ҡасан да һинең икегеҙҙе лә ожмахтан сығармаһын, юғиһә бәләгә тарырһың!»
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
Ысынлап та, унда һеҙҙең өсөн (гарантия) бар, һеҙ аслыҡтан үлмәҫһегеҙ һәм яланғас булмаҫһығыҙ.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
Ысынлап та, унда һин һыуһамаҫһың, ҡояш эҫелеге һиңә теймәйәсәк».
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Шунан шайтан уға бышылдап (яуыз уйҙар) әйтте: «Эй, Әҙәм! Мин һиңә үлемһеҙлек ағасын (хулди) һәм емерелмәҫ батшалыҡты күрһәтәйемме?»
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
Һуңынан икеһе лә уны ашанылар, һуңынан икеһе лә үҙҙәренең яланғаслығын күреп, уны япраҡтар менән ҡаплай башланылар, ә Әҙәм Раббыһына буйһонманы, һәм ул аҙашты.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
Шунан һуң Раббыһы уны һайланы, шуға күрә Ул уның тәүбәһен ҡабул итте һәм уға тура юл күрһәтте.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
Ул (Аллаһ): "Икегеҙ ҙә күктән бергә төшегеҙ, берәүҙәрегеҙ икенселәргә дошман булыр. Әгәр һеҙгә Минән тура юл килһә, Минең тура юлға эйәргән кеше аҙашмаҫ һәм зыян күрмәҫ", - тигән.
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(Иҫеңдә тот) Раббың фәрештәләргә: «Ысынлап та, Мин кешене балсыҡтан яратасаҡмын.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
Шунан, ваҡиғаны камиллаштырып, уға Үҙемдең рухымды (барлыҡҡа килтереүҙе) һулағас; Шуға күрә уға сәждә ҡылып буйһон».
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Шунан һуң фәрештәләрҙең барыһы ла баш эйҙе,
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).
Иблистән башҡа; маҡтана һәм ул кафырҙар төркөмөнә ҡарай.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ
qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).
(Аллаһ): «Эй, шайтан, һиңә Мин Ҡөҙрәтем менән барлыҡҡа килтергән нәмәләргә баш эйергә нимә ҡамасаулай.
قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Иблис): «Мин унан яҡшыраҡ, сөнки Һин мине уттан яралттың, ә Һин уны ерҙән яралттың», — тигән.
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ
qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).
(Аллаһ): «Улай булғас, Күктән сыҡ! Ысынлап та, һин ҡәһәрле йән эйәһе!»
وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).
Һәм, ысынлап та, Минең ҡарғышым һинең өҫтөңдә ҡиәмәт көнөнә тиклем ҡала».
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Иблис): «Эй, Раббым, улар терелтелгән көнгә тиклем мине туҡтат», — тине.
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).
(Аллаһ): «Улай булғас, һин — кисектерелгән кешеләрҙәнһең!
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
билдәләнгән көнгә тиклем (Ҡиәмәт көнө)».
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
(Шайтан) яуап бирҙе: «Һинең даның менән мин уларҙың барыһын да аҙаштырырмын.
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
улар араһынан һайлап алынған ҡолдарыңдан башҡа».
قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ
qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).
(Аллаһ): «Шулай итеп, дөрөҫ булған нәмә (минең антым), һәм мин әйткән һүҙҙәрем тик дөрөҫлөк кенә.
لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).
Ысынлап та, Мин йәһәннәмде һинең менән һәм һиңә эйәргәндәрҙе тултырасаҡмын».