وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
አዳምንም የሁሉንም ስሞች (ነገሮች) አስተማረው፤ ከዚያም ለመላእክት አሳያቸው፤ «እውነተኞች ከሆናችሁ የእነዚህን ሁሉ (ነገሮች) ስሞች ንገሩኝ» አላቸው።
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
«ክብር ለአንተ ይሁን፤ አንተ ካስተማራንን ነገር በስተቀር ምንም አናውቅም። አንተ በእርግጥ አዋቂና ጥበበኛ ነህ» ብለው መለሱ።
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
አላህም "አዳም ሆይ! ስሞቹን ንገራቸው!" አለው። ስሙን ከተናገረ በኋላ "የሰማያትንና የምድርን ምስጢር አውቃለሁ፤ የምትገልጹትንና የምትደብቁትንም አውቃለሁ አልነገርኩህምን?" አለው።
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
ለመላእክትም «ለአዳም ስገዱ» ባልን ጊዜ (አስታውስ)። ሰገዱም። ሰይጣን ብቻ ሲቀር። እምቢ አለ፤ ኩራተኛም ነው፤ እርሱም ከከሓዲዎቹ ቡድን ነው።
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
በእርግጥም ፈጠርናችሁ፤ ከዚያም (አካላትን) ፈጠርናችሁ፤ ከዚያም ለመላእክቶች «ለአዳም ስገዱ» አልናቸው፤ ሰገዱም፤ ሰይጣን ብቻ ሲቀር። እርሱ (ኢብሊስ) ከሚሰግዱት አይደለም።
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(አላህ) «እኔ ባልኩህ ጊዜ ለአዳም እንዳትሰግድ ምን ከለከለህ?» (ኢብሊስ) «እኔ ከእርሱ የተሻልኩ ነኝ። አንተ ግን ከምድር ፈጠርከኝ» ሲል መለሰ።
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(አላህ) «ከርሷ (ከሰማይ) ውረድ፤ በርሷም ልትኮራ አይገባህምና። ውጣ! አንተ በእርግጥ ከዝቅተኛ ፍጥረታት አንዱ ነህ» አለው።
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(ሰይጣን) «እስከሚቀሰቀሱበት ቀን ድረስ አቆይልኝ» አለው።
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(አላህ) «እውነት ነው፣ የጊዜ እገዳ ከተሰጣቸው መካከል ነህ» አለ።
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(ኢብሊስ) «ስለጠመድከኝ፣ ከቀጥተኛው መንገድህ እከለክላቸዋለሁ» ሲል መለሰ።
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
ከዚያም ከፊት፣ ከኋላ፣ ከቀኛቸውና ከግራቸው በእርግጥ እመጣባቸዋለሁ። አብዛኞቻቸውንም አመስጋኞች ሆነው አታገኛቸውም።
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(አላህ) «ተዋርደህና የተባረርክ ሆነህ ከርሷ (ከሰማይ) ውጣ! በእርግጥም ከእነሱ የተከተለህ ሰው በሁላችሁም ገሃነምን እሞላለሁ» አለው።
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
አላህም (አለ) «አዳም ሆይ! ከሚስትህ ጋር በገነት ቆይ፤ የፈለጋችሁትንም ብሉ። ግን ወደዚህች ዛፍ አትቅረቡ። (ከተቀረባችሁ) ሁለታችሁም ከበደለኞች ትሆናላችሁ።»
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
ከዚያም ሰይጣን የተሸፈኑትን የብልቶቻቸውን (የብልቶቻቸውን) ለመግለጥ ክፉ ሀሳቦችን በሹክሹክታ አወዛወዘባቸው። (ሰይጣንም) “አምላካችሁ ሁለታችሁንም ወደዚህች ዛፍ እንዳትቀርቡ ብቻ ከለከላችሁ፣ ስለዚህ ሁለታችሁም መላእክት እንዳትሆኑ ወይም ዘላለማዊ ሰዎች እንዳትሆኑ (በሰማይ)” አላቸው።
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
(ሰይጣንም) «እኔ በእርግጥ ከአማካሪዎቻችሁ ነኝ» ሲል ለሁለቱም ማለላቸው።
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
እርሱም (ሰይጣን) በማታለል አሳታቸው። የዛፉን ፍሬ በቀመሱ ጊዜ እርቃኑ ለእነርሱ ታየ፤ ስለዚህም በገነት ቅጠሎች መሸፈን ጀመሩ። እግዚአብሔርም "ከዚያ ዛፍ አልከለከልኋችሁምን? ሰይጣንም ለሁለታችሁም ግልጽ ጠላት ነው አልነገርኋችሁምን?" ብሎ ጠራቸው።
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
ሁለቱም "ጌታችን ሆይ፣ ራሳችንን በድለናል። ባትምረንና ባታዝንልን በእርግጥ ከከሳሪዎቹ እንሆናለን" አሉ።
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(አላህ) «ውረዱ! እርስ በርሳችሁ ጠላት ትሆናላችሁ። ምድር እስከተወሰነው ጊዜ ድረስ መኖሪያችሁና ደስታችሁ ናት።» አለ።
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(አላህ) «እዚያ ትኖራላችሁ፤ እዚያም ትሞታላችሁ፤ ከዚያም ደግሞ ትነሳላችሁ።» ይላል።
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
ሰውንም (አዳምን) ከጥቁር ጭቃ፣ ቅርጽ ከተሰጠው፣ ከደረቅ ሸክላ ፈጠርነው።
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
ጂንንም (ከአዳም) በፊት ከትልቁ እሳት ፈጠርነው።
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
ጌታህም ለመላእክት «እኔ ቅርጽ ከተሰጠው ጥቁር ጭቃ ከደረቅ ሸክላ ሰውን እፈጥራለሁ» ባለ ጊዜ (አስታውስ)።
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
(ክስተቱን) ባጠናቀቅኩና መንፈሴን (ፍጥረቴን) በነፋሁበት ጊዜ ለእርሱ ሰግደህ ስገድ።
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
ስለዚህ መላእክቱ ሁሉ በአንድነት ሰገዱ፤
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
ከዲያብሎስ በስተቀር። ከሰገዱት (መላእክት) ጋር ለመቀላቀል ፈቃደኛ አልነበረም።
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
(አላህም) «አንተ ሰይጣን! ለምን ከእነሱ ጋር ትሰግዳለህ (አትሰግድምም)» አለው።
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
ኢብሊስ «ከጥቁር ጭቃ ደረቅ ሸክላ ለፈጠርከው ሰው በፍጹም አልሰግድም» አለ።
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
አላህም እንዲህ አለ፡- “እንግዲያውስ ከገነት ውጣ፤ አንተ የተረገምክ ነህና።”
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ እርግማኑ በአንተ ላይ ይኖራል።
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(ዲያብሎስ) «ጌታዬ ሆይ፣ (እንዲህ ከሆነ) ሰዎች የሚቀሰቀሱበትን ቀን ድረስ አዘገየኝ» አለ።
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
አላህ እንዲህ ይላል፡- "እሺ፣ በእርግጥም አንተ ከተዘገዩት መካከል ነህ።"
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
እስከተወሰነው ቀን (የፍጻሜ ቀን) ድረስ።
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
(ሰይጣን) እንዲህ አለ፡- “ጌታዬ ሆይ፣ ስለተሳሳትከኝ፣ በምድር ላይ (ክፉን) በእርግጥ አሳስባቸዋለሁ፤ ሁሉንም አሳስባቸዋለሁ።”
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
ከነሱ የተመረጡት ባሮችህ በስተቀር።
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
አላህም (ሱ.ወ) "ይህ ወደ እኔ የሚመራ ቀጥተኛ መንገድ ነው" አለ።
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
በእርግጥ አንተ (ኢብሊስ) በባሮቼ ላይ ምንም ስልጣን የለህም፤ እነዚያን የተከተሉህ ብቻ ናቸው፤ እነሱም የተሳሳቱት ብቻ ናቸው።
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
በእርግጥም ገሃነም በእርግጥ ለእነሱ (የዲያብሎስ ተከታዮች) ቃል የተገባላት ቦታ ናት።
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(ሲኦል) ሰባት በሮች አሉት። እያንዳንዱ በር (ለተወሰኑ ቡድኖች ተመድቧል)።
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
አዳምንም ከዚህ በፊት በእርግጥ አዘዘን፤ ረሳውም፤ በእርሱም ጠንካራ ፈቃደኝነት አላገኘንም።
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
ለመላእክትም «ለአዳም ስገዱ» ባልን ጊዜ (አስታውስ)። ከዚያም ሰገዱ፤ ሰይጣን ብቻ ሲቀር፤ እምቢ አለ።
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
ከዚያም «አዳም ሆይ! ይህ (ሰይጣን) ለአንተም ለሚስትህም ጠላት ነው፤ ስለዚህ ሁለታችሁንም ከገነት አያወጣችሁ፤ መከራ ውስጥ እንዳትገቡ።» አልነው።
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
በእርግጥም እዚያ (ዋስትና) አለህ፣ አትራብም እና እርቃን አትሆንም።
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
በእውነትም በዚያ አትጠማም፤ የፀሐይም ሙቀት አይነካህም።
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
ከዚያም ሰይጣን በሹክሹክታ (ክፉ ሀሳቦችን) ተናገረና "አዳም ሆይ! የማይጠፋውን ዛፍ (ኩልዲ) እና የማይጠፋውን መንግሥት ላሳይህ?" አለው።
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
ከዚያም ሁለቱም ከርሱ በሉ፤ የብልቶቻቸውም ብልታቸው ታየ፤ በገነት ቅጠሎችም መሸፈን ጀመሩ። አዳምም ጌታውን አልታዘዘም፤ ተሳሳተ።
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
ከዚያም ጌታው መረጠው፤ ስለዚህም ንስሐውን ተቀብሎ መመሪያ ሰጠው።
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
አላህም እንዲህ አለ፡- «ከፊላችሁ ለከፊሉ ጠላቶች ሆናችሁ አብራችሁ ከገነት ውረዱ። ከእኔም መመሪያ ቢመጣላችሁ (እወቁ) መመሪያዬን የተከተለ ሰው አይሳሳትም አይጎዳም።»
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
ጌታህ ለመላእክት «እኔ ሰውን ከጭቃ እፈጥራለሁ» ባለ ጊዜ (አስታውስ)።
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
ከዚያም ሁኔታውን ባጠናቀቅኩና መንፈሴን (ፍጥረቴን) በነፋሁበት ጊዜ፤ ስለዚህ ለእርሱ ሰግደህ እራስህን ስገድ።
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
ከዚያም መላእክቱ ሁሉ ሰገዱ፤